از آيهى 50 تا آيهى 60 اين سوره، مربوط به قوم عاد بود. اين قوم از نژاد عرب و ساکن جزيرةالعرب بودند و در تورات موجود، نامى از آنها ديده نمىشود. طبق آياتى از سورههاى مبارکه قمر، الحاقّه، اعراف، سجده، شعرا، آنها مردمى رشيد و بلند قامت و داراى شهرهاى آباد و تمدّنى بىنظير بودهاند. «إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ» از نظر اعتقادى، بتپرست و تابع طاغوت بودند. حضرت هود عليه السلام آنان را به خداپرستى و توحيد دعوت کرد، امّا آنها نپذيرفتند و با قهر خداوند از طريق باد تند و سوزندهاى نابود شدند.
قوم عاد داراى دو گروه عاد اولى و عاد ثانى بودند که عاد ثانى، هفتصد سال قبل از حضرت مسيح عليه السلام در احقاف (منطقهاى در حجاز) يا يمن زندگى مىکردند. «1»