برگزیده تفسیر نمونه
اشاره
(آیه 160)- و از آنجا که قرآن به عنوان یک کتاب هدایت هیچ گاه روزنه امید و راه بازگشت را به روی مردم نمیبندد و آنها را هر قدر آلوده به گناه باشند از رحمت خدا مأیوس نمیکند، در این آیه راه نجات و جبران در برابر این گناه بزرگ را
ج1، ص145
چنین بیان میکند: «مگر آنها که توبه کنند و به سوی خدا باز گردند و در مقام جبران و اصلاح اعمال خود برآیند، و حقایقی را که پنهان کرده بودند برای مردم آشکار سازند من این گونه افراد را میبخشم و رحمت خود را که از آنها قطع کرده بودم تجدید میکنم، چرا که من باز گشت کننده و مهربانم» (إِلَّا الَّذِینَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَیَّنُوا فَأُولئِکَ أَتُوبُ عَلَیْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِیمُ).
جالب این که نمیگوید شما توبه کنید تا توبه شما را پذیرا شوم، میگوید:
«شما باز گردید من نیز باز میگردم» و این دلالت بر نهایت محبت و کمال مهربانی پروردگار نسبت به توبهکاران میکند.
کتمان حق در احادیث اسلامی
در احادیث اسلامی نیز شدیدترین حملات متوجه دانشمندان کتمان کننده حقایق شده، از جمله پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و آله میفرماید: «هرگاه از دانشمندی چیزی را که میداند سؤال کنند و او کتمان نماید روز قیامت افساری از آتش بر دهان او میزنند»! در حدیث دیگری میخوانیم که از امیر مؤمنان علی علیه السّلام پرسیدند: «بدترین خلق خدا بعد از ابلیس و فرعون ... کیست؟».
امام در پاسخ فرمود: «آنها دانشمندان فاسدند که باطل را اظهار و حق را کتمان میکنند و همانها هستند که خداوند بزرگ در باره آنها فرموده: لعن خدا و لعن همه لعنت کنندگان بر آنها خواهد بود»!