تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «37» فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ‌ پس آدم از سوى پروردگارش کلماتى دريافت کرد، (وبا آن کلمات توبه کرد،) پس خداوند لطف خود را بر او بازگرداند. همانا او توبه‌پذير مهربان است.