پیام‌های تفسیر نور

1- علم، مقدّمه‌ى آرامش است. (چون ابراهيم عليه السلام آگاه شد، آرام شد) «ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ» 2- ترس در انبيا، عارضى است، نه خصلتى و ذاتى. «ذَهَبَ» 3- اوّل دفع ضرر، بعد جلب منفعت. «ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ وَ جاءَتْهُ الْبُشْرى‌» 4- آرامش روحى، زمينه‌ى توجّه به همنوعان است. «فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ» 5- به هنگام هيجان، موضع‌گيرى نکنيم. ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ‌ ... يُجادِلُنا 6- بشارت به نعمت، ما را از سرنوشت ديگران غافل نسازد. «جاءَتْهُ الْبُشْرى‌ يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ» 7- انبيا به فکر افراد زير دست خود هستند. «يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ» 8- تنها به فکر قوم و طايفه‌ى خويش نباشيم. «يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ» 9- در مواردى که مقدّرات الهى حتمى نيست، اصرار کردن و شفاعت و دعا و توسّل مؤثّر است. «يُجادِلُنا» جلد 4 - صفحه 95 10- جدال با فرشتگان و مأموران الهى، جدال با خداست. «يُجادِلُنا»