نکته‌های تفسیر نور

«بَقِيَّتُ اللَّهِ» در اين آيه به معناى درآمد و سودى است که از يک سرمايه‌ى حلال و خداپسندانه براى انسان باقى مى‌ماند و صد در صد حلال است. امّا در روايات به هر وجود مبارکى که به اراده‌ى خداوند براى بشريّت باقى مى‌ماند، «بَقِيَّتُ اللَّهِ» گفته مى‌شود. از جمله به سربازان مؤمنى که پيروزمندانه از جبهه‌ى جنگ برمى‌گردند، زيرا به اراده‌ى الهى باقى مانده‌اند. به امام عصر (عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف) نيز «بَقِيَّتُ اللَّهِ» مى‌گويند، چون آن وجود شريف به خواست خداوند براى هدايت مردم ذخيره و باقى نگهداشته شده است. در روايات مى‌خوانيم که يکى از نام‌ها و اسامى مبارک آن حضرت‌ «بَقِيَّتُ اللَّهِ» است‌ «1» و ما بر او به اين نام سلام مى‌کنيم: «السلام عليک يا بقية اللَّه فى ارضه». وقتى آن حضرت در مکّه ظهور فرمايند، اين آيه را تلاوت کرده و مى‌فرمايند: من آن «بقيّة اللَّه» هستم. البتّه به ساير معصومين عليهم السلام نيز لقب «بقيةاللَّه» داده شده است. «2»