پیام‌های تفسیر نور

1- شناخت طبيعت، يکى از راههاى خداشناسى است که شناخت آن، قدرت، حکمت و يکتايى او را در بر دارد. «إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ ... فِي خَلْقِ السَّماواتِ ... لَآياتٍ» 2- خداوند، نظير و شبيه ندارد و مرکب از اجزا نيست. «إِلهٌ واحِدٌ» 3- هم طبيعت و هم صنعتِ دست ساختِ انسان، از اوست. «خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ... وَ الْفُلْکِ» 4- هر موجودى در جهان هستى، آيه‌اى از آيات کتاب خداوند در طبيعت است. «لَآياتٍ» برگ درختانِ سبز، در نظر هوشيار هر ورقش دفترى است، معرفت کردگار 5- تنها خردمندان از نگاه در هستى، درس خداشناسى مى‌گيرند. «إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ ... لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ» «1». حاقّه، 6. «2». تفاسير مجمع البيان و صفوةالتفاسير. تفسير نور(10جلدى)، ج‌1، ص: 252