1- همچنان که توفيق توبه از خداست، بايد چگونگى و راه توبه را نيز از خداوند دريافت کنيم. «مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ»
2- قبول توبه و ارائهى راه آن، از شئون تربيت و ربوبيّت خداست. «مِنْ رَبِّهِ»
«1». توبه، به معنى بازگشت است. اگر توبه را به خدا نسبت دهيم، به معنى بازگشت لطف و رحمت او بر بندهى خلافکار و پشيمان است؛ «هُوَ التَّوَّابُ»* و اگر آنرا به بنده نسبت دهيم به معنى بازگشت انسان خطاکار به سوى خداوند است. «فَتابَ عَلَيْهِ»
«2». تفسير درّالمنثور.
«3». اعراف، 23.
جلد 1 - صفحه 100
3- اين همه لطف و قبول توبه، تنها کار خداست. «هُوَ»
4- اگر توبه واقعى باشد، خداوند آن را مىپذيرد. «هُوَ التَّوَّابُ»
5- اگر توبه را شکستيم، باز هم خداوند توبه را مىپذيرد. «هُوَ التَّوَّابُ»
6- عذرپذيرى خدا همراه با رحمت است، نه عتاب وسرزنش. «التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»