پیام‌های تفسیر نور

1- در قيامت، اعمال انسان تجسّم مى‌يابد. ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً ... 2- پوچ شدن بر همه کارهاى مجرمين عارض مى‌شود. ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ‌ ... هَباءً 3- تباه‌شدن عمل در برابر چشم انسان، از حسرت‌هاى او در قيامت است. «هَباءً» پس به کارها وتلاش‌هاى خود اطمينان نکنيم، شايد بدعاقبت شويم و اعمالمان بى‌اثر باشد. «1». ابراهيم، 18. «2». نور، 39. «3». تفسير کنزالدقائق و صافى. جلد 6 - صفحه 244 4- روح کار، انگبزه و نيّت کسى است که آن را انجام مى‌دهد وگرنه عمل منهاى‌عقيده و اخلاص، بى‌نتيجه و پوچ است. «هَباءً مَنْثُوراً»