تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى‌ يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا «27» و روزى که ستمکار (مشرک) دو دست خود را (از روى حسرت) به دندان مى‌گزد و مى‌گويد: اى کاش با پيامبر همراه مى‌شدم.