تفسیر نور (محسن قرائتی)
لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّکْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَنِي وَ کانَ الشَّيْطانُ لِلْإِنْسانِ خَذُولًا «29»
«1». فصّلت، 11.
جلد 6 - صفحه 246
رفيق من بعد از آن که حقّ از طرف خدا براى من آمد، مرا گمراه ساخت. و شيطان هنگام اميد، انسان را رها مىکند.