برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 42)- سپس قرآن در ادامه گفتار مشرکان و از زبان آنها چنین نقل میکند:
«اگر ما بر پرستش خدایانمان استقامت نمیکردیم بیم آن میرفت که ما را گمراه سازد» و ارتباطمان را با آنها قطع کند (إِنْ کادَ لَیُضِلُّنا عَنْ آلِهَتِنا لَوْ لا أَنْ صَبَرْنا عَلَیْها).
ولی قرآن از چند راه به آنها پاسخ میگوید نخست با یک جمله کوبنده به این گروه که اهل منطق نبودند چنین پاسخ میدهد: «هنگامی که عذاب الهی را ببینند بزودی میفهمند چه کسی گمراهتر بوده است»؟! (وَ سَوْفَ یَعْلَمُونَ حِینَ یَرَوْنَ الْعَذابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِیلًا).