1- يادآورى بايد مکرر و متنوّع باشد. «صَرَّفْناهُ»
2- قرآن، کتاب هدايت است وتکرار و تذکّر لازمهى هدايت. صَرَّفْناهُ ... لِيَذَّکَّرُوا
3- يادآورى نعمتها، شکر نعمتهاست و غفلت از آنها، کفران آنهاست.
لِيَذَّکَّرُوا ... کُفُوراً
4- شاکران نعمتها، کم هستند. «فَأَبى أَکْثَرُ النَّاسِ إِلَّا کُفُوراً»