تفسیر نور (محسن قرائتی)
الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمنُ فَسْئَلْ بِهِ خَبِيراً «59»
خدايى که آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست در شش روزگار آفريد. سپس بر عرش (قدرت) استيلا يافت (وبهتدبير جهان پرداخت).
اوست خداى رحمان، پس از او بخواه که بر همه چيز آگاه است، (يا درباره او از خُبرهاى بپرس که مىداند).