پیام‌های تفسیر نور

1- اراده و خواست انسان، زمينه‌ى رشد اوست. «لِمَنْ أَرادَ أَنْ يَذَّکَّرَ» 2- انسان موجودى داراى اختيار است. «لِمَنْ أَرادَ» 3- انسان، داراى فطرتى است که با تذکّر بيدار مى‌شود. «يَذَّکَّرَ» (تذکّر در جايى‌ «1». مفردات راغب. «2». تفسير کنزالدقائق. جلد 6 - صفحه 278 بکار مى‌رود که انسان از درون مطلبى را مى‌دانسته، ولى فراموش کرده است) 4- هم شناخت، اراده مى‌خواهد و هم عمل و شکر. ( «أَرادَ» تکرار شده است) 5- شب و روز، نعمتى شايسته‌ى شکر و سپاسگزارى است. «أَرادَ شُکُوراً» 6- ياد خدا زمانى ارزش دارد که بر اساس آگاهى و بصيرت باشد. «أَرادَ أَنْ يَذَّکَّرَ»