1- زودباورى ممنوع؛ ردّ کردن حرف ديگران نيز بدون دليل ممنوع. «سَنَنْظُرُ»
(در مورد مسايل مهم، به يک گزارش اعتماد نکنيد.)
2- ادّعا وتبليغات ديگران، ما را از تحقيق باز ندارد. (هدهد ادّعا کرد: خبر من يقينى است، ولى سليمان گفت: ما بايد بررسى کنيم) «سَنَنْظُرُ»
3- تحقيق کردن، مخصوص گزارش‌هاى شخص فاسق نيست؛ بلکه هنگام شک نيز تحقيق و بررسى لازم است. «سَنَنْظُرُ»
جلد 6 - صفحه 415
4- نه تصديق، نه تکذيب، بلکه تحقيق. «سَنَنْظُرُ أَ صَدَقْتَ أَمْ کُنْتَ مِنَ الْکاذِبِينَ»
5- نقاط مثبت را قبل از نقاط منفى بازگو کنيد. أَ صَدَقْتَ أَمْ ...
6- با يک راستگويى در گروه صادقين قرار نمى‌گيريم، ولى با يک دروغ جزو دروغگويان مى‌شويم. ( «صَدَقْتَ» به صورت فعل ولى «کاذبين» به صورت اسم فاعل آن هم با کلمه‌ى «کُنْتَ» آمده است).
7- پرندگان نيز در اختيار اجراى اوامر خدا و اولياى او قرار دارند. «اذْهَبْ بِکِتابِي»
8- قلم، يکى از مهم‌ترين ابزار هدايت و ارشاد است. «اذْهَبْ بِکِتابِي»
9- براى ارشاد و هدايت ديگران و برقرارى ارتباط صحيح و مفيد با آنان، پيش قدم باشيم. «اذْهَبْ بِکِتابِي»
10- در گزينش افراد براى انجام مأموريّت‌ها، هر کس شناخت و احساس بيشترى دارد اولويت خواهد داشت. «اذْهَبْ»
11- براى رسيدن به اهداف الهى، نامه نوشتن مرد به زن مانعى ندارد. «بِکِتابِي»
12- در زمينه مسايل عقيدتى، بعد از شنيدن گزارش‌هاى تلخ، بايد عکس‌العمل فورى و غيرت دينى از خود نشان داد. «اذْهَبْ بِکِتابِي»
13- در انتقال مطالب و مفاهيم، امين باشيم. «بِکِتابِي هذا»
14- شناسايى مخفيانه و دور از چشم، عميق‌ترين نوع شناخت‌هاست. «ثُمَّ تَوَلَّ»
15- با حکومت‌ها و سيستم‌هاى سياسى و پيچيده، نمى‌توان ساده برخورد کرد.
«فَأَلْقِهْ إِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ»
16- قدرت طرّاحى وبرنامه‌ريزى، از شرايط مديريّت است. «اذْهَبْ بِکِتابِي- ثُمَّ تَوَلَّ»
17- به ديگران فرصت تفکّر دهيم. «فَانْظُرْ ما ذا يَرْجِعُونَ»
18- شرط توفيق در ارشاد و امر به معروف، شناسايى حالت‌ها و روحيّه‌ى ديگران است. «فَانْظُرْ ما ذا يَرْجِعُونَ»
19- شناسايى فرد کافى نيست؛ نظام و دست اندرکاران را بايد به حساب آورد.
«إِلَيْهِمْ- عَنْهُمْ- يَرْجِعُونَ»
20- حالت‌هاى دشمن را زير نظر داشته باشيد. «فَانْظُرْ ما ذا يَرْجِعُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 416