تفسیر نور (محسن قرائتی)
«171» وَ مَثَلُ الَّذِينَ کَفَرُوا کَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ إِلَّا دُعاءً وَ نِداءً صُمٌّ بُکْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ
و مَثل کافران، چنان است که کسى به حيوانى که جز صدايى (از نزديک) ويا ندايى (از دور) نمىشنود بانگ زند، اينان کران، لالان و کورانند و از اينروست که نمىانديشند.