«دُسُر» جمع «دسار» (بر وزن کتاب) چنان که «راغب» در «مفردات» می گوید: در اصل به معنای راندن شدید توأم با قهر است، و از آنجا که میخ با ضربه های شدیدی که بر آن وارد می شود، در چوب و مانند آن فرو می رود، به آن «دسار» گفته اند، اما بعضی از مفسران این کلمه را به معنای «طناب» تفسیر کرده، و اشاره به طناب های بادبان کشتی و مانند آن می دانند، ولی معنای اول، مخصوصاً با توجّه به ذکر «الواح» صحیح تر به نظر می رسد.
=== قاموس قرآن ===
(بر وزن عنق) جمع دسار به معنی مسمار است (مفردات - اقرب) [قمر:13] نوح را بر کشتیی که الواح و مسمارها ساخته بود حمل کردیم. در نهج البلاغه خطبه اوّل فرموده. در نهج البلاغه خطبه اوّل فرموده «فَسَوّی مِنْهُ سَبْعَ سَمواتٍ... بِغَیْرِ عَمَدٍ یَدْعَمُها وَ لا دِسارٍ یَنْظِمُها». در مجمع گفته: گویند اصل دسر به معنی دفع است «دسره بالمرمح» یعنی او را با نیزه دفع کرد راغب نیز چنین عقیده دارد و حدیثی نقل کرده که «لیس فی العنبر زکوة انّما هو شیء دسره البحر» در عنبر زکوة نیست زیرا آن چیزی است که دریا دفع کرده و بیرون انداختخ است این حدیث در اقرب و مجمع و غیره نیز نقل شده و در نهایه آن را از ابن عباس نقل میکند. این کلمه تنها یکبار در قرآن آمده است.