«أَنَام» از مادّه «أنَم» را بعضی، به معنای «انسان ها» و بعضی، به معنای «انس و جنّ» و گاه آن را به معنای «هر موجود ذی روح» تفسیر کرده اند. البته، جمعی از ارباب لغت و مفسران، آن را به مطلق «خلق» نیز تفسیر کرده اند; ولی، قرائن موجود و خطاب های سوره که متوجّه انس و جنّ است نشان می دهد که منظور از آن در اینجا همان انس و جنّ است.