گر چه «ضَیْف» در اینجا به صورت مفرد است، ولی، همان گونه که بعضی از مفسران بزرگ گفته اند، هم معنای مفرد دارد و هم معنای جمع (مهمان و مهمانان).
=== قاموس قرآن ===
میهمان. [حجر:51]. اصل ضیف چنانکه راغب گفته به معنی میل است «ضافَ اِلی کَذا» یعنی به سوی آن میل کرد. علت تسمیه میهمان بضیف آن است که به طرف انسان میل میکند و به منزل او وارد میشود. در مفردات و اقرب گفته: ضیف چون در اصل مصدر است لذا مفرد و جمع در آن یکسان است و جمع بسته نمیشود. آن در آیه فوق جمع است و نیز در آیه [حجر:68]. ولی گاهی جمع آن اضیاف، ضیوف، ضیفان و اضائف آمده (اقرب).