«شَهِیْق» در اصل، به معنای صدای زشت و منکری همچون صدای الاغ است; و گاه گفته اند: از مادّه «شهوق» به معنای طولانی بودن گرفته شده (لذا کوه بلند را «جبل شاهق» می گویند) بنابراین، «شهیق» به معنای ناله طولانی است. بعضی گفته اند «شَهِیق» صدایی است که در سینه رفت و آمد می کند، به هر حال، اشاره به صداهای وحشت انگیز و ناراحت کننده است.