أَمْتا

تکرارها: ۱

«أَمْت» به معنای زمین مرتفع و تپه است. === قاموس قرآن === بلندی. مکان مرتفع (اقرب الموارد) [طه:107] یعنی در زمین پستی و بلندی نمی‏بینی از قرینه اَمْت فهمیده می‏شود که «عِوَج» به معنی انخفاض و پستی و بلندی نمی‏بینی از قرینه ازمْت فهمیده می‏شود که «عِوَج» به معنی انخفاض و پستس و بلندی نمی‏بینی از قرینه اَمْت فهمیده می‏شود که «عِوَج» به معنی انخفاض و پستی است. در قاموس گوید: اَمْت یعنی مکان مرتفع، تپه‏های کوچک، پستی و بلندی، و اختلاف در شیئی. ولی مراد از آن در آیه، بلندی است، و این آیه عبارت اخری آیه ما قبل است که فرموده «فَیَذَرْهاقاعاً صَفْصَفاً» قاع به معنی گسترده و صفصف به معنی هموار است.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۱سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
طه · ۱۰۷

لاَ تَرَى فِيهَا عِوَجاً وَ لاَ أَمْتاً

به گونه‌ای که در آن، هیچ پستی و بلندی نمی‌بینی!»