«أَنْشَرَهُ» از مادّه «انشار» به معنای گستردن بعد از جمع کردن است; و این تعبیر جالبی است که نشان می دهد با مرگ زندگی انسان به کلّی جمع می شود.
=== قاموس قرآن ===
نشر در اصل به معنی گستردن و گسترده شدن است لازم و متعدی به کار رود «نَشَرَ الثَّوْبَ وَ الْکِتابَ نَشْراً: بَسَطَهُ» لازم و متعدی بودن آن در مصباح و اقرب مذکور است. [تکویر:10]. آنگاه که نامهها گسترده و باز شوند. [طور:2-3]. قسم به کتاب نوشته شده در پوستی گسترده. [مرسلات:3]. قسم به بادهای گسترنده که ابر را به طرز مخصوصی میگسترند. نشر و انشار به معنی زنده کردن آمده «نَشَرَ اللَّهُ الْمَوْتی وَ اَنْشَرَهُمْ: اَحْیاهُمْ» به نظر میآید این از آنجهت است که زنده شدن یکنوع گسترده شدن است ذرات بدن در اثر حرکت و جنبش رشد کرده و گسترده شده بدن را تشکیل میدهند. [عبس:22]. سپس آنگاه که خواهد او را زنده میکند [زخرف:11]. او که از آسمان آب به اندازه نازل کرد و به وسیله آن سرزمین مرده را زنده نمود مثل [نحل:65]. انتشار: گسترده شدن و پراکنده شدن. [جمعه:10]. پس چون نماز تمام شد در زمین متفرق شده و در طلب روزی و فضل خدا باشید. [روم:20]. از آیات خداوند آنست که شما را از خاک آفرید آنگاه شما بشرید که در زمین گسترده و منتشر میشوید. نشور: مصدر است لازم و متعدی هر دو آید [فاطر:9]. با آن آب سرزمین مرده را زنده کردیم زنده شدن مردگان نیز همانطور است. [فرقان:40]. بلکه از زنده شدن نمیترسیدند.