«صَبّ» به معنای «فرو ریختن آب از طرف بالا است» و در اینجا منظور نزول باران است، و تعبیر به «صَبّاً» در آخر آیه، برای بیان تأکید و فراوانی این آب می باشد.
=== قاموس قرآن ===
ریختن. (لازم و متعدی) «صبّ الماء و نحوه فصبّ هو: سکبه فانسکب» (اقرب). [عبس:24-25]. * [فجر:13]. نا گفته نماند: صبّ راجع به یک قوم به دلیل «عَلَیْهِمْ» که بعاد و ثمود و فرعون راجع است، علی هذا اطلاق صبّ به تازیانه عذاب در اثر پی در پی بودن عذاب آن اقوام است. نظیر این آیه است آیه [مؤمنون:44]. در نهج البلاغه خطبه 180 هست. «وَ صُبَّتِ السُّیُوفُ عَلی هاماتِهِمْ».