«ایقاد» به معنای آتش افروختن است.
'''«تُوقِدُون»''' از مادّه «وقود» (بر وزن قبور) به معنای روشن شدن آتش است.
=== قاموس قرآن ===
افروخته شدن آتش. چنانکه ایقاد به معنی افروختن آن است. [یس:80]. برای شما از درخت سبز آتشی بوجود آورد که از آن آتش میفروزید. رجوع شود به «خضر». [قصص:38]. ای هامان برای من بر گل آتش بیافروز و آجر بپز. استیقاد: افروخته شدن و افروختن است [بقره:17]. حکایت آنها حکایت آن کس است که آتشی روشن کرد. وَقُود: (به فتح واو) هیزم و نحو آن که وسیله آتش افروزی است. [آل عمران:10]. آنها هیزم آتش اند [بقره:24]. بترسید از آتشی که خوراک و هیزم آن مردم و سنگهااند رجوع شود به «حجر». وُقود (بضم - و) مصدر است به معنی افروخته شدن ولی در قرآن عظیم بکار نرفته است. * [همزه:6]. آتش افروخته خدا.