أَصْلاَبِكُم

تکرارها: ۱

=== قاموس قرآن === (بر وزن قفل) سخت و محکم. «هُوَ صُلْبٌ فی دینِهِ» او در دینش محکم است در نهج البلاغه نامه 45 فرموده «اَلّا وَ اِنَّ الشَّجَرَةَ الْبَرِیَّةَ اَصْلَبُ عُوداً» بدان درخت بیابانی (که آب کم بیند) شاخه‏اش محکمتر است [طارق:6-7]. صلب به مهره‏های پشت و مجاری نطفه مرد گفته می‏شود و علت این تسمیه به قول راغب سخت بودن مهره پشت است همچنین است اصلاب در آیه [نساء:23]. ولی در «تراب» معنی آیه مشروحاً گذشت و احتمال دادیم که مراد از صلب قسمت آخر ستون مهره است و مراد از اصلاب به نظر ما همان است. صلب: (به فتح اول) دار زدن است برای قتل [یوسف:41]، [طه:71] حتماً حتماً شما را تنه‏های خرما آویزانتان می‏کنم. صلب و تصلیب هر دو متعدی اند و ظاهراً از تفعیل مبالغه مراد است در اقرب تصلیب را لازم هم گفته است. * [نساء:157]. یعنی: عیسی را نکشتند و برادر نکردند ولیکن کار بر آنها مشتبه شد. آیه در عدم قتل و عدم صلب غیسی با دست یهود صریح است و ابهامی ندارد. موضوع صلیب در نصاری و اینکه دار رفتن عیسی علیه السلام کفّاره گناهان است از بیخ باطل و ساختگی است و انشاءاللّه در «عیسی» بررسی خواهد شد. با صراحت این آیه و ذیل آن «وَ ما قَتَلُوهُ یَقیناً» باز ملاحظه می‏شود که عده‏ای مسلمانان قلم بدست گرفته و کتاب می‏نویسند چون به حالات حضرت عیسی علیه السلام رسیدند با کمال بی خبری می‏گویند: عیسی را به صلیب کشیدند رجوع کنید به فرهنگ امیر کبیر، فرهنگ عمید کلمه عیسی. این نویسندگان چه قدر از قرآن و مطالب اسلامی بی خبرند؟ صلب دراسلام دار کردن یکی از مجازات اسلامی است که در کیفر محارب ذکر شده است و آن چنین است [مائده:33]. ترتیب مجازات او در «حرب» گذشت ولی آیا صلب در اسلام مانند امروزی است که مجرم را به وسیله آن خفه کنند. یا جور دیگر است ؟ نا گفته نماند در «حرب» تحت عنوان محار و حدّ او گفته شد: صلب یکی از چهار مجازات محارب است و او کسی است که امنیّت عمومی را به هم زده و ایجاد نا امنی و سلب آسایش کند به موجب روایات اگر حاکم صلاح بداند او را سه روز بدار می‏آویزند، پس از آن به زیر آورده نماز می‏خواند و دفن می‏کند. در وسائل کتاب الحدود ابئاب حدّ محارب باب 5 سه حدیث در این خصوص نقل کرده است: «اِنَّ اَمیرَ الْمُؤْمِنینَ علیه السلام صَلَبَ رَجُلاً بِالْحیرَةِ ثَلاثَةَ اَیّامٍ ثُمَّ اَنْزَلَهُ فی الْیَوْمِ الرّابِعِ فَصَلّی عَلَیْهِ فَدَفَنَهُ». «قالَ الصّادِقُ علیه السلام اَلْمَصْلُوبُ یُنْزَلُ عَنِ الْخَشَبَةِ بَعْدَ ثَلاثَةِ اَیّامٍ وَ یُغَسَّلُ وَ یُدْفَنُ وَ لا یَجُوزُ صَلْبُهُ اَکْثَرُ مِنْ ثَلاثَةِ اَیّامٍ». ملاحظه این احادیث نشان می‏دهد که اول او را می‏کشند، سپس مرده‏اش را به دار می‏زنند چنانکه شیخ طوسی آیه را حمل بر ترتیب کرده و فتئی داده که پیش از قتل صلب جایز نیست ولی شیخ مفید و ابن ادریس آیه را حمل بر تخییر کرده و گفته‏اند: زنده بدار زده می‏شود ولی از روایات اول و نهم باب اول حدود محارب قول شیخ مفید ره استفاده می‏شود رجوع شود به مختلف علّامه و شرایع و شرح لمعه و جواهر. البته: دار زدن در صورت صلاح دیدن حاکم، برای آن است که مردم او را مصلوب دیده متنّبه شوند و ایجاد نا امنی نکنند.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۱سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
نساء · ۲۳

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهَاتُكُمْ وَبَنَاتُكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ وَعَمَّاتُكُمْ وَخَالَاتُكُمْ وَبَنَاتُ الْأَخِ وَبَنَاتُ الْأُخْتِ وَأُمَّهَاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَوَاتُكُم مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَأُمَّهَاتُ نِسَائِكُمْ وَرَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُم مِّن نِّسَائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُم بِهِنَّ فَإِن لَّمْ تَكُونُوا دَخَلْتُم بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ وَحَلَائِلُ أَبْنَائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلَابِكُمْ وَأَن تَجْمَعُوا بَيْنَ الْأُخْتَيْنِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا

حرام شده است بر شما، مادرانتان، و دختران، و خواهران، و عمه‌ها، و خاله‌ها، و دختران برادر، و دختران خواهر شما، و مادرانی که شما را شیر داده‌اند، و خواهران رضاعی شما، و مادران همسرانتان، و دختران همسرتان که در دامان شما پرورش یافته‌اند از همسرانی که با آنها آمیزش جنسی داشته‌اید -و چنانچه با آنها آمیزش جنسی نداشته‌اید، (دختران آنها) برای شما مانعی ندارد- و (همچنین) همسرهای پسرانتان که از نسل شما هستند (-نه پسرخوانده‌ها-) و (نیز حرام است بر شما) جمع میان دو خواهر کنید؛ مگر آنچه در گذشته واقع شده؛ چرا که خداوند، آمرزنده و مهربان است.