«أَمْ» دراینجا منقطعه وبه معنای«بَل»می باشد; و اگر متصله باشد باید لنگه ای در مقابل آن تقدیر گرفته شود که خلاف ظاهر است.
=== قاموس قرآن ===
حرف استفهام است، دو جور بکار میرود متّصله و منقطعه. متّصله آن است که در ردیف آلف استفهام واقع شود و به معنی ایّ (کدام) میآید مثل [انبیاء:109] یعنی نمیدانم آیا نزدیک یا دور است آنچه وعده میشود و نیز بعد بعد از الف تسویه واقع میشود نحو [بقره:6] یعنی برای آنها یکسان است خواه بترسانی یا نترسانی ایمان نمیآورند. بهتر است بگوییم: در این صورت الف تسویه و ام هردو بمعنی (خواه) میآیند. متصلّه از آن سبب گویند که ما قبل «اذم» بما بعدش متّصل است. منقطعه آنست که از ما بعدش قطع شده و به معنی بل (بلکه) میآید مانند [زمر:43] یعنی بلکه جز خدا واسطههائی گرفتهاند. اَم گاهی به هل داخل میشود ولی بهمزه داخل نمیشود مانند [رعد:16]، آنچه درباره «اَمْ» نوشته شد همه از افرب الموارد است، فقط مَثَلها را از قرآن آوردهایم.