صَاحِبُكُم

تکرارها: ۲

=== قاموس قرآن === رفاقت. ملازمت. صاحب یعنی رفیق ملازم. راغب گوید آن در عرف زیاد باشد. [یوسف:39]، [جنّ:3]. مراد از صاحبه زن است [نجم:2] و منظور از صاحب رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلم است [انبیاء:43]. بتها به خویشتن یاری نتوانند و از طرف ما هم یاری کرده نمی‏شوند. اصحاب: جمع صاحب است به معنی رفیقان ملازم [بقره:82]، [بقره:81]. این کلمه 77 بار در قرآن مجید آمده، یکبار نیز [ذاریات:59] به کار رفته و بیشتر به جنّت و نار و جحیم اضافه شده است و گاهی آمده: اصحاب البست، اصحاب مدین، اصحاب کهف، اصحاب الیمین، اصحاب القبور، اصحاب الفیل و غیره.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۱سال ۲: ۱سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
نجم · ۲

مَا ضَلَ صَاحِبُكُمْ وَ مَا غَوَى

که هرگز دوست شما [= محمّد «ص»] منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است،

تکویر · ۲۲

وَ مَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ

و مصاحب شما [= پیامبر] دیوانه نیست!