واژه «رقّ» از مادّه «رقت» در اصل، به معنای نازک و لطیف بودن است، و به کاغذ یا پوست نازکی که مطلبی بر آن می نویسند نیز گفته می شود.
=== قاموس قرآن ===
[طور:1-7]. رق صفحه پوستی است که در آن مینویسند. طبرسی فرموده: رقّ پوستی است که در آن چیزی نوشته شود و اصل آن از لمعان است گویند: «ترقرق الشییء: اذالمع» صحاح گوید: رقّ آن است که در آن مینویسند و آن پوست نازکی است. راغب و زمخشری پوست بودن را قید نکردهاند. قاموس و اقرب میگویند: پوست نازکی است که در آن مینویسند و نیز به معنی صفحه سفید است. بنظر میآید مراد از طور، سینا و محل نزول وحی بحضرت موسی و مراد از کتاب، تورات موسی است که در صفحه گسترده نوشته شده بود و منظور از بیت معمور کعبه و از سقف مرفوع آسمان است [انبیاء:32]. و از بحر مسجور (دریای گداخته) مطلق دریای گداخته است «وَ اِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ» و یا دریای گداخته و مذاب مرکز زمین است که در «سجر» خواهد آمد.