«بَسَرَ» از مادّه «بسور» و «بَسر» (بر وزن نصر) گاه، به معنای عجله کردن در انجام کاری قبل از فرارسیدن وقت آن است; و گاه به معنای در هم کشیدن صورت و دگرگون ساختن چهره می باشد.
=== قاموس قرآن ===
بُسور: چهره در هم کسیدن، در مجمع فرموده: بسور آشکار شدن کراهت در چهره است. راغب آنرا، عجله پیش از وقت معنی کرده و گوید: معنی آیه [مدثر:22]، آنست که عبوس بودن را پیش از وقت آن اظهار کرد. قاموس آن را عجله و چهره در هم کشیدن و قهر، معنی کرده است. ولی قول مجمع البیان اقرب است، بنابراین، چون در آیه شریفه «بَسَرَ» بعد از «عَبَسَ» آمده باید آن را شدّت عبوس شد و محکم چهره در هم کشید. پس از آنکه این احتمال درباره آیه بنظرم آمد دیدم زمخشری و بیضاوی در ذیل آیه [قیامة:24] بسر را شدّت عبوس بودن گفتهاند یعنی: و چهرههائی در آن روز شدیداً چهره در هم کشیدهاند و اندوهناکاند بیضاوی گوید: با سل از باسر نیز شدیدتر است ولی آن اغلب در مرد شجاعی که چهره در هم کشیده است به کار میرود. علی هذا، عبس و به سر و بسل هر سه به معنی چهره در هم کشیدن میباشد ولی یکی از دیگری شدیدتر است.