ابو

تکرارها: ۱۱۷آیات: ۱۰۴

۰۱۰۲۰۳۰۴۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۲سال ۳: ۱۰سال ۴: ۳سال ۵: ۹سال ۶: ۱۱سال ۷: ۴سال ۸: ۳سال ۹: ۶سال ۱۰: ۱سال ۱۱: ۳۴سال ۱۲: ۴سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۱سال ۱۵: ۳سال ۱۶: ۱سال ۱۷: ۵سال ۱۸: ۳سال ۱۹: ۲سال ۲۰: ۶سال ۲۱: ۵سال ۲۲: ۳سال ۲۳: ۱
مشتقات
آبَاؤُنَا (۱۲)آبَاءَنَا (۱۰)آبَاؤُكُمْ‌ (۹)لِأَبِيهِ‌ (۹)أَبَتِ‌ (۸)أَبَانَا (۷)آبَاءَهُمْ‌ (۶)آبَاؤُهُمْ‌ (۴)أَبِيكُمْ‌ (۴)أَبِي‌ (۴)آبَاءَكُمْ‌ (۳)آبَائِهِمْ‌ (۳)آبَائِكُمُ‌ (۳)أَبَوَاهُ‌ (۲)أَبُوهُمْ‌ (۲)أَبَوَيْهِ‌ (۲)لِآبَائِهِمْ‌ (۲)آبَائِنَا (۲)آبَائِهِنَ‌ (۲)بِآبَائِنَا (۲)آبَائِكَ‌ (۱)لِأَبَوَيْهِ‌ (۱)أَبَوَيْكُمْ‌ (۱)أَبَوَيْكَ‌ (۱)أَبِينَا (۱)أَبَاهُمْ‌ (۱)آبَائِي‌ (۱)أَبَاهُ‌ (۱)أَبِيهِمْ‌ (۱)أَباً (۱)أَبَاكُمْ‌ (۱)أَبُوهُمَا (۱)أَبُوكِ‌ (۱)آبَاءَهُمُ‌ (۱)آبَاءِ (۱)آبَائِكُمْ‌ (۱)آبَاؤُكُمُ‌ (۱)لِأَبِي‌ (۱)أَبُونَا (۱)أَبَا (۱)أَبِيهِ‌ (۱)
قاموس قرآن
قاموس قرآن: «أب» در لغت عرب غالباً بر پدر اطلاق مى شود و گاهى بر جدّ مادرى و عمو و همچنین، بر مربى، معلم و کسانى که براى تربیت انسان به نوعى زحمت کشیده اند نیز اطلاق مى گردد. ولى شک نیست که به هنگام اطلاق این کلمه، اگر قرینه اى در کار نباشد قبل از هر چیز «پدر» به نظر مى آید. این که گفته اند کلمه «اَب» در لغت عرب گاهى به عمو نیز اطلاق مى شود با توجّه به آیات سوره «ابراهیم» کاملاً قابل قبول است. خلاصه این که «اَب» و «والد» در لغت عرب با هم متفاوتند; کلمه «والد» که در آیات مورد بحث به کار رفته منحصراً به معناى پدر است ولى «اَب» که در مورد «آزر» آمده مى تواند به معناى «عمو» بوده باشد.

آیات (۱۰۴)

مجادله · ۲۲

لاَ تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولٰئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَ يُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ أُولٰئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلاَ إِنَ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

هیچ قومی را که ایمان به خدا و روز رستاخیز دارند نمی‌یابی که با دشمنان خدا و رسولش دوستی کنند، هر چند پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشاوندانشان باشند؛ آنان کسانی هستند که خدا ایمان را بر صفحه دلهایشان نوشته و با روحی از ناحیه خودش آنها را تقویت فرموده، و آنها را در باغهایی از بهشت وارد می‌کند که نهرها از زیر (درختانش) جاری است، جاودانه در آن می‌مانند؛ خدا از آنها خشنود است، و آنان نیز از خدا خشنودند؛ آنها «حزب اللّه» اند؛ بدانید «حزب اللّه» پیروزان و رستگارانند.

ممتحنه · ۴

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَ بَدَا بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَ الْبَغْضَاءُ أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلاَّ قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَ لَكَ وَ مَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنَا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ

برای شما سرمشق خوبی در زندگی ابراهیم و کسانی که با او بودند وجود داشت، در آن هنگامی که به قوم (مشرک) خود گفتند: «ما از شما و آنچه غیر از خدا می‌پرستید بیزاریم؛ ما نسبت به شما کافریم؛ و میان ما و شما عداوت و دشمنی همیشگی آشکار شده است؛ تا آن زمان که به خدای یگانه ایمان بیاورید! -جز آن سخن ابراهیم که به پدرش [= عمویش آزر] گفت (و وعده داد) که برای تو آمرزش طلب می‌کنم، و در عین حال در برابر خداوند برای تو مالک چیزی نیستم (و اختیاری ندارم)!- پروردگارا! ما بر تو توکّل کردیم و به سوی تو بازگشتیم، و همه فرجامها بسوی تو است!

عبس · ۳۵

وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ

و از مادر و پدرش،

مسد · ۱

تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَ

بریده باد هر دو دست ابولهب (و مرگ بر او باد)!