تکرارها: ۳۸۹۶ آیات: ۲۱۰۵
۰ ۱۰۰ ۲۰۰ ۳۰۰ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۵ سال ۲: ۴۰ سال ۳: ۱۸۵ سال ۴: ۲۱۰ سال ۵: ۲۵۳ سال ۶: ۱۶۲ سال ۷: ۲۰۷ سال ۸: ۱۷۰ سال ۹: ۱۵۴ سال ۱۰: ۲۲۰ سال ۱۱: ۱۲۷ سال ۱۲: ۱۵۷ سال ۱۳: ۲۵۱ سال ۱۴: ۱۷۵ سال ۱۵: ۱۹۸ سال ۱۶: ۲۸۰ سال ۱۷: ۱۷۳ سال ۱۸: ۱۷۸ سال ۱۹: ۲۴۵ سال ۲۰: ۲۲۷ سال ۲۱: ۱۴۳ سال ۲۲: ۱۲۴ سال ۲۳: ۱۲ مشتقات لَهُمْ (۳۶۷)هُمْ (۳۱۹)عَلَيْهِمْ (۱۸۴)مِنْهُمْ (۱۷۰)رَبِّهِمْ (۸۰)هُمُ (۸۰)إِنَّهُمْ (۷۳)عَنْهُمْ (۶۷)بَيْنَهُمْ (۶۰)لَهُمُ (۵۰)أَنَّهُمْ (۴۶)لَعَلَّهُمْ (۴۴)فَهُمْ (۴۱)قُلُوبِهِمْ (۳۷)أَنْفُسَهُمْ (۳۷)إِلَيْهِمْ (۳۷)بِهِمْ (۳۶)قَبْلِهِمْ (۳۶)أَنْفُسِهِمْ (۳۵)عَلَيْهِمُ (۳۱)جَاءَهُمْ (۳۱)أَيْدِيهِمْ (۲۶)أَكْثَرُهُمْ (۲۶)بِأَنَّهُمْ (۲۴)بَعْضُهُمْ (۲۳)قُلُوبُهُمْ (۲۱)أَعْمَالَهُمْ (۱۷)بَعْدِهِمْ (۱۷)رَبَّهُمْ (۱۷)فِيهِمْ (۱۶)أَكْثَرَهُمْ (۱۵)قَبْلَهُمْ (۱۵)رَزَقْنَاهُمْ (۱۳)جَاءَهُمُ (۱۳)جَاءَتْهُمْ (۱۳)مَعَهُمْ (۱۲)أَهْوَاءَهُمْ (۱۲)آتَيْنَاهُمْ (۱۲)رَبُّهُمْ (۱۲)كَأَنَّهُمْ (۱۱)فَمِنْهُمْ (۱۱)أَمْوَالَهُمْ (۱۱)رُسُلُهُمْ (۱۱)بَعْضَهُمْ (۱۰)فَإِنَّهُمْ (۱۰)أَنْفُسُهُمْ (۱۰)دِيَارِهِمْ (۹)أَعْمَالُهُمْ (۹)مِنْهُمُ (۹)بِرَبِّهِمْ (۹)عَنْهُمُ (۸)آتَيْنَاهُمُ (۸)أَيْمَانِهِمْ (۸)مَأْوَاهُمْ (۸)أَيْدِيَهُمْ (۸)بِأَمْوَالِهِمْ (۸)فَأَخَذَتْهُمُ (۸)أَخَاهُمْ (۸)آذَانِهِمْ (۷)جَاءَتْهُمُ (۷)خَلْفَهُمْ (۷)فَأَخَذَهُمُ (۷)بِذُنُوبِهِمْ (۷)لَدَيْهِمْ (۷)سَيِّئَاتِهِمْ (۷)تَأْتِيهِمْ (۷)يَأْتِيهِمْ (۷)سَأَلْتَهُمْ (۷)جَعَلْنَاهُمْ (۷)فَلَهُمْ (۶)أَجْرُهُمْ (۶)لَعَنَهُمُ (۶)فَوْقَهُمْ (۶)أَيُّهُمْ (۶)وُجُوهُهُمْ (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ (۶)أَمْوَالِهِمْ (۶)دِينَهُمْ (۶)آثَارِهِمْ (۶)فَوْقِهِمْ (۶)فَذَرْهُمْ (۶)أَجَلُهُمْ (۶)أَبْصَارُهُمْ (۶)عِنْدَهُمْ (۶)أَجْرَهُمْ (۶)آبَاءَهُمْ (۶)طُغْيَانِهِمْ (۵)بِكُفْرِهِمْ (۵)قُلُوبِهِمُ (۵)ظُهُورِهِمْ (۵)قَوْلِهِمْ (۵)يُزَكِّيهِمْ (۵)بِهِمُ (۵)بِسِيمَاهُمْ (۵)أَمْوَالُهُمْ (۵)أَوْلاَدُهُمْ (۵)جَزَاؤُهُمْ (۵)آتَاهُمُ (۵)خَلْفِهِمْ (۵)تُصِبْهُمْ (۵)قَوْمَهُمْ (۵)يَزِيدُهُمْ (۵)قُلُوبَهُمْ (۵)أَتَاهُمْ (۵)صَلاَتِهِمْ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ (۵)يَحْشُرُهُمْ (۵)تَأْتِيَهُمُ (۵)صُدُورِهِمْ (۵)أَمْرَهُمْ (۵)أَزْوَاجِهِمْ (۵)وُجُوهِهِمْ (۵)رَأَيْتَهُمْ (۵)أَبْصَارِهِمْ (۴)يَنْفَعُهُمْ (۴)أَبْنَاءَهُمْ (۴)آبَاؤُهُمْ (۴)أُجُورَهُمْ (۴)أَفْوَاهِهِمْ (۴)صُدُورُهُمْ (۴)عِنْدَهُمُ (۴)مِيثَاقَهُمْ (۴)يَهْدِيهِمْ (۴)فَأَخَذْنَاهُمْ (۴)خَلَقَهُمْ (۴)مَرْجِعُهُمْ (۴)دَعْوَاهُمْ (۴)دَارِهِمْ (۴)يَأْتِيَهُمْ (۴)لِرَبِّهِمْ (۴)تَدْعُوهُمْ (۴)أَيْمَانَهُمْ (۴)قَوْلُهُمْ (۴)آتَاهُمْ (۴)نَعِدُهُمْ (۴)كُلُّهُمْ (۴)تَسْأَلُهُمْ (۴)تَأْتِيَهُمْ (۴)أَيْمَانُهُمْ (۴)مِثْلَهُمْ (۴)كَلْبُهُمْ (۴)أَمْرِهِمْ (۴)أَهْلَكْنَاهُمْ (۴)زَادَهُمْ (۴)أَخُوهُمْ (۴)يُنَادِيهِمْ (۴)مَثَلُهُمْ (۳)أَبْصَارَهُمْ (۳)بِأَيْدِيهِمْ (۳)أَحَدُهُمْ (۳)يَضُرُّهُمْ (۳)يُعَلِّمُهُمُ (۳)بُطُونِهِمْ (۳)اقْتُلُوهُمْ (۳)قَاتِلُوهُمْ (۳)يَأْتِيَهُمُ (۳)نِسَائِهِمْ (۳)فَبَشِّرْهُمْ (۳)إِيمَانِهِمْ (۳)أَصَابَهُمْ (۳)مَأْوَاهُمُ (۳)لِإِخْوَانِهِمْ (۳)لِأَنْفُسِهِمْ (۳)جُلُودُهُمْ (۳)نَجْوَاهُمْ (۳)أَرْجُلُهُمْ (۳)يَتَوَلَّهُمْ (۳)مَكَّنَّاهُمْ (۳)فَأَهْلَكْنَاهُمْ (۳)نَحْشُرُهُمْ (۳)يَبْعَثُهُمُ (۳)أَخَذْنَاهُمْ (۳)غَرَّتْهُمُ (۳)آبَائِهِمْ (۳)ذُرِّيَّاتِهِمْ (۳)فَيُنَبِّئُهُمْ (۳)إِلَيْهِمُ (۳)تَحْتِهِمُ (۳)أَشْيَاءَهُمْ (۳)نِسَاءَهُمْ (۳)فَأَغْرَقْنَاهُمْ (۳)يَأْتِهِمْ (۳)ذُرِّيَّتَهُمْ (۳)تَرَاهُمْ (۳)وُجُوهَهُمْ (۳)أَدْبَارَهُمْ (۳)دُونِهِمْ (۳)يَعْلَمُهُمْ (۳)عَهْدِهِمْ (۳)لِيَظْلِمَهُمْ (۳)أَعْيُنُهُمْ (۳)تَحِيَّتُهُمْ (۳)تَرْهَقُهُمْ (۳)قَوْمِهِمْ (۳)ظَلَمْنَاهُمْ (۳)أَعْنَاقِهِمْ (۳)مَكْرُهُمْ (۳)يُؤَخِّرُهُمْ (۳)رُءُوسِهِمْ (۳)زِدْنَاهُمْ (۳)لَنَجْزِيَنَّهُمْ (۳)مَسَاكِنِهِمْ (۳)فَجَعَلْنَاهُمْ (۳)وَرَائِهِمْ (۳)خَلَقْنَاهُمْ (۳)أَهْلِيهِمْ (۳)يَوْمَهُمُ (۳)نُورُهُمْ (۳)أَنْذَرْتَهُمْ (۲)تُنْذِرْهُمْ (۲)سَمْعِهِمْ (۲)أَصَابِعَهُمْ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ (۲)مَشْرَبَهُمْ (۲)تَخْشَوْهُمْ (۲)أَصَابَتْهُمْ (۲)يَلْعَنُهُمُ (۲)يُكَلِّمُهُمُ (۲)ثَقِفْتُمُوهُمْ (۲)أَخْرِجُوهُمْ (۲)مَعَهُمُ (۲)نَبِيُّهُمْ (۲)يُخْرِجُهُمْ (۲)هُدَاهُمْ (۲)فَيُوَفِّيهِمْ (۲)أَلْسِنَتَهُمْ (۲)أَحَدِهِمْ (۲)أَكْثَرُهُمُ (۲)ظَلَمَهُمُ (۲)تَسُؤْهُمْ (۲)كَيْدُهُمْ (۲)يُعَذِّبَهُمْ (۲)أَصَابَهُمُ (۲)أَحَدَهُمُ (۲)نَصِيبَهُمْ (۲)رَزَقَهُمُ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ (۲)بَدَّلْنَاهُمْ (۲)سَنُدْخِلُهُمْ (۲)فَخُذُوهُمْ (۲)وَجَدْتُمُوهُمْ (۲)أَسْلِحَتَهُمْ (۲)لَآمُرَنَّهُمْ (۲)يَعِدُهُمُ (۲)لِيَهْدِيَهُمْ (۲)بِظُلْمِهِمْ (۲)نَقْضِهِمْ (۲)بَيْنَهُمُ (۲)يُصِيبَهُمْ (۲)أَكْلِهِمُ (۲)أَرْجُلِهِمْ (۲)أَعْيُنَهُمْ (۲)جِئْتَهُمْ (۲)تُعَذِّبْهُمْ (۲)تَحْتِهِمْ (۲)أَوْزَارَهُمْ (۲)يَمَسُّهُمُ (۲)حِسَابِهِمْ (۲)مَوْلاَهُمُ (۲)ذَرْهُمْ (۲)بِزَعْمِهِمْ (۲)شُرَكَائِهِمْ (۲)شُرَكَاؤُهُمْ (۲)سَيَجْزِيهِمْ (۲)جَزَيْنَاهُمْ (۲)أَمْرُهُمْ (۲)يُنَبِّئُهُمْ (۲)بَلَوْنَاهُمْ (۲)سَنَسْتَدْرِجُهُمْ (۲)تَأْتِهِمْ (۲)لِيُعَذِّبَهُمْ (۲)أَعْيُنِهِمْ (۲)عَهْدَهُمْ (۲)يُعَذِّبْهُمُ (۲)قَاتَلَهُمُ (۲)جُنُوبُهُمْ (۲)حَسْبُهُمْ (۲)بِخَلاَقِهِمْ (۲)سِرَّهُمْ (۲)لِيَجْزِيَهُمُ (۲)فَزَادَتْهُمْ (۲)مَسَّتْهُمْ (۲)فَجَاءُوهُمْ (۲)فَأَتْبَعَهُمْ (۲)مَتَّعْنَاهُمْ (۲)ثِيَابَهُمْ (۲)يَمَسُّهُمْ (۲)نَجَّيْنَاهُمْ (۲)جَهَّزَهُمْ (۲)بِجَهَازِهِمْ (۲)بِضَاعَتَهُمْ (۲)أَهْلِهِمْ (۲)أَمَرَهُمْ (۲)أَبُوهُمْ (۲)كَبِيرُهُمْ (۲)أَخَذْتُهُمْ (۲)أَفْئِدَتُهُمْ (۲)وُجُوهَهُمُ (۲)لَأُغْوِيَنَّهُمْ (۲)نَبِّئْهُمْ (۲)تَتَوَفَّاهُمُ (۲)فَأَصَابَهُمْ (۲)لَنُبَوِّئَنَّهُمْ (۲)يَأْخُذَهُمْ (۲)بِأَنَّهُمُ (۲)سَعْيُهُمْ (۲)أَدْبَارِهِمْ (۲)رُءُوسَهُمْ (۲)رَبِّهِمُ (۲)فَضَّلْنَاهُمْ (۲)لِآبَائِهِمْ (۲)بَعَثْنَاهُمْ (۲)كَهْفِهِمْ (۲)تَحْسَبُهُمْ (۲)رَابِعُهُمْ (۲)سَادِسُهُمْ (۲)فَدَعَوْهُمْ (۲)وَرَاءَهُمْ (۲)بَيْنِهِمْ (۲)أَنْذِرْهُمْ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ (۲)غَشِيَهُمْ (۲)لِنَفْتِنَهُمْ (۲)حِسَابُهُمْ (۲)فَهُمُ (۲)فَجَعَلَهُمْ (۲)فَجَعَلْنَاهُمُ (۲)لِبَاسُهُمْ (۲)رَزَقَهُمْ (۲)لِفُرُوجِهِمْ (۲)لِأَمَانَاتِهِمْ (۲)أَتَيْنَاهُمْ (۲)أَزْوَاجَهُمْ (۲)دِينَهُمُ (۲)فُرُوجَهُمْ (۲)آتُوهُمْ (۲)يَزِيدَهُمْ (۲)تُصِيبَهُمْ (۲)فَأَخَذَهُمْ (۲)فَصَدَّهُمْ (۲)ضَلاَلَتِهِمْ (۲)نَجْعَلَهُمْ (۲)فَنَبَذْنَاهُمْ (۲)مَسَاكِنُهُمْ (۲)نَجَّاهُمْ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ (۲)مَعْذِرَتُهُمْ (۲)لَنُذِيقَنَّهُمْ (۲)إِيمَانُهُمْ (۲)أُمَّهَاتُهُمْ (۲)لِيُوَفِّيَهُمْ (۲)كُفْرُهُمْ (۲)شَفَاعَتُهُمْ (۲)أَزْوَاجُهُمْ (۲)فَاسْتَفْتِهِمْ (۲)فَأَتَاهُمُ (۲)سَمْعُهُمْ (۲)يَنْصُرُونَهُمْ (۲)لِبُيُوتِهِمْ (۲)زَوَّجْنَاهُمْ (۲)وَقَاهُمْ (۲)بَالَهُمْ (۲)أَمْثَالَهُمْ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ (۲)فَأَنْسَاهُمْ (۲)بِذَنْبِهِمْ (۲)دَعَوْتُهُمْ (۲)فَزَادَهُمُ (۱)شَيَاطِينِهِمْ (۱)يَمُدُّهُمْ (۱)تِجَارَتُهُمْ (۱)بِنُورِهِمْ (۱)تَرَكَهُمْ (۱)بِسَمْعِهِمْ (۱)عَرَضَهُمْ (۱)أَنْبِئْهُمْ (۱)أَنْبَأَهُمْ (۱)تُحَدِّثُونَهُمْ (۱)تُفَادُوهُمْ (۱)إِخْرَاجُهُمْ (۱)لَتَجِدَنَّهُمْ (۱)أَمَانِيُّهُمْ (۱)مِلَّتَهُمْ (۱)فَسَيَكْفِيكَهُمُ (۱)وَلاَّهُمْ (۱)قِبْلَتِهِمُ (۱)قِبْلَتَهُمْ (۱)يُحِبُّونَهُمْ (۱)يُرِيهِمُ (۱)أَصْبَرَهُمْ (۱)بِعَهْدِهِمْ (۱)تُقَاتِلُوهُمْ (۱)فَاقْتُلُوهُمْ (۱)مَسَّتْهُمُ (۱)تُخَالِطُوهُمْ (۱)لِأَزْوَاجِهِمْ (۱)أَحْيَاهُمْ (۱)فَهَزَمُوهُمْ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمُ (۱)يُخْرِجُونَهُمْ (۱)أَمْوَالَهُمُ (۱)يَحْسَبُهُمُ (۱)يَرَوْنَهُمْ (۱)مِثْلَيْهِمْ (۱)غَرَّهُمْ (۱)دِينِهِمْ (۱)جَمَعْنَاهُمْ (۱)أَقْلاَمَهُمْ (۱)فَأُعَذِّبُهُمْ (۱)تَوْبَتُهُمْ (۱)تُحِبُّونَهُمْ (۱)فَوْرِهِمْ (۱)يَكْبِتَهُمْ (۱)لِذُنُوبِهِمْ (۱)قَوْلَهُمْ (۱)فَآتَاهُمُ (۱)تَحُسُّونَهُمْ (۱)أَهَمَّتْهُمْ (۱)مَضَاجِعِهِمْ (۱)اسْتَزَلَّهُمُ (۱)شَاوِرْهُمْ (۱)فَاخْشَوْهُمْ (۱)فَزَادَهُمْ (۱)يَمْسَسْهُمْ (۱)تَخَافُوهُمْ (۱)قَتْلَهُمُ (۱)قَتَلْتُمُوهُمْ (۱)تَحْسَبَنَّهُمْ (۱)جُنُوبِهِمْ (۱)لَأُدْخِلَنَّهُمْ (۱)ارْزُقُوهُمْ (۱)اكْسُوهُمْ (۱)فَارْزُقُوهُمْ (۱)فَآتُوهُمْ (۱)نَلْعَنَهُمْ (۱)نُصْلِيهِمْ (۱)نُدْخِلُهُمْ (۱)يُضِلَّهُمْ (۱)عِظْهُمْ (۱)لَآتَيْنَاهُمْ (۱)لَهَدَيْنَاهُمْ (۱)أَرْكَسَهُمْ (۱)لَسَلَّطَهُمْ (۱)تَوَفَّاهُمُ (۱)حِذْرَهُمْ (۱)لَأُضِلَّنَّهُمْ (۱)لَأُمَنِّيَنَّهُمْ (۱)يَعِدُهُمْ (۱)يُمَنِّيهِمْ (۱)مِثْلُهُمْ (۱)خَادِعُهُمْ (۱)يُؤْتِيهِمْ (۱)فَوْقَهُمُ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ (۱)كُفْرِهِمْ (۱)قَتْلِهِمُ (۱)بِصَدِّهِمْ (۱)أَخْذِهِمُ (۱)أَكْلِهِمْ (۱)سَنُؤْتِيهِمْ (۱)قَصَصْنَاهُمْ (۱)نَقْصُصْهُمْ (۱)فَسَيَحْشُرُهُمْ (۱)فَيُعَذِّبُهُمْ (۱)فَسَيُدْخِلُهُمْ (۱)عَزَّرْتُمُوهُمْ (۱)لَعَنَّاهُمْ (۱)يُنَبِّئُهُمُ (۱)احْذَرْهُمْ (۱)ذُنُوبِهِمْ (۱)يُحِبُّهُمْ (۱)يَنْهَاهُمُ (۱)قَوْلِهِمُ (۱)لَأَدْخَلْنَاهُمْ (۱)اتَّخَذُوهُمْ (۱)أَقْرَبَهُمْ (۱)فَأَثَابَهُمُ (۱)كِسْوَتُهُمْ (۱)صِدْقُهُمْ (۱)أَبْنَاءَهُمُ (۱)فِتْنَتُهُمْ (۱)إِعْرَاضُهُمْ (۱)فَتَأْتِيَهُمْ (۱)لَجَمَعَهُمْ (۱)فَتَطْرُدَهُمْ (۱)إِيمَانَهُمْ (۱)إِخْوَانِهِمْ (۱)اجْتَبَيْنَاهُمْ (۱)هَدَيْنَاهُمْ (۱)فَبِهُدَاهُمُ (۱)خَوْضِهِمْ (۱)عَمَلَهُمْ (۱)أَفْئِدَتَهُمْ (۱)نَذَرُهُمْ (۱)كَلَّمَهُمُ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ (۱)أَوْلِيَائِهِمْ (۱)أَطَعْتُمُوهُمْ (۱)وَلِيُّهُمْ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمْ (۱)لِشُرَكَائِهِمْ (۱)أَوْلاَدِهِمْ (۱)لِيُرْدُوهُمْ (۱)وَصْفَهُمْ (۱)أَوْلاَدَهُمْ (۱)بِبَغْيِهِمْ (۱)إِيَّاهُمْ (۱)دِرَاسَتِهِمْ (۱)لَآتِيَنَّهُمْ (۱)شَمَائِلِهِمْ (۱)تَرَوْنَهُمْ (۱)إِنَّهُمُ (۱)يَنَالُهُمْ (۱)نَصِيبُهُمْ (۱)يَتَوَفَّوْنَهُمْ (۱)أُخْرَاهُمْ (۱)لِأُولاَهُمْ (۱)فَآتِهِمْ (۱)أُولاَهُمْ (۱)لِأُخْرَاهُمْ (۱)يَعْرِفُونَهُمْ (۱)يَنَالُهُمُ (۱)نَنْسَاهُمْ (۱)يَوْمِهِمْ (۱)جِئْنَاهُمْ (۱)أَصَبْنَاهُمْ (۱)لِأَكْثَرِهِمْ (۱)اسْتَرْهَبُوهُمْ (۱)طَائِرُهُمْ (۱)حُلِيِّهِمْ (۱)يُكَلِّمُهُمْ (۱)سَيَنَالُهُمْ (۱)أَخَذَتْهُمُ (۱)أَهْلَكْتَهُمْ (۱)يَأْمُرُهُمْ (۱)يَنْهَاهُمْ (۱)إِصْرَهُمْ (۱)قَطَّعْنَاهُمُ (۱)اسْأَلْهُمْ (۱)حِيتَانُهُمْ (۱)سَبْتِهِمْ (۱)نَبْلُوهُمْ (۱)مُهْلِكُهُمْ (۱)مُعَذِّبُهُمْ (۱)يَسُومُهُمْ (۱)قَطَّعْنَاهُمْ (۱)أَشْهَدَهُمْ (۱)بِصَاحِبِهِمْ (۱)يَذَرُهُمْ (۱)دَعَوْتُمُوهُمْ (۱)فَادْعُوهُمْ (۱)مَسَّهُمْ (۱)إِخْوَانُهُمْ (۱)يَمُدُّونَهُمْ (۱)زَادَتْهُمْ (۱)تُوَلُّوهُمُ (۱)يُوَلِّهِمْ (۱)تَقْتُلُوهُمْ (۱)قَتَلَهُمْ (۱)لَأَسْمَعَهُمْ (۱)أَسْمَعَهُمْ (۱)مُعَذِّبَهُمْ (۱)يُعَذِّبَهُمُ (۱)صَلاَتُهُمْ (۱)يُرِيكَهُمُ (۱)يُرِيكُمُوهُمْ (۱)دِينُهُمْ (۱)تَثْقَفَنَّهُمْ (۱)تَعْلَمُونَهُمُ (۱)وَلاَيَتِهِمْ (۱)مُدَّتِهِمْ (۱)خُذُوهُمْ (۱)احْصُرُوهُمْ (۱)سَبِيلَهُمْ (۱)تَخْشَوْنَهُمْ (۱)يُخْزِهِمْ (۱)يُبَشِّرُهُمْ (۱)عَامِهِمْ (۱)أَحْبَارَهُمْ (۱)رُهْبَانَهُمْ (۱)جِبَاهُهُمْ (۱)ظُهُورُهُمْ (۱)أَعْمَالِهِمْ (۱)رَيْبِهِمْ (۱)انْبِعَاثَهُمْ (۱)فَثَبَّطَهُمْ (۱)مَنَعَهُمْ (۱)نَفَقَاتُهُمْ (۱)لٰكِنَّهُمْ (۱)تُنَبِّئُهُمْ (۱)فَنَسِيَهُمْ (۱)أَتَتْهُمْ (۱)سَيَرْحَمُهُمُ (۱)إِسْلاَمِهِمْ (۱)أَغْنَاهُمُ (۱)فَأَعْقَبَهُمْ (۱)جُهْدَهُمْ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ (۱)لِتَحْمِلَهُمْ (۱)سَيُدْخِلُهُمُ (۱)اتَّبَعُوهُمْ (۱)تَعْلَمُهُمْ (۱)نَعْلَمُهُمْ (۱)سَنُعَذِّبُهُمْ (۱)تُطَهِّرُهُمْ (۱)تُزَكِّيهِمْ (۱)يُعَذِّبُهُمْ (۱)بُنْيَانُهُمُ (۱)هَدَاهُمْ (۱)حَوْلَهُمْ (۱)يُصِيبُهُمْ (۱)رِجْسِهِمْ (۱)بِإِيمَانِهِمْ (۱)اسْتِعْجَالَهُمْ (۱)أَنْجَاهُمْ (۱)رَسُولُهُمْ (۱)نُذِيقُهُمُ (۱)مَلَئِهِمْ (۱)يَفْتِنَهُمْ (۱)صُدُورَهُمْ (۱)طَرَدْتُهُمْ (۱)يُؤْتِيَهُمُ (۱)سَنُمَتِّعُهُمْ (۱)نَكِرَهُمْ (۱)آتِيهِمْ (۱)مَوْعِدَهُمُ (۱)فَأَوْرَدَهُمُ (۱)آلِهَتُهُمُ (۱)زَادُوهُمْ (۱)لَمُوَفُّوهُمْ (۱)لَيُوَفِّيَنَّهُمْ (۱)رَأَيْتُهُمْ (۱)لَتُنَبِّئَنَّهُمْ (۱)بِأَمْرِهِمْ (۱)أَبَاهُمْ (۱)وَارِدَهُمْ (۱)فَعَرَفَهُمْ (۱)رِحَالِهِمْ (۱)أَبِيهِمْ (۱)مَتَاعَهُمْ (۱)مَوْثِقَهُمْ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ (۱)قَصَصِهِمْ (۱)قَبْلِهِمُ (۱)ظُلْمِهِمْ (۱)ظِلاَلُهُمْ (۱)لِرَبِّهِمُ (۱)تُصِيبُهُمْ (۱)سَمُّوهُمْ (۱)ذَكِّرْهُمْ (۱)لِرُسُلِهِمْ (۱)ارْزُقْهُمْ (۱)طَرْفُهُمْ (۱)يَأْتِيهِمُ (۱)مَكْرَهُمْ (۱)سَرَابِيلُهُمْ (۱)يُلْهِهِمُ (۱)لَمَوْعِدُهُمْ (۱)لَمُنَجُّوهُمْ (۱)سَكْرَتِهِمْ (۱)لَنَسْأَلَنَّهُمْ (۱)يُضِلُّونَهُمْ (۱)بُنْيَانَهُمْ (۱)أَتَاهُمُ (۱)يُخْزِيهِمْ (۱)تَقَلُّبِهِمْ (۱)أَلْسِنَتُهُمُ (۱)وَلِيُّهُمُ (۱)رِزْقِهِمْ (۱)شُرَكَاءَهُمْ (۱)يَهْدِيهِمُ (۱)فَعَلَيْهِمْ (۱)جَادِلْهُمْ (۱)نَرْزُقُهُمْ (۱)قَتْلَهُمْ (۱)تَسْبِيحَهُمْ (۱)نُخَوِّفُهُمْ (۱)شَارِكْهُمْ (۱)عِدْهُمْ (۱)حَمَلْنَاهُمْ (۱)بِإِمَامِهِمْ (۱)كِتَابَهُمْ (۱)يَسْتَفِزَّهُمْ (۱)لِنَبْلُوَهُمْ (۱)نَبَأَهُمْ (۱)اعْتَزَلْتُمُوهُمْ (۱)تَقْرِضُهُمْ (۱)نُقَلِّبُهُمْ (۱)مِلَّتِهِمْ (۱)ثَامِنُهُمْ (۱)بِعِدَّتِهِمْ (۱)حَشَرْنَاهُمْ (۱)أَشْهَدْتُهُمْ (۱)تَدْعُهُمْ (۱)يُؤَاخِذُهُمْ (۱)لِمَهْلِكِهِمْ (۱)فَجَمَعْنَاهُمْ (۱)اعْتَزَلَهُمْ (۱)رِزْقُهُمْ (۱)لَنَحْشُرَنَّهُمْ (۱)لَنُحْضِرَنَّهُمْ (۱)تَؤُزُّهُمْ (۱)أَحْصَاهُمْ (۱)عَدَّهُمْ (۱)حِبَالُهُمْ (۱)عِصِيُّهُمْ (۱)سِحْرِهِمْ (۱)فَغَشِيَهُمْ (۱)أَضَلَّهُمُ (۱)أَمْثَلُهُمْ (۱)صَدَقْنَاهُمُ (۱)فَأَنْجَيْنَاهُمْ (۱)وُجُوهِهِمُ (۱)فَتَبْهَتُهُمْ (۱)تَمْنَعُهُمْ (۱)يَذْكُرُهُمْ (۱)فَاسْأَلُوهُمْ (۱)لِحُكْمِهِمْ (۱)أَدْخَلْنَاهُمْ (۱)يَحْزُنُهُمُ (۱)تَتَلَقَّاهُمُ (۱)رُءُوسِهِمُ (۱)تَفَثَهُمْ (۱)نُذُورَهُمْ (۱)نَصْرِهِمْ (۱)لَيَرْزُقَنَّهُمُ (۱)لَيُدْخِلَنَّهُمْ (۱)يَسْلُبْهُمُ (۱)صَلَوَاتِهِمْ (۱)أَتْرَفْنَاهُمْ (۱)غَمْرَتِهِمْ (۱)نُمِدُّهُمْ (۱)مُتْرَفِيهِمْ (۱)آبَاءَهُمُ (۱)رَسُولَهُمْ (۱)بِذِكْرِهِمْ (۱)ذِكْرِهِمْ (۱)لَتَدْعُوهُمْ (۱)رَحِمْنَاهُمْ (۱)فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ (۱)جَزَيْتُهُمُ (۱)فَاجْلِدُوهُمْ (۱)أَلْسِنَتُهُمْ (۱)يُوَفِّيهِمُ (۱)يُغْنِهِمُ (۱)يُغْنِيَهُمُ (۱)فَكَاتِبُوهُمْ (۱)تُلْهِيهِمْ (۱)أَمَرْتَهُمْ (۱)لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ (۱)لَيُبَدِّلَنَّهُمْ (۱)خَوْفِهِمْ (۱)شَأْنِهِمْ (۱)رَأَتْهُمْ (۱)مَتَّعْتَهُمْ (۱)فَدَمَّرْنَاهُمْ (۱)أَغْرَقْنَاهُمْ (۱)جَاهِدْهُمْ (۱)خَاطَبَهُمُ (۱)أَعْنَاقُهُمْ (۱)فَسَيَأْتِيهِمْ (۱)حِبَالَهُمْ (۱)عِصِيَّهُمْ (۱)فَأَخْرَجْنَاهُمْ (۱)فَأَتْبَعُوهُمْ (۱)فَيَأْتِيَهُمْ (۱)يَتَّبِعُهُمُ (۱)تَمْلِكُهُمْ (۱)فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ (۱)لَنُخْرِجَنَّهُمْ (۱)مَكْرِهِمْ (۱)دَمَّرْنَاهُمْ (۱)بُيُوتُهُمْ (۱)عِلْمُهُمْ (۱)تُكَلِّمُهُمْ (۱)نَجْعَلَهُمُ (۱)دُونِهِمُ (۱)أَتْبَعْنَاهُمْ (۱)أَغْوَيْنَاهُمْ (۱)ذُنُوبِهِمُ (۱)لَنُدْخِلَنَّهُمْ (۱)خَطَايَاهُمْ (۱)أَثْقَالَهُمْ (۱)أَثْقَالِهِمْ (۱)يَكْفِهِمْ (۱)لَجَاءَهُمُ (۱)لَيَأْتِيَنَّهُمْ (۱)يَغْشَاهُمُ (۱)حَوْلِهِمْ (۱)لَنَهْدِيَنَّهُمْ (۱)غَلَبِهِمْ (۱)تَخَافُونَهُمْ (۱)أَذَاقَهُمْ (۱)لِيُذِيقَهُمْ (۱)فَلِأَنْفُسِهِمْ (۱)يَدْعُوهُمْ (۱)فَنُنَبِّئُهُمْ (۱)نُمَتِّعُهُمْ (۱)نَضْطَرُّهُمْ (۱)فَمَأْوَاهُمُ (۱)أَنْعَامُهُمْ (۱)ادْعُوهُمْ (۱)صِدْقِهِمْ (۱)بِصِدْقِهِمْ (۱)بِغَيْظِهِمْ (۱)ظَاهَرُوهُمْ (۱)صَيَاصِيهِمْ (۱)أَرْضَهُمْ (۱)دِيَارَهُمْ (۱)أَدْعِيَائِهِمْ (۱)أَذَاهُمْ (۱)آتِهِمْ (۱)الْعَنْهُمْ (۱)دَلَّهُمْ (۱)مَسْكَنِهِمْ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ (۱)مَزَّقْنَاهُمْ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ (۱)أَكْثَرِهِمْ (۱)فَأَغْشَيْنَاهُمْ (۱)آثَارَهُمْ (۱)نُغْرِقْهُمْ (۱)تَأْخُذُهُمْ (۱)لَمَسَخْنَاهُمْ (۱)مَكَانَتِهِمْ (۱)رَكُوبُهُمْ (۱)نَصْرَهُمْ (۱)فَاهْدُوهُمْ (۱)قِفُوهُمْ (۱)مَرْجِعَهُمْ (۱)آلِهَتِهِمْ (۱)نَصَرْنَاهُمْ (۱)فَمَتَّعْنَاهُمْ (۱)إِفْكِهِمْ (۱)أَبْصِرْهُمْ (۱)بِسَاحَتِهِمْ (۱)أَخْلَصْنَاهُمْ (۱)نَعُدُّهُمْ (۱)أَتَّخَذْنَاهُمْ (۱)نَعْبُدُهُمْ (۱)هَدَاهُمُ (۱)فَأَذَاقَهُمُ (۱)يَجْزِيَهُمْ (۱)سَيُصِيبُهُمْ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ (۱)تَقَلُّبُهُمْ (۱)بِرَسُولِهِمْ (۱)فَأَخَذْتُهُمْ (۱)قِهِمْ (۱)أَدْخِلْهُمْ (۱)وَعَدْتَهُمْ (۱)قِهِمُ (۱)لِنُذِيقَهُمْ (۱)فَهَدَيْنَاهُمْ (۱)فَأَخَذَتْهُمْ (۱)لِجُلُودِهِمْ (۱)سَنُرِيهِمْ (۱)لَجَعَلَهُمْ (۱)حُجَّتُهُمْ (۱)جَمْعِهِمْ (۱)يُزَوِّجُهُمْ (۱)خَلْقَهُمْ (۱)شَهَادَتُهُمْ (۱)عَبَدْنَاهُمْ (۱)مَعِيشَتَهُمْ (۱)لَيَصُدُّونَهُمْ (۱)وَعَدْنَاهُمْ (۱)نُرِيهِمْ (۱)اخْتَرْنَاهُمْ (۱)مِيقَاتُهُمْ (۱)مَحْيَاهُمْ (۱)مَمَاتُهُمْ (۱)حُجَّتَهُمْ (۱)فَيُدْخِلُهُمْ (۱)دُعَائِهِمْ (۱)أَوْدِيَتِهِمْ (۱)نَصَرَهُمُ (۱)إِفْكُهُمْ (۱)أَثْخَنْتُمُوهُمْ (۱)سَيَهْدِيهِمْ (۱)يُدْخِلُهُمُ (۱)أَمْعَاءَهُمْ (۱)تَقْوَاهُمْ (۱)ذِكْرَاهُمْ (۱)فَأَصَمَّهُمْ (۱)إِسْرَارَهُمْ (۱)تَوَفَّتْهُمُ (۱)أَضْغَانَهُمْ (۱)لَأَرَيْنَاكَهُمْ (۱)فَلَعَرَفْتَهُمْ (۱)لَتَعْرِفَنَّهُمْ (۱)لَعَنَهُمْ (۱)تُقَاتِلُونَهُمْ (۱)أَثَابَهُمْ (۱)تَعْلَمُوهُمْ (۱)تَطَئُوهُمْ (۱)أَلْزَمَهُمْ (۱)سِيمَاهُمْ (۱)أَصْوَاتَهُمْ (۱)أَصْحَابِهِمْ (۱)يَوْمِهِمُ (۱)اتَّبَعَتْهُمْ (۱)ذُرِّيَّتُهُمْ (۱)أَلَتْنَاهُمْ (۱)عَمَلِهِمْ (۱)أَمْدَدْنَاهُمْ (۱)تَأْمُرُهُمْ (۱)أَحْلاَمُهُمْ (۱)مُسْتَمِعُهُمْ (۱)مَبْلَغُهُمْ (۱)فَارْتَقِبْهُمْ (۱)صَاحِبَهُمْ (۱)أَنْذَرَهُمْ (۱)صَبَّحَهُمْ (۱)مَوْعِدُهُمْ (۱)نُزُلُهُمْ (۱)يُنَادُونَهُمْ (۱)أُمَّهَاتِهِمْ (۱)وَلَدْنَهُمْ (۱)بِضَارِّهِمْ (۱)إِخْوَانَهُمْ (۱)عَشِيرَتَهُمْ (۱)أَيَّدَهُمْ (۱)يُدْخِلُهُمْ (۱)مَانِعَتُهُمْ (۱)حُصُونُهُمْ (۱)بُيُوتَهُمْ (۱)لَعَذَّبَهُمْ (۱)لِإِخْوَانِهِمُ (۱)نَصَرُوهُمْ (۱)بَأْسُهُمْ (۱)لِقَوْمِهِمْ (۱)تَبَرُّوهُمْ (۱)تَوَلَّوْهُمْ (۱)عَدُوِّهِمْ (۱)أَجْسَامُهُمْ (۱)لِقَوْلِهِمْ (۱)فَاحْذَرْهُمْ (۱)فَاحْذَرُوهُمْ (۱)سَأَلَهُمْ (۱)أَوْسَطُهُمْ (۱)سَلْهُمْ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ (۱)يُبَصَّرُونَهُمْ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ (۱)يَزِدْهُمْ (۱)خَطِيئَاتِهِمْ (۱)تَذَرْهُمْ (۱)فَزَادُوهُمْ (۱)لَأَسْقَيْنَاهُمْ (۱)اهْجُرْهُمْ (۱)مَهِّلْهُمْ (۱)عِدَّتَهُمْ (۱)تَنْفَعُهُمْ (۱)فَوَقَاهُمُ (۱)لَقَّاهُمْ (۱)جَزَاهُمْ (۱)حَسِبْتَهُمْ (۱)عَالِيَهُمْ (۱)سَقَاهُمْ (۱)أَسْرَهُمْ (۱)نُتْبِعُهُمُ (۱)كَالُوهُمْ (۱)وَزَنُوهُمْ (۱)أَهْلِهِمُ (۱)رَأَوْهُمْ (۱)أَمْهِلْهُمْ (۱)إِيَابَهُمْ (۱)حِسَابَهُمْ (۱)كَيْدَهُمْ (۱)تَرْمِيهِمْ (۱)إِيلاَفِهِمْ (۱)أَطْعَمَهُمْ (۱)آمَنَهُمْ (۱)
آیات (۲۱۰۵) اعراف · ۱۶۱ وَ إِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَ كُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَ قُولُوا حِطَّةٌ وَ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّداً نَغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ
و (به خاطر بیاورید) هنگامی را که به آنها گفته شد: «در این شهر [= بیت المقدّس] ساکن شوید، و از هر جا (و به هر کیفیت) بخواهید، از آن بخورید (و بهره گیرید)! و بگویید: خداوندا! گناهان ما را بریز! و از درِ (بیت المقدس) با تواضع وارد شوید! که اگر چنین کنید، گناهان شما را میبخشم؛ و نیکوکاران را پاداش بیشتر خواهیم داد.»
اعراف · ۱۶۲ فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزاً مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَظْلِمُونَ
اما ستمگران آنها، این سخن (و آن فرمانها) را، بغیر آنچه به آنها گفته شده بود، تغییر دادند؛ از اینرو بخاطر ستمی که روا میداشتند، بلایی از آسمان بر آنها فرستادیم (و مجازاتشان کردیم).
اعراف · ۱۶۳ وَ اسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ يَوْمَ لاَ يَسْبِتُونَ لاَ تَأْتِيهِمْ كَذٰلِكَ نَبْلُوهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
و از آنها درباره (سرگذشت) شهری که در ساحل دریا بود بپرس! زمانی که آنها در روزهای شنبه، تجاوز (و نافرمانی) خدا میکردند؛ همان هنگام که ماهیانشان، روز شنبه (که روز تعطیل و استراحت و عبادت بود، بر سطح آب،) آشکار میشدند؛ امّا در غیر روز شنبه، به سراغ آنها نمیآمدند؛ این چنین آنها را به چیزی آزمایش کردیم که نافرمانی میکردند!
اعراف · ۱۶۴ وَ إِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَاباً شَدِيداً قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَى رَبِّكُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
و (به یاد آر) هنگامی را که گروهی از آنها (به گروه دیگر) گفتند: «چرا جمعی (گنهکار) را اندرز میدهید که سرانجام خداوند آنها را هلاک خواهد کرد، یا به عذاب شدیدی گرفتار خواهد ساخت؟! (آنها را به حال خود واگذارید تا نابود شوند!)» گفتند: «(این اندرزها،) برای اعتذار (و رفع مسؤولیت) در پیشگاه پروردگار شماست؛ بعلاوه شاید آنها (بپذیرند، و از گناه باز ایستند، و) تقوا پیشه کنند!»
اعراف · ۱۶۶ فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ
(آری،) هنگامی که در برابر آنچه از آن نهی شده بودند سرکشی کردند، به آنها گفتیم: «به شکل میمونهایی طردشده در آیید!»
اعراف · ۱۶۷ وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَ عَلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ إِنَ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقَابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ
و (نیز به خاطر بیاور) هنگامی را که پروردگارت اعلام کرد: تا دامنه قیامت، کسی را بر آنها مسلّط خواهد ساخت که همواره آنها را در عذاب سختی قرار دهد؛ زیرا پروردگارت مجازاتش سریع، (و در عین حال، نسبت به توبهکاران) آمرزنده و مهربان است.
اعراف · ۱۶۸ وَ قَطَّعْنَاهُمْ فِي الْأَرْضِ أُمَماً مِنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَ مِنْهُمْ دُونَ ذٰلِكَ وَ بَلَوْنَاهُمْ بِالْحَسَنَاتِ وَ السَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
و آنها را در زمین بصورت گروههایی، پراکنده ساختیم؛ گروهی از آنها صالح، و گروهی ناصالحند. و آنها را با نیکیها و بدیها آزمودیم، شاید بازگردند!
اعراف · ۱۶۹ فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هٰذَا الْأَدْنَى وَ يَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَ إِنْ يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ يَأْخُذُوهُ أَ لَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثَاقُ الْكِتَابِ أَنْ لاَ يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَ وَ دَرَسُوا مَا فِيهِ وَ الدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَ فَلاَ تَعْقِلُونَ
پس از آنها، فرزندانی جای آنها را گرفتند که وارث کتاب (آسمانی، تورات) شدند؛ (امّا با این حال،) متاع این دنیای پست را گرفته، (بر اطاعت فرمان خدا ترجیح میدهند) و میگویند: «(اگر ما گنهکاریم توبه میکنیم و) بزودی بخشیده خواهیم شد!» اما اگر متاع دیگری همانند آن به دستشان بیفتد، آن را (نیز) میگیرند، (و باز حکم خدا را پشت سر میافکنند.) آیا پیمان کتاب (خدا) از آنها گرفته نشده که بر خدا (دروغ نبندند، و) جز حق نگویند، و آنان بارها آنرا خواندهاند؟! و سرای آخرت برای پرهیزگاران بهتر است، آیا نمیفهمید؟!
اعراف · ۱۷۱ وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
و (نیز به خاطر بیاور) هنگامی که کوه را همچون سایبانی بر فراز آنها بلند کردیم، آنچنان که گمان کردند بر آنان فرود میآمد؛ (و در همین حال، از آنها پیمان گرفتیم و گفتیم:) آنچه را (از احکام و دستورها) به شما دادهایم، با قوّت (و جدیت) بگیرید! و آنچه در آن است، به یاد داشته باشید، (و عمل کنید،) تا پرهیزگار شوید!
اعراف · ۱۷۲ وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غَافِلِينَ
و (به خاطر بیاور) زمانی را که پروردگارت از پشت و صلب فرزندان آدم، ذریه آنها را برگرفت؛ و آنها را گواه بر خویشتن ساخت؛ (و فرمود:) «آیا من پروردگار شما نیستم؟» گفتند: «آری، گواهی میدهیم!» (چنین کرد مبادا) روز رستاخیز بگویید: «ما از این، غافل بودیم؛ (و از پیمان فطری توحید بیخبر ماندیم)»!
اعراف · ۱۷۳ أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَ كُنَّا ذُرِّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَ فَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ
یا بگویید: «پدرانمان پیش از ما مشرک بودند، ما هم فرزندانی بعد از آنها بودیم؛ (و چارهای جز پیروی از آنان نداشتیم؛) آیا ما را به آنچه باطلگرایان انجام دادند مجازات میکنی؟!»
اعراف · ۱۷۴ وَ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
این گونه، آیات را توضیح میدهیم؛ و شاید به سوی حق بازگردند (و بدانند ندای توحید در درون جانشان، از روز نخست بوده است)!
اعراف · ۱۷۵ وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ
و بر آنها بخوان سرگذشت آن کس را که آیات خود را به او دادیم؛ ولی (سرانجام) خود را از آن تهی ساخت و شیطان در پی او افتاد، و از گمراهان شد!
اعراف · ۱۷۶ وَ لَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَ لٰكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
و اگر میخواستیم، (مقام) او را با این آیات (و علوم و دانشها) بالا میبردیم؛ (اما اجبار، بر خلاف سنت ماست؛ پس او را به حال خود رها کردیم) و او به پستی گرایید، و از هوای نفس پیروی کرد! مثل او همچون سگ (هار) است که اگر به او حمله کنی، دهانش را باز، و زبانش را برون میآورد، و اگر او را به حال خود واگذاری، باز همین کار را میکند؛ (گویی چنان تشنه دنیاپرستی است که هرگز سیراب نمیشود! (این مثل گروهی است که آیات ما را تکذیب کردند؛ این داستانها را (برای آنها) بازگو کن، شاید بیندیشند (و بیدار شوند)!
اعراف · ۱۷۷ سَاءَ مَثَلاً الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَ أَنْفُسَهُمْ كَانُوا يَظْلِمُونَ
چه بد مثلی دارند گروهی که آیات ما را تکذیب کردند؛ و آنها تنها به خودشان ستم مینمودند!
اعراف · ۱۷۸ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِي وَ مَنْ يُضْلِلْ فَأُولٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ
آن کس را که خدا هدایت کند، هدایت یافته (واقعی) اوست؛ و کسانی را که (بخاطر اعمالشان) گمراه سازد، زیانکاران (واقعی) آنها هستند!
اعراف · ۱۷۹ وَ لَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَ يَفْقَهُونَ بِهَا وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لاَ يُبْصِرُونَ بِهَا وَ لَهُمْ آذَانٌ لاَ يَسْمَعُونَ بِهَا أُولٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُ أُولٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ
به یقین، گروه بسیاری از جن و انس را برای دوزخ آفریدیم؛ آنها دلها [= عقلها] یی دارند که با آن (اندیشه نمیکنند، و) نمیفهمند؛ و چشمانی که با آن نمیبینند؛ و گوشهایی که با آن نمیشنوند؛ آنها همچون چهارپایانند؛ بلکه گمراهتر! اینان همان غافلانند (چرا که با داشتن همهگونه امکانات هدایت، باز هم گمراهند)!
اعراف · ۱۸۲ وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لاَ يَعْلَمُونَ
و آنها که آیات ما را تکذیب کردند، به تدریج از جائی که نمیدانند، گرفتار مجازاتشان خواهیم کرد.
اعراف · ۱۸۳ وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَ كَيْدِي مَتِينٌ
و به آنها مهلت میدهم (تا مجازاتشان دردناکتر باشد)؛ زیرا طرح و نقشه من، قوی (و حساب شده) است. (و هیچ کس را قدرت فرار از آن نیست.)
اعراف · ۱۸۴ أَ وَ لَمْ يَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ نَذِيرٌ مُبِينٌ
آیا فکر نکردند که همنشین آنها [= پیامبر] هیچگونه (اثری از) جنون ندارد؟! (پس چگونه چنین نسبت ناروایی به او میدهند؟!) او فقط بیم دهنده آشکاری است (که مردم را متوجه وظایفشان میسازد).
اعراف · ۱۸۵ أَ وَ لَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ وَ أَنْ عَسَى أَنْ يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ فَبِأَيِ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ
آیا در حکومت و نظام آسمانها و زمین، و آنچه خدا آفریده است، (از روی دقت و عبرت) نظر نیفکندند؟! (و آیا در این نیز اندیشه نکردند که) شاید پایان زندگی آنها نزدیک شده باشد؟! (اگر به این کتاب آسمانی روشن ایمان نیاورند،) بعد از آن به کدام سخن ایمان خواهند آورد؟!
اعراف · ۱۸۶ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَ يَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ
هر کس را خداوند (به جرم اعمال زشتش) گمراه سازد، هدایت کنندهای ندارد؛ و آنها را در طغیان و سرکشیشان رها میسازد، تا سرگردان شوند!
اعراف · ۱۹۱ أَ يُشْرِكُونَ مَا لاَ يَخْلُقُ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ
آیا موجوداتی را همتای او قرارمیدهند که چیزی را نمیآفرینند، و خودشان مخلوقند.
اعراف · ۱۹۲ وَ لاَ يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لاَ أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ
و نمیتوانند آنان را یاری کنند، و نه خودشان را یاری میدهند.
اعراف · ۱۹۳ وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لاَ يَتَّبِعُوكُمْ سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صَامِتُونَ
و هرگاه آنها را به سوی هدایت دعوت کنید، از شما پیروی نمیکنند؛ و برای شما یکسان است چه آنها را دعوت کنید و چه خاموش باشید؟!
اعراف · ۱۹۴ إِنَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
آنهایی را که غیر از خدا میخوانید (و پرستش میکنید)، بندگانی همچون خود شما هستند؛ آنها را بخوانید، و اگر راست میگویید باید به شما پاسخ دهند (و تقاضایتان را برآورند)!
اعراف · ۱۹۵ أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا قُلِ ادْعُوا شُرَكَاءَكُمْ ثُمَ كِيدُونِ فَلاَ تُنْظِرُونِ
آیا (آنها حداقل همانند خود شما) پاهایی دارند که با آن راه بروند؟! یا دستهایی دارند که با آن چیزی را بگیرند (و کاری انجام دهند)؟! یا چشمانی دارند که با آن ببینند؟! یا گوشهایی دارند که با آن بشنوند؟! (نه، هرگز، هیچکدام،) بگو: «(اکنون که چنین است،) بتهای خویش را که شریک خدا قرار دادهاید (بر ضد من) بخوانید، و برای من نقشه بکشید، و لحظهای مهلت ندهید، (تا بدانید کاری از آنها ساخته نیست)!
اعراف · ۱۹۷ وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لاَ يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لاَ أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ
و آنهایی را که جز او میخوانید، نمیتوانند یاریتان کنند، و نه (حتی) خودشان را یاری دهند؛
اعراف · ۱۹۸ وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لاَ يَسْمَعُوا وَ تَرَاهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَ هُمْ لاَ يُبْصِرُونَ
و اگر آنها را به هدایت فرا خوانید، سخنانتان را نمیشنوند! و آنها را میبینی (که با چشمهای مصنوعیشان) به تو نگاه میکنند، اما در حقیقت نمیبینند!»
اعراف · ۲۰۱ إِنَ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُمْ مُبْصِرُونَ
پرهیزگاران هنگامی که گرفتار وسوسههای شیطان شوند، به یاد (خدا و پاداش و کیفر او) میافتند؛ و (در پرتو یاد او، راه حق را میبینند و) ناگهان بینا میگردند.
اعراف · ۲۰۲ وَ إِخْوَانُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ فِي الغَيِ ثُمَ لاَ يُقْصِرُونَ
و (ناپرهیزگاران را) برادرانشان (از شیاطین) پیوسته در گمراهی پیش میبرند، و باز نمیایستند!
اعراف · ۲۰۳ وَ إِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِآيَةٍ قَالُوا لَوْ لاَ اجْتَبَيْتَهَا قُلْ إِنَّمَا أَتَّبِعُ مَا يُوحَى إِلَيَ مِنْ رَبِّي هٰذَا بَصَائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدًى وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
هنگامی که (در نزول وحی تاخیر افتد، و) آیهای برای آنان نیاوری، میگویند: «چرا خودت (از پیش خود) آن را برنگزیدی؟!» بگو: «من تنها از چیزی پیروی میکنم که بر من وحی میشود؛ این وسیله بینایی از طرف پروردگارتان، و مایه هدایت و رحمت است برای جمعیّتی که ایمان میآورند.
انفال · ۲ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَاناً وَ عَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
مؤمنان، تنها کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهاشان ترسان میگردد؛ و هنگامی که آیات او بر آنها خوانده میشود، ایمانشان فزونتر میگردد؛ و تنها بر پروردگارشان توکل دارند.
انفال · ۳ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ
آنها که نماز را برپا میدارند؛ و از آنچه به آنها روزی دادهایم، انفاق میکنند.
انفال · ۴ أُولٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقّاً لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
(آری،) مؤمنان حقیقی آنها هستند؛ برای آنان درجاتی (مهم) نزد پروردگارشان است؛ و برای آنها، آمرزش و روزی بینقص و عیب است.
انفال · ۶ يُجَادِلُونَكَ فِي الْحَقِ بَعْدَ مَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ
آنها پس از روشن شدن حق، باز با تو مجادله میکردند؛ (و چنان ترس و وحشت آنها را فراگرفته بود، که) گویی به سوی مرگ رانده میشوند، و آن را با چشم خود مینگرند!
انفال · ۱۲ إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلاَئِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَ اضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَ بَنَانٍ
و (به یاد آر) موقعی را که پروردگارت به فرشتگان وحی کرد: «من با شما هستم؛ کسانی را که ایمان آوردهاند، ثابت قدم دارید! بزودی در دلهای کافران ترس و وحشت میافکنم؛ ضربهها را بر بالاتر از گردن (بر سرهای دشمنان) فرود آرید! و همه انگشتانشان را قطع کنید!
انفال · ۱۳ ذٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَنْ يُشَاقِقِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ
این بخاطر آن است که آنها با خدا و پیامبرش (ص) دشمنی ورزیدند؛ و هر کس با خدا و پیامبرش دشمنی کند، (کیفر شدیدی میبیند؛) و خداوند شدید العقاب است!
انفال · ۱۵ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلاَ تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبَارَ
ای کسانی که ایمان آوردهاید! هنگامی که با انبوه کافران در میدان نبرد روبهرو شوید، به آنها پشت نکنید (و فرار ننمایید)!
انفال · ۱۶ وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلاَّ مُتَحَرِّفاً لِقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
و هر کس در آن هنگام به آنها پشت کند -مگر آنکه هدفش کنارهگیری از میدان برای حمله مجدد، و یا به قصد پیوستن به گروهی (از مجاهدان) بوده باشد- (چنین کسی) به غضب خدا گرفتار خواهد شد؛ و جایگاه او جهنم، و چه بد جایگاهی است!
انفال · ۱۷ فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَ لٰكِنَ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَ مَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لٰكِنَ اللَّهَ رَمَى وَ لِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاَءً حَسَناً إِنَ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
این شما نبودید که آنها را کشتید؛ بلکه خداوند آنها را کشت! و این تو نبودی (ای پیامبر که خاک و سنگ به صورت آنها) انداختی؛ بلکه خدا انداخت! و خدا میخواست مؤمنان را به این وسیله امتحان خوبی کند؛ خداوند شنوا و داناست.
انفال · ۲۱ وَ لاَ تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَ هُمْ لاَ يَسْمَعُونَ
و همانند کسانی نباشید که میگفتند: «شنیدیم!» ولی در حقیقت نمیشنیدند!
انفال · ۲۳ وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ
و اگر خداوند خیری در آنها میدانست، (حرف حق را) به گوش آنها میرساند؛ ولی (با این حال که دارند،) اگر حق را به گوش آنها برساند، سرپیچی کرده و روگردان میشوند.
انفال · ۳۱ وَ إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَا إِنْ هٰذَا إِلاَّ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ
و هنگامی که آیات ما بر آنها خوانده میشود، میگویند: «شنیدیم؛ (چیز مهمّی نیست؛) ما هم اگر بخواهیم مثل آن را میگوییم؛ اینها همان افسانههای پیشینیان است!» (ولی دروغ میگویند، و هرگز مثل آن را نمیآورند.)
انفال · ۳۳ وَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ مَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
ولی (ای پیامبر!) تا تو در میان آنها هستی، خداوند آنها را مجازات نخواهد کرد؛ و (نیز) تا استغفار میکنند، خدا عذابشان نمیکند.
انفال · ۳۴ وَ مَا لَهُمْ أَلاَّ يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ مَا كَانُوا أَوْلِيَاءَهُ إِنْ أَوْلِيَاؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ وَ لٰكِنَ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ
چرا خدا آنها را مجازات نکند، با اینکه از (عبادت موحدّان در کنار) مسجد الحرام جلوگیری میکنند در حالی که سرپرست آن نیستند؟! سرپرست آن، فقط پرهیزگارانند؛ ولی بیشتر آنها نمیدانند.
انفال · ۳۵ وَ مَا كَانَ صَلاَتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلاَّ مُكَاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
(آنها که مدّعی هستند ما هم نماز داریم،) نمازشان نزد خانه (خدا)، چیزی جز «سوت کشیدن» «کف زدن» نبود؛ پس بچشید عذاب (الهی) را بخاطر کفرتان!
انفال · ۳۶ إِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَ يُغْلَبُونَ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ
آنها که کافر شدند، اموالشان را برای بازداشتن (مردم) از راه خدا خرج میکنند؛ آنان این اموال را (که برای به دست آوردنش زحمت کشیدهاند، در این راه) مصرف میکنند، امّا مایه حسرت و اندوهشان خواهد شد؛ و سپس شکست خواهند خورد؛ و (در جهان دیگر) کافران همگی به سوی دوزخ گردآوری خواهند شد.
انفال · ۳۷ لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعاً فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ
(اینها همه) بخاطر آن است که خداوند (میخواهد) ناپاک را از پاک جدا سازد، و ناپاکها را روی هم بگذارد، و همه را متراکم سازد، و یکجا در دوزخ قرار دهد؛ و اینها هستند زیانکاران!
انفال · ۳۸ قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ مَا قَدْ سَلَفَ وَ إِنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ
به آنها که کافر شدند بگو: «چنانچه از مخالفت باز ایستند، (و ایمان آورند،) گذشته آنها بخشوده خواهد شد؛ و اگر به اعمال سابق بازگردند، سنّت خداوند در گذشتگان، درباره آنها جاری میشود (؛ و حکم نابودی آنان صادر میگردد).