هم

تکرارها: ۳۸۹۶آیات: ۲۱۰۵

۰۱۰۰۲۰۰۳۰۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۵سال ۲: ۴۰سال ۳: ۱۸۵سال ۴: ۲۱۰سال ۵: ۲۵۳سال ۶: ۱۶۲سال ۷: ۲۰۷سال ۸: ۱۷۰سال ۹: ۱۵۴سال ۱۰: ۲۲۰سال ۱۱: ۱۲۷سال ۱۲: ۱۵۷سال ۱۳: ۲۵۱سال ۱۴: ۱۷۵سال ۱۵: ۱۹۸سال ۱۶: ۲۸۰سال ۱۷: ۱۷۳سال ۱۸: ۱۷۸سال ۱۹: ۲۴۵سال ۲۰: ۲۲۷سال ۲۱: ۱۴۳سال ۲۲: ۱۲۴سال ۲۳: ۱۲
مشتقات
لَهُمْ‌ (۳۶۷)هُمْ‌ (۳۱۹)عَلَيْهِمْ‌ (۱۸۴)مِنْهُمْ‌ (۱۷۰)رَبِّهِمْ‌ (۸۰)هُمُ‌ (۸۰)إِنَّهُمْ‌ (۷۳)عَنْهُمْ‌ (۶۷)بَيْنَهُمْ‌ (۶۰)لَهُمُ‌ (۵۰)أَنَّهُمْ‌ (۴۶)لَعَلَّهُمْ‌ (۴۴)فَهُمْ‌ (۴۱)قُلُوبِهِمْ‌ (۳۷)أَنْفُسَهُمْ‌ (۳۷)إِلَيْهِمْ‌ (۳۷)بِهِمْ‌ (۳۶)قَبْلِهِمْ‌ (۳۶)أَنْفُسِهِمْ‌ (۳۵)عَلَيْهِمُ‌ (۳۱)جَاءَهُمْ‌ (۳۱)أَيْدِيهِمْ‌ (۲۶)أَكْثَرُهُمْ‌ (۲۶)بِأَنَّهُمْ‌ (۲۴)بَعْضُهُمْ‌ (۲۳)قُلُوبُهُمْ‌ (۲۱)أَعْمَالَهُمْ‌ (۱۷)بَعْدِهِمْ‌ (۱۷)رَبَّهُمْ‌ (۱۷)فِيهِمْ‌ (۱۶)أَكْثَرَهُمْ‌ (۱۵)قَبْلَهُمْ‌ (۱۵)رَزَقْنَاهُمْ‌ (۱۳)جَاءَهُمُ‌ (۱۳)جَاءَتْهُمْ‌ (۱۳)مَعَهُمْ‌ (۱۲)أَهْوَاءَهُمْ‌ (۱۲)آتَيْنَاهُمْ‌ (۱۲)رَبُّهُمْ‌ (۱۲)كَأَنَّهُمْ‌ (۱۱)فَمِنْهُمْ‌ (۱۱)أَمْوَالَهُمْ‌ (۱۱)رُسُلُهُمْ‌ (۱۱)بَعْضَهُمْ‌ (۱۰)فَإِنَّهُمْ‌ (۱۰)أَنْفُسُهُمْ‌ (۱۰)دِيَارِهِمْ‌ (۹)أَعْمَالُهُمْ‌ (۹)مِنْهُمُ‌ (۹)بِرَبِّهِمْ‌ (۹)عَنْهُمُ‌ (۸)آتَيْنَاهُمُ‌ (۸)أَيْمَانِهِمْ‌ (۸)مَأْوَاهُمْ‌ (۸)أَيْدِيَهُمْ‌ (۸)بِأَمْوَالِهِمْ‌ (۸)فَأَخَذَتْهُمُ‌ (۸)أَخَاهُمْ‌ (۸)آذَانِهِمْ‌ (۷)جَاءَتْهُمُ‌ (۷)خَلْفَهُمْ‌ (۷)فَأَخَذَهُمُ‌ (۷)بِذُنُوبِهِمْ‌ (۷)لَدَيْهِمْ‌ (۷)سَيِّئَاتِهِمْ‌ (۷)تَأْتِيهِمْ‌ (۷)يَأْتِيهِمْ‌ (۷)سَأَلْتَهُمْ‌ (۷)جَعَلْنَاهُمْ‌ (۷)فَلَهُمْ‌ (۶)أَجْرُهُمْ‌ (۶)لَعَنَهُمُ‌ (۶)فَوْقَهُمْ‌ (۶)أَيُّهُمْ‌ (۶)وُجُوهُهُمْ‌ (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ‌ (۶)أَمْوَالِهِمْ‌ (۶)دِينَهُمْ‌ (۶)آثَارِهِمْ‌ (۶)فَوْقِهِمْ‌ (۶)فَذَرْهُمْ‌ (۶)أَجَلُهُمْ‌ (۶)أَبْصَارُهُمْ‌ (۶)عِنْدَهُمْ‌ (۶)أَجْرَهُمْ‌ (۶)آبَاءَهُمْ‌ (۶)طُغْيَانِهِمْ‌ (۵)بِكُفْرِهِمْ‌ (۵)قُلُوبِهِمُ‌ (۵)ظُهُورِهِمْ‌ (۵)قَوْلِهِمْ‌ (۵)يُزَكِّيهِمْ‌ (۵)بِهِمُ‌ (۵)بِسِيمَاهُمْ‌ (۵)أَمْوَالُهُمْ‌ (۵)أَوْلاَدُهُمْ‌ (۵)جَزَاؤُهُمْ‌ (۵)آتَاهُمُ‌ (۵)خَلْفِهِمْ‌ (۵)تُصِبْهُمْ‌ (۵)قَوْمَهُمْ‌ (۵)يَزِيدُهُمْ‌ (۵)قُلُوبَهُمْ‌ (۵)أَتَاهُمْ‌ (۵)صَلاَتِهِمْ‌ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ‌ (۵)يَحْشُرُهُمْ‌ (۵)تَأْتِيَهُمُ‌ (۵)صُدُورِهِمْ‌ (۵)أَمْرَهُمْ‌ (۵)أَزْوَاجِهِمْ‌ (۵)وُجُوهِهِمْ‌ (۵)رَأَيْتَهُمْ‌ (۵)أَبْصَارِهِمْ‌ (۴)يَنْفَعُهُمْ‌ (۴)أَبْنَاءَهُمْ‌ (۴)آبَاؤُهُمْ‌ (۴)أُجُورَهُمْ‌ (۴)أَفْوَاهِهِمْ‌ (۴)صُدُورُهُمْ‌ (۴)عِنْدَهُمُ‌ (۴)مِيثَاقَهُمْ‌ (۴)يَهْدِيهِمْ‌ (۴)فَأَخَذْنَاهُمْ‌ (۴)خَلَقَهُمْ‌ (۴)مَرْجِعُهُمْ‌ (۴)دَعْوَاهُمْ‌ (۴)دَارِهِمْ‌ (۴)يَأْتِيَهُمْ‌ (۴)لِرَبِّهِمْ‌ (۴)تَدْعُوهُمْ‌ (۴)أَيْمَانَهُمْ‌ (۴)قَوْلُهُمْ‌ (۴)آتَاهُمْ‌ (۴)نَعِدُهُمْ‌ (۴)كُلُّهُمْ‌ (۴)تَسْأَلُهُمْ‌ (۴)تَأْتِيَهُمْ‌ (۴)أَيْمَانُهُمْ‌ (۴)مِثْلَهُمْ‌ (۴)كَلْبُهُمْ‌ (۴)أَمْرِهِمْ‌ (۴)أَهْلَكْنَاهُمْ‌ (۴)زَادَهُمْ‌ (۴)أَخُوهُمْ‌ (۴)يُنَادِيهِمْ‌ (۴)مَثَلُهُمْ‌ (۳)أَبْصَارَهُمْ‌ (۳)بِأَيْدِيهِمْ‌ (۳)أَحَدُهُمْ‌ (۳)يَضُرُّهُمْ‌ (۳)يُعَلِّمُهُمُ‌ (۳)بُطُونِهِمْ‌ (۳)اقْتُلُوهُمْ‌ (۳)قَاتِلُوهُمْ‌ (۳)يَأْتِيَهُمُ‌ (۳)نِسَائِهِمْ‌ (۳)فَبَشِّرْهُمْ‌ (۳)إِيمَانِهِمْ‌ (۳)أَصَابَهُمْ‌ (۳)مَأْوَاهُمُ‌ (۳)لِإِخْوَانِهِمْ‌ (۳)لِأَنْفُسِهِمْ‌ (۳)جُلُودُهُمْ‌ (۳)نَجْوَاهُمْ‌ (۳)أَرْجُلُهُمْ‌ (۳)يَتَوَلَّهُمْ‌ (۳)مَكَّنَّاهُمْ‌ (۳)فَأَهْلَكْنَاهُمْ‌ (۳)نَحْشُرُهُمْ‌ (۳)يَبْعَثُهُمُ‌ (۳)أَخَذْنَاهُمْ‌ (۳)غَرَّتْهُمُ‌ (۳)آبَائِهِمْ‌ (۳)ذُرِّيَّاتِهِمْ‌ (۳)فَيُنَبِّئُهُمْ‌ (۳)إِلَيْهِمُ‌ (۳)تَحْتِهِمُ‌ (۳)أَشْيَاءَهُمْ‌ (۳)نِسَاءَهُمْ‌ (۳)فَأَغْرَقْنَاهُمْ‌ (۳)يَأْتِهِمْ‌ (۳)ذُرِّيَّتَهُمْ‌ (۳)تَرَاهُمْ‌ (۳)وُجُوهَهُمْ‌ (۳)أَدْبَارَهُمْ‌ (۳)دُونِهِمْ‌ (۳)يَعْلَمُهُمْ‌ (۳)عَهْدِهِمْ‌ (۳)لِيَظْلِمَهُمْ‌ (۳)أَعْيُنُهُمْ‌ (۳)تَحِيَّتُهُمْ‌ (۳)تَرْهَقُهُمْ‌ (۳)قَوْمِهِمْ‌ (۳)ظَلَمْنَاهُمْ‌ (۳)أَعْنَاقِهِمْ‌ (۳)مَكْرُهُمْ‌ (۳)يُؤَخِّرُهُمْ‌ (۳)رُءُوسِهِمْ‌ (۳)زِدْنَاهُمْ‌ (۳)لَنَجْزِيَنَّهُمْ‌ (۳)مَسَاكِنِهِمْ‌ (۳)فَجَعَلْنَاهُمْ‌ (۳)وَرَائِهِمْ‌ (۳)خَلَقْنَاهُمْ‌ (۳)أَهْلِيهِمْ‌ (۳)يَوْمَهُمُ‌ (۳)نُورُهُمْ‌ (۳)أَنْذَرْتَهُمْ‌ (۲)تُنْذِرْهُمْ‌ (۲)سَمْعِهِمْ‌ (۲)أَصَابِعَهُمْ‌ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ‌ (۲)مَشْرَبَهُمْ‌ (۲)تَخْشَوْهُمْ‌ (۲)أَصَابَتْهُمْ‌ (۲)يَلْعَنُهُمُ‌ (۲)يُكَلِّمُهُمُ‌ (۲)ثَقِفْتُمُوهُمْ‌ (۲)أَخْرِجُوهُمْ‌ (۲)مَعَهُمُ‌ (۲)نَبِيُّهُمْ‌ (۲)يُخْرِجُهُمْ‌ (۲)هُدَاهُمْ‌ (۲)فَيُوَفِّيهِمْ‌ (۲)أَلْسِنَتَهُمْ‌ (۲)أَحَدِهِمْ‌ (۲)أَكْثَرُهُمُ‌ (۲)ظَلَمَهُمُ‌ (۲)تَسُؤْهُمْ‌ (۲)كَيْدُهُمْ‌ (۲)يُعَذِّبَهُمْ‌ (۲)أَصَابَهُمُ‌ (۲)أَحَدَهُمُ‌ (۲)نَصِيبَهُمْ‌ (۲)رَزَقَهُمُ‌ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ‌ (۲)بَدَّلْنَاهُمْ‌ (۲)سَنُدْخِلُهُمْ‌ (۲)فَخُذُوهُمْ‌ (۲)وَجَدْتُمُوهُمْ‌ (۲)أَسْلِحَتَهُمْ‌ (۲)لَآمُرَنَّهُمْ‌ (۲)يَعِدُهُمُ‌ (۲)لِيَهْدِيَهُمْ‌ (۲)بِظُلْمِهِمْ‌ (۲)نَقْضِهِمْ‌ (۲)بَيْنَهُمُ‌ (۲)يُصِيبَهُمْ‌ (۲)أَكْلِهِمُ‌ (۲)أَرْجُلِهِمْ‌ (۲)أَعْيُنَهُمْ‌ (۲)جِئْتَهُمْ‌ (۲)تُعَذِّبْهُمْ‌ (۲)تَحْتِهِمْ‌ (۲)أَوْزَارَهُمْ‌ (۲)يَمَسُّهُمُ‌ (۲)حِسَابِهِمْ‌ (۲)مَوْلاَهُمُ‌ (۲)ذَرْهُمْ‌ (۲)بِزَعْمِهِمْ‌ (۲)شُرَكَائِهِمْ‌ (۲)شُرَكَاؤُهُمْ‌ (۲)سَيَجْزِيهِمْ‌ (۲)جَزَيْنَاهُمْ‌ (۲)أَمْرُهُمْ‌ (۲)يُنَبِّئُهُمْ‌ (۲)بَلَوْنَاهُمْ‌ (۲)سَنَسْتَدْرِجُهُمْ‌ (۲)تَأْتِهِمْ‌ (۲)لِيُعَذِّبَهُمْ‌ (۲)أَعْيُنِهِمْ‌ (۲)عَهْدَهُمْ‌ (۲)يُعَذِّبْهُمُ‌ (۲)قَاتَلَهُمُ‌ (۲)جُنُوبُهُمْ‌ (۲)حَسْبُهُمْ‌ (۲)بِخَلاَقِهِمْ‌ (۲)سِرَّهُمْ‌ (۲)لِيَجْزِيَهُمُ‌ (۲)فَزَادَتْهُمْ‌ (۲)مَسَّتْهُمْ‌ (۲)فَجَاءُوهُمْ‌ (۲)فَأَتْبَعَهُمْ‌ (۲)مَتَّعْنَاهُمْ‌ (۲)ثِيَابَهُمْ‌ (۲)يَمَسُّهُمْ‌ (۲)نَجَّيْنَاهُمْ‌ (۲)جَهَّزَهُمْ‌ (۲)بِجَهَازِهِمْ‌ (۲)بِضَاعَتَهُمْ‌ (۲)أَهْلِهِمْ‌ (۲)أَمَرَهُمْ‌ (۲)أَبُوهُمْ‌ (۲)كَبِيرُهُمْ‌ (۲)أَخَذْتُهُمْ‌ (۲)أَفْئِدَتُهُمْ‌ (۲)وُجُوهَهُمُ‌ (۲)لَأُغْوِيَنَّهُمْ‌ (۲)نَبِّئْهُمْ‌ (۲)تَتَوَفَّاهُمُ‌ (۲)فَأَصَابَهُمْ‌ (۲)لَنُبَوِّئَنَّهُمْ‌ (۲)يَأْخُذَهُمْ‌ (۲)بِأَنَّهُمُ‌ (۲)سَعْيُهُمْ‌ (۲)أَدْبَارِهِمْ‌ (۲)رُءُوسَهُمْ‌ (۲)رَبِّهِمُ‌ (۲)فَضَّلْنَاهُمْ‌ (۲)لِآبَائِهِمْ‌ (۲)بَعَثْنَاهُمْ‌ (۲)كَهْفِهِمْ‌ (۲)تَحْسَبُهُمْ‌ (۲)رَابِعُهُمْ‌ (۲)سَادِسُهُمْ‌ (۲)فَدَعَوْهُمْ‌ (۲)وَرَاءَهُمْ‌ (۲)بَيْنِهِمْ‌ (۲)أَنْذِرْهُمْ‌ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ‌ (۲)غَشِيَهُمْ‌ (۲)لِنَفْتِنَهُمْ‌ (۲)حِسَابُهُمْ‌ (۲)فَهُمُ‌ (۲)فَجَعَلَهُمْ‌ (۲)فَجَعَلْنَاهُمُ‌ (۲)لِبَاسُهُمْ‌ (۲)رَزَقَهُمْ‌ (۲)لِفُرُوجِهِمْ‌ (۲)لِأَمَانَاتِهِمْ‌ (۲)أَتَيْنَاهُمْ‌ (۲)أَزْوَاجَهُمْ‌ (۲)دِينَهُمُ‌ (۲)فُرُوجَهُمْ‌ (۲)آتُوهُمْ‌ (۲)يَزِيدَهُمْ‌ (۲)تُصِيبَهُمْ‌ (۲)فَأَخَذَهُمْ‌ (۲)فَصَدَّهُمْ‌ (۲)ضَلاَلَتِهِمْ‌ (۲)نَجْعَلَهُمْ‌ (۲)فَنَبَذْنَاهُمْ‌ (۲)مَسَاكِنُهُمْ‌ (۲)نَجَّاهُمْ‌ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ‌ (۲)مَعْذِرَتُهُمْ‌ (۲)لَنُذِيقَنَّهُمْ‌ (۲)إِيمَانُهُمْ‌ (۲)أُمَّهَاتُهُمْ‌ (۲)لِيُوَفِّيَهُمْ‌ (۲)كُفْرُهُمْ‌ (۲)شَفَاعَتُهُمْ‌ (۲)أَزْوَاجُهُمْ‌ (۲)فَاسْتَفْتِهِمْ‌ (۲)فَأَتَاهُمُ‌ (۲)سَمْعُهُمْ‌ (۲)يَنْصُرُونَهُمْ‌ (۲)لِبُيُوتِهِمْ‌ (۲)زَوَّجْنَاهُمْ‌ (۲)وَقَاهُمْ‌ (۲)بَالَهُمْ‌ (۲)أَمْثَالَهُمْ‌ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ‌ (۲)فَأَنْسَاهُمْ‌ (۲)بِذَنْبِهِمْ‌ (۲)دَعَوْتُهُمْ‌ (۲)فَزَادَهُمُ‌ (۱)شَيَاطِينِهِمْ‌ (۱)يَمُدُّهُمْ‌ (۱)تِجَارَتُهُمْ‌ (۱)بِنُورِهِمْ‌ (۱)تَرَكَهُمْ‌ (۱)بِسَمْعِهِمْ‌ (۱)عَرَضَهُمْ‌ (۱)أَنْبِئْهُمْ‌ (۱)أَنْبَأَهُمْ‌ (۱)تُحَدِّثُونَهُمْ‌ (۱)تُفَادُوهُمْ‌ (۱)إِخْرَاجُهُمْ‌ (۱)لَتَجِدَنَّهُمْ‌ (۱)أَمَانِيُّهُمْ‌ (۱)مِلَّتَهُمْ‌ (۱)فَسَيَكْفِيكَهُمُ‌ (۱)وَلاَّهُمْ‌ (۱)قِبْلَتِهِمُ‌ (۱)قِبْلَتَهُمْ‌ (۱)يُحِبُّونَهُمْ‌ (۱)يُرِيهِمُ‌ (۱)أَصْبَرَهُمْ‌ (۱)بِعَهْدِهِمْ‌ (۱)تُقَاتِلُوهُمْ‌ (۱)فَاقْتُلُوهُمْ‌ (۱)مَسَّتْهُمُ‌ (۱)تُخَالِطُوهُمْ‌ (۱)لِأَزْوَاجِهِمْ‌ (۱)أَحْيَاهُمْ‌ (۱)فَهَزَمُوهُمْ‌ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمُ‌ (۱)يُخْرِجُونَهُمْ‌ (۱)أَمْوَالَهُمُ‌ (۱)يَحْسَبُهُمُ‌ (۱)يَرَوْنَهُمْ‌ (۱)مِثْلَيْهِمْ‌ (۱)غَرَّهُمْ‌ (۱)دِينِهِمْ‌ (۱)جَمَعْنَاهُمْ‌ (۱)أَقْلاَمَهُمْ‌ (۱)فَأُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)تَوْبَتُهُمْ‌ (۱)تُحِبُّونَهُمْ‌ (۱)فَوْرِهِمْ‌ (۱)يَكْبِتَهُمْ‌ (۱)لِذُنُوبِهِمْ‌ (۱)قَوْلَهُمْ‌ (۱)فَآتَاهُمُ‌ (۱)تَحُسُّونَهُمْ‌ (۱)أَهَمَّتْهُمْ‌ (۱)مَضَاجِعِهِمْ‌ (۱)اسْتَزَلَّهُمُ‌ (۱)شَاوِرْهُمْ‌ (۱)فَاخْشَوْهُمْ‌ (۱)فَزَادَهُمْ‌ (۱)يَمْسَسْهُمْ‌ (۱)تَخَافُوهُمْ‌ (۱)قَتْلَهُمُ‌ (۱)قَتَلْتُمُوهُمْ‌ (۱)تَحْسَبَنَّهُمْ‌ (۱)جُنُوبِهِمْ‌ (۱)لَأُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)ارْزُقُوهُمْ‌ (۱)اكْسُوهُمْ‌ (۱)فَارْزُقُوهُمْ‌ (۱)فَآتُوهُمْ‌ (۱)نَلْعَنَهُمْ‌ (۱)نُصْلِيهِمْ‌ (۱)نُدْخِلُهُمْ‌ (۱)يُضِلَّهُمْ‌ (۱)عِظْهُمْ‌ (۱)لَآتَيْنَاهُمْ‌ (۱)لَهَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)أَرْكَسَهُمْ‌ (۱)لَسَلَّطَهُمْ‌ (۱)تَوَفَّاهُمُ‌ (۱)حِذْرَهُمْ‌ (۱)لَأُضِلَّنَّهُمْ‌ (۱)لَأُمَنِّيَنَّهُمْ‌ (۱)يَعِدُهُمْ‌ (۱)يُمَنِّيهِمْ‌ (۱)مِثْلُهُمْ‌ (۱)خَادِعُهُمْ‌ (۱)يُؤْتِيهِمْ‌ (۱)فَوْقَهُمُ‌ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ‌ (۱)كُفْرِهِمْ‌ (۱)قَتْلِهِمُ‌ (۱)بِصَدِّهِمْ‌ (۱)أَخْذِهِمُ‌ (۱)أَكْلِهِمْ‌ (۱)سَنُؤْتِيهِمْ‌ (۱)قَصَصْنَاهُمْ‌ (۱)نَقْصُصْهُمْ‌ (۱)فَسَيَحْشُرُهُمْ‌ (۱)فَيُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)فَسَيُدْخِلُهُمْ‌ (۱)عَزَّرْتُمُوهُمْ‌ (۱)لَعَنَّاهُمْ‌ (۱)يُنَبِّئُهُمُ‌ (۱)احْذَرْهُمْ‌ (۱)ذُنُوبِهِمْ‌ (۱)يُحِبُّهُمْ‌ (۱)يَنْهَاهُمُ‌ (۱)قَوْلِهِمُ‌ (۱)لَأَدْخَلْنَاهُمْ‌ (۱)اتَّخَذُوهُمْ‌ (۱)أَقْرَبَهُمْ‌ (۱)فَأَثَابَهُمُ‌ (۱)كِسْوَتُهُمْ‌ (۱)صِدْقُهُمْ‌ (۱)أَبْنَاءَهُمُ‌ (۱)فِتْنَتُهُمْ‌ (۱)إِعْرَاضُهُمْ‌ (۱)فَتَأْتِيَهُمْ‌ (۱)لَجَمَعَهُمْ‌ (۱)فَتَطْرُدَهُمْ‌ (۱)إِيمَانَهُمْ‌ (۱)إِخْوَانِهِمْ‌ (۱)اجْتَبَيْنَاهُمْ‌ (۱)هَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)فَبِهُدَاهُمُ‌ (۱)خَوْضِهِمْ‌ (۱)عَمَلَهُمْ‌ (۱)أَفْئِدَتَهُمْ‌ (۱)نَذَرُهُمْ‌ (۱)كَلَّمَهُمُ‌ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ‌ (۱)أَوْلِيَائِهِمْ‌ (۱)أَطَعْتُمُوهُمْ‌ (۱)وَلِيُّهُمْ‌ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمْ‌ (۱)لِشُرَكَائِهِمْ‌ (۱)أَوْلاَدِهِمْ‌ (۱)لِيُرْدُوهُمْ‌ (۱)وَصْفَهُمْ‌ (۱)أَوْلاَدَهُمْ‌ (۱)بِبَغْيِهِمْ‌ (۱)إِيَّاهُمْ‌ (۱)دِرَاسَتِهِمْ‌ (۱)لَآتِيَنَّهُمْ‌ (۱)شَمَائِلِهِمْ‌ (۱)تَرَوْنَهُمْ (۱)إِنَّهُمُ‌ (۱)يَنَالُهُمْ‌ (۱)نَصِيبُهُمْ‌ (۱)يَتَوَفَّوْنَهُمْ‌ (۱)أُخْرَاهُمْ‌ (۱)لِأُولاَهُمْ‌ (۱)فَآتِهِمْ‌ (۱)أُولاَهُمْ‌ (۱)لِأُخْرَاهُمْ‌ (۱)يَعْرِفُونَهُمْ‌ (۱)يَنَالُهُمُ‌ (۱)نَنْسَاهُمْ‌ (۱)يَوْمِهِمْ‌ (۱)جِئْنَاهُمْ‌ (۱)أَصَبْنَاهُمْ‌ (۱)لِأَكْثَرِهِمْ‌ (۱)اسْتَرْهَبُوهُمْ‌ (۱)طَائِرُهُمْ‌ (۱)حُلِيِّهِمْ‌ (۱)يُكَلِّمُهُمْ‌ (۱)سَيَنَالُهُمْ‌ (۱)أَخَذَتْهُمُ‌ (۱)أَهْلَكْتَهُمْ‌ (۱)يَأْمُرُهُمْ‌ (۱)يَنْهَاهُمْ‌ (۱)إِصْرَهُمْ‌ (۱)قَطَّعْنَاهُمُ‌ (۱)اسْأَلْهُمْ‌ (۱)حِيتَانُهُمْ‌ (۱)سَبْتِهِمْ‌ (۱)نَبْلُوهُمْ‌ (۱)مُهْلِكُهُمْ‌ (۱)مُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)يَسُومُهُمْ‌ (۱)قَطَّعْنَاهُمْ‌ (۱)أَشْهَدَهُمْ‌ (۱)بِصَاحِبِهِمْ‌ (۱)يَذَرُهُمْ‌ (۱)دَعَوْتُمُوهُمْ‌ (۱)فَادْعُوهُمْ‌ (۱)مَسَّهُمْ‌ (۱)إِخْوَانُهُمْ‌ (۱)يَمُدُّونَهُمْ‌ (۱)زَادَتْهُمْ‌ (۱)تُوَلُّوهُمُ‌ (۱)يُوَلِّهِمْ‌ (۱)تَقْتُلُوهُمْ‌ (۱)قَتَلَهُمْ‌ (۱)لَأَسْمَعَهُمْ‌ (۱)أَسْمَعَهُمْ‌ (۱)مُعَذِّبَهُمْ‌ (۱)يُعَذِّبَهُمُ‌ (۱)صَلاَتُهُمْ‌ (۱)يُرِيكَهُمُ‌ (۱)يُرِيكُمُوهُمْ‌ (۱)دِينُهُمْ‌ (۱)تَثْقَفَنَّهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُونَهُمُ‌ (۱)وَلاَيَتِهِمْ‌ (۱)مُدَّتِهِمْ‌ (۱)خُذُوهُمْ‌ (۱)احْصُرُوهُمْ‌ (۱)سَبِيلَهُمْ‌ (۱)تَخْشَوْنَهُمْ‌ (۱)يُخْزِهِمْ‌ (۱)يُبَشِّرُهُمْ‌ (۱)عَامِهِمْ‌ (۱)أَحْبَارَهُمْ‌ (۱)رُهْبَانَهُمْ‌ (۱)جِبَاهُهُمْ‌ (۱)ظُهُورُهُمْ‌ (۱)أَعْمَالِهِمْ‌ (۱)رَيْبِهِمْ‌ (۱)انْبِعَاثَهُمْ‌ (۱)فَثَبَّطَهُمْ‌ (۱)مَنَعَهُمْ‌ (۱)نَفَقَاتُهُمْ‌ (۱)لٰكِنَّهُمْ‌ (۱)تُنَبِّئُهُمْ‌ (۱)فَنَسِيَهُمْ‌ (۱)أَتَتْهُمْ‌ (۱)سَيَرْحَمُهُمُ‌ (۱)إِسْلاَمِهِمْ‌ (۱)أَغْنَاهُمُ‌ (۱)فَأَعْقَبَهُمْ‌ (۱)جُهْدَهُمْ‌ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ‌ (۱)لِتَحْمِلَهُمْ‌ (۱)سَيُدْخِلُهُمُ‌ (۱)اتَّبَعُوهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُهُمْ‌ (۱)نَعْلَمُهُمْ‌ (۱)سَنُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)تُطَهِّرُهُمْ‌ (۱)تُزَكِّيهِمْ‌ (۱)يُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)بُنْيَانُهُمُ‌ (۱)هَدَاهُمْ‌ (۱)حَوْلَهُمْ‌ (۱)يُصِيبُهُمْ‌ (۱)رِجْسِهِمْ‌ (۱)بِإِيمَانِهِمْ‌ (۱)اسْتِعْجَالَهُمْ‌ (۱)أَنْجَاهُمْ‌ (۱)رَسُولُهُمْ‌ (۱)نُذِيقُهُمُ‌ (۱)مَلَئِهِمْ‌ (۱)يَفْتِنَهُمْ‌ (۱)صُدُورَهُمْ‌ (۱)طَرَدْتُهُمْ‌ (۱)يُؤْتِيَهُمُ‌ (۱)سَنُمَتِّعُهُمْ‌ (۱)نَكِرَهُمْ‌ (۱)آتِيهِمْ‌ (۱)مَوْعِدَهُمُ‌ (۱)فَأَوْرَدَهُمُ‌ (۱)آلِهَتُهُمُ‌ (۱)زَادُوهُمْ‌ (۱)لَمُوَفُّوهُمْ‌ (۱)لَيُوَفِّيَنَّهُمْ‌ (۱)رَأَيْتُهُمْ‌ (۱)لَتُنَبِّئَنَّهُمْ‌ (۱)بِأَمْرِهِمْ‌ (۱)أَبَاهُمْ‌ (۱)وَارِدَهُمْ‌ (۱)فَعَرَفَهُمْ‌ (۱)رِحَالِهِمْ‌ (۱)أَبِيهِمْ‌ (۱)مَتَاعَهُمْ‌ (۱)مَوْثِقَهُمْ‌ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ‌ (۱)قَصَصِهِمْ‌ (۱)قَبْلِهِمُ‌ (۱)ظُلْمِهِمْ‌ (۱)ظِلاَلُهُمْ‌ (۱)لِرَبِّهِمُ‌ (۱)تُصِيبُهُمْ‌ (۱)سَمُّوهُمْ‌ (۱)ذَكِّرْهُمْ‌ (۱)لِرُسُلِهِمْ‌ (۱)ارْزُقْهُمْ‌ (۱)طَرْفُهُمْ‌ (۱)يَأْتِيهِمُ‌ (۱)مَكْرَهُمْ‌ (۱)سَرَابِيلُهُمْ‌ (۱)يُلْهِهِمُ‌ (۱)لَمَوْعِدُهُمْ‌ (۱)لَمُنَجُّوهُمْ‌ (۱)سَكْرَتِهِمْ‌ (۱)لَنَسْأَلَنَّهُمْ‌ (۱)يُضِلُّونَهُمْ‌ (۱)بُنْيَانَهُمْ‌ (۱)أَتَاهُمُ‌ (۱)يُخْزِيهِمْ‌ (۱)تَقَلُّبِهِمْ‌ (۱)أَلْسِنَتُهُمُ‌ (۱)وَلِيُّهُمُ‌ (۱)رِزْقِهِمْ‌ (۱)شُرَكَاءَهُمْ‌ (۱)يَهْدِيهِمُ‌ (۱)فَعَلَيْهِمْ‌ (۱)جَادِلْهُمْ‌ (۱)نَرْزُقُهُمْ‌ (۱)قَتْلَهُمْ‌ (۱)تَسْبِيحَهُمْ‌ (۱)نُخَوِّفُهُمْ‌ (۱)شَارِكْهُمْ‌ (۱)عِدْهُمْ‌ (۱)حَمَلْنَاهُمْ‌ (۱)بِإِمَامِهِمْ‌ (۱)كِتَابَهُمْ‌ (۱)يَسْتَفِزَّهُمْ‌ (۱)لِنَبْلُوَهُمْ‌ (۱)نَبَأَهُمْ‌ (۱)اعْتَزَلْتُمُوهُمْ‌ (۱)تَقْرِضُهُمْ‌ (۱)نُقَلِّبُهُمْ‌ (۱)مِلَّتِهِمْ‌ (۱)ثَامِنُهُمْ‌ (۱)بِعِدَّتِهِمْ‌ (۱)حَشَرْنَاهُمْ‌ (۱)أَشْهَدْتُهُمْ‌ (۱)تَدْعُهُمْ‌ (۱)يُؤَاخِذُهُمْ‌ (۱)لِمَهْلِكِهِمْ‌ (۱)فَجَمَعْنَاهُمْ‌ (۱)اعْتَزَلَهُمْ‌ (۱)رِزْقُهُمْ‌ (۱)لَنَحْشُرَنَّهُمْ‌ (۱)لَنُحْضِرَنَّهُمْ‌ (۱)تَؤُزُّهُمْ‌ (۱)أَحْصَاهُمْ‌ (۱)عَدَّهُمْ‌ (۱)حِبَالُهُمْ‌ (۱)عِصِيُّهُمْ‌ (۱)سِحْرِهِمْ‌ (۱)فَغَشِيَهُمْ‌ (۱)أَضَلَّهُمُ‌ (۱)أَمْثَلُهُمْ‌ (۱)صَدَقْنَاهُمُ‌ (۱)فَأَنْجَيْنَاهُمْ‌ (۱)وُجُوهِهِمُ‌ (۱)فَتَبْهَتُهُمْ‌ (۱)تَمْنَعُهُمْ‌ (۱)يَذْكُرُهُمْ‌ (۱)فَاسْأَلُوهُمْ‌ (۱)لِحُكْمِهِمْ‌ (۱)أَدْخَلْنَاهُمْ‌ (۱)يَحْزُنُهُمُ‌ (۱)تَتَلَقَّاهُمُ‌ (۱)رُءُوسِهِمُ‌ (۱)تَفَثَهُمْ‌ (۱)نُذُورَهُمْ‌ (۱)نَصْرِهِمْ‌ (۱)لَيَرْزُقَنَّهُمُ‌ (۱)لَيُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)يَسْلُبْهُمُ‌ (۱)صَلَوَاتِهِمْ‌ (۱)أَتْرَفْنَاهُمْ‌ (۱)غَمْرَتِهِمْ‌ (۱)نُمِدُّهُمْ‌ (۱)مُتْرَفِيهِمْ‌ (۱)آبَاءَهُمُ‌ (۱)رَسُولَهُمْ‌ (۱)بِذِكْرِهِمْ‌ (۱)ذِكْرِهِمْ‌ (۱)لَتَدْعُوهُمْ‌ (۱)رَحِمْنَاهُمْ‌ (۱)فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ‌ (۱)جَزَيْتُهُمُ‌ (۱)فَاجْلِدُوهُمْ‌ (۱)أَلْسِنَتُهُمْ‌ (۱)يُوَفِّيهِمُ‌ (۱)يُغْنِهِمُ‌ (۱)يُغْنِيَهُمُ‌ (۱)فَكَاتِبُوهُمْ‌ (۱)تُلْهِيهِمْ‌ (۱)أَمَرْتَهُمْ‌ (۱)لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ‌ (۱)لَيُبَدِّلَنَّهُمْ‌ (۱)خَوْفِهِمْ‌ (۱)شَأْنِهِمْ‌ (۱)رَأَتْهُمْ‌ (۱)مَتَّعْتَهُمْ‌ (۱)فَدَمَّرْنَاهُمْ‌ (۱)أَغْرَقْنَاهُمْ‌ (۱)جَاهِدْهُمْ‌ (۱)خَاطَبَهُمُ‌ (۱)أَعْنَاقُهُمْ‌ (۱)فَسَيَأْتِيهِمْ‌ (۱)حِبَالَهُمْ‌ (۱)عِصِيَّهُمْ‌ (۱)فَأَخْرَجْنَاهُمْ‌ (۱)فَأَتْبَعُوهُمْ‌ (۱)فَيَأْتِيَهُمْ‌ (۱)يَتَّبِعُهُمُ‌ (۱)تَمْلِكُهُمْ‌ (۱)فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ‌ (۱)لَنُخْرِجَنَّهُمْ‌ (۱)مَكْرِهِمْ‌ (۱)دَمَّرْنَاهُمْ‌ (۱)بُيُوتُهُمْ‌ (۱)عِلْمُهُمْ‌ (۱)تُكَلِّمُهُمْ‌ (۱)نَجْعَلَهُمُ‌ (۱)دُونِهِمُ‌ (۱)أَتْبَعْنَاهُمْ‌ (۱)أَغْوَيْنَاهُمْ‌ (۱)ذُنُوبِهِمُ‌ (۱)لَنُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)خَطَايَاهُمْ‌ (۱)أَثْقَالَهُمْ‌ (۱)أَثْقَالِهِمْ‌ (۱)يَكْفِهِمْ‌ (۱)لَجَاءَهُمُ‌ (۱)لَيَأْتِيَنَّهُمْ‌ (۱)يَغْشَاهُمُ‌ (۱)حَوْلِهِمْ‌ (۱)لَنَهْدِيَنَّهُمْ‌ (۱)غَلَبِهِمْ‌ (۱)تَخَافُونَهُمْ‌ (۱)أَذَاقَهُمْ‌ (۱)لِيُذِيقَهُمْ‌ (۱)فَلِأَنْفُسِهِمْ‌ (۱)يَدْعُوهُمْ‌ (۱)فَنُنَبِّئُهُمْ‌ (۱)نُمَتِّعُهُمْ‌ (۱)نَضْطَرُّهُمْ‌ (۱)فَمَأْوَاهُمُ‌ (۱)أَنْعَامُهُمْ‌ (۱)ادْعُوهُمْ‌ (۱)صِدْقِهِمْ‌ (۱)بِصِدْقِهِمْ‌ (۱)بِغَيْظِهِمْ‌ (۱)ظَاهَرُوهُمْ‌ (۱)صَيَاصِيهِمْ‌ (۱)أَرْضَهُمْ‌ (۱)دِيَارَهُمْ‌ (۱)أَدْعِيَائِهِمْ‌ (۱)أَذَاهُمْ‌ (۱)آتِهِمْ‌ (۱)الْعَنْهُمْ‌ (۱)دَلَّهُمْ‌ (۱)مَسْكَنِهِمْ‌ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ‌ (۱)مَزَّقْنَاهُمْ‌ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ‌ (۱)أَكْثَرِهِمْ‌ (۱)فَأَغْشَيْنَاهُمْ‌ (۱)آثَارَهُمْ‌ (۱)نُغْرِقْهُمْ‌ (۱)تَأْخُذُهُمْ‌ (۱)لَمَسَخْنَاهُمْ‌ (۱)مَكَانَتِهِمْ‌ (۱)رَكُوبُهُمْ‌ (۱)نَصْرَهُمْ‌ (۱)فَاهْدُوهُمْ‌ (۱)قِفُوهُمْ‌ (۱)مَرْجِعَهُمْ‌ (۱)آلِهَتِهِمْ‌ (۱)نَصَرْنَاهُمْ‌ (۱)فَمَتَّعْنَاهُمْ‌ (۱)إِفْكِهِمْ‌ (۱)أَبْصِرْهُمْ‌ (۱)بِسَاحَتِهِمْ‌ (۱)أَخْلَصْنَاهُمْ‌ (۱)نَعُدُّهُمْ‌ (۱)أَتَّخَذْنَاهُمْ‌ (۱)نَعْبُدُهُمْ‌ (۱)هَدَاهُمُ‌ (۱)فَأَذَاقَهُمُ‌ (۱)يَجْزِيَهُمْ‌ (۱)سَيُصِيبُهُمْ‌ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ‌ (۱)تَقَلُّبُهُمْ‌ (۱)بِرَسُولِهِمْ‌ (۱)فَأَخَذْتُهُمْ‌ (۱)قِهِمْ‌ (۱)أَدْخِلْهُمْ‌ (۱)وَعَدْتَهُمْ‌ (۱)قِهِمُ‌ (۱)لِنُذِيقَهُمْ‌ (۱)فَهَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)فَأَخَذَتْهُمْ‌ (۱)لِجُلُودِهِمْ‌ (۱)سَنُرِيهِمْ‌ (۱)لَجَعَلَهُمْ‌ (۱)حُجَّتُهُمْ‌ (۱)جَمْعِهِمْ‌ (۱)يُزَوِّجُهُمْ‌ (۱)خَلْقَهُمْ‌ (۱)شَهَادَتُهُمْ‌ (۱)عَبَدْنَاهُمْ‌ (۱)مَعِيشَتَهُمْ‌ (۱)لَيَصُدُّونَهُمْ‌ (۱)وَعَدْنَاهُمْ‌ (۱)نُرِيهِمْ‌ (۱)اخْتَرْنَاهُمْ‌ (۱)مِيقَاتُهُمْ‌ (۱)مَحْيَاهُمْ‌ (۱)مَمَاتُهُمْ‌ (۱)حُجَّتَهُمْ‌ (۱)فَيُدْخِلُهُمْ‌ (۱)دُعَائِهِمْ‌ (۱)أَوْدِيَتِهِمْ‌ (۱)نَصَرَهُمُ‌ (۱)إِفْكُهُمْ‌ (۱)أَثْخَنْتُمُوهُمْ‌ (۱)سَيَهْدِيهِمْ‌ (۱)يُدْخِلُهُمُ‌ (۱)أَمْعَاءَهُمْ‌ (۱)تَقْوَاهُمْ‌ (۱)ذِكْرَاهُمْ‌ (۱)فَأَصَمَّهُمْ‌ (۱)إِسْرَارَهُمْ‌ (۱)تَوَفَّتْهُمُ‌ (۱)أَضْغَانَهُمْ‌ (۱)لَأَرَيْنَاكَهُمْ‌ (۱)فَلَعَرَفْتَهُمْ‌ (۱)لَتَعْرِفَنَّهُمْ‌ (۱)لَعَنَهُمْ‌ (۱)تُقَاتِلُونَهُمْ‌ (۱)أَثَابَهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُوهُمْ‌ (۱)تَطَئُوهُمْ‌ (۱)أَلْزَمَهُمْ‌ (۱)سِيمَاهُمْ‌ (۱)أَصْوَاتَهُمْ‌ (۱)أَصْحَابِهِمْ‌ (۱)يَوْمِهِمُ‌ (۱)اتَّبَعَتْهُمْ‌ (۱)ذُرِّيَّتُهُمْ‌ (۱)أَلَتْنَاهُمْ‌ (۱)عَمَلِهِمْ‌ (۱)أَمْدَدْنَاهُمْ‌ (۱)تَأْمُرُهُمْ‌ (۱)أَحْلاَمُهُمْ‌ (۱)مُسْتَمِعُهُمْ‌ (۱)مَبْلَغُهُمْ‌ (۱)فَارْتَقِبْهُمْ‌ (۱)صَاحِبَهُمْ‌ (۱)أَنْذَرَهُمْ‌ (۱)صَبَّحَهُمْ‌ (۱)مَوْعِدُهُمْ‌ (۱)نُزُلُهُمْ‌ (۱)يُنَادُونَهُمْ‌ (۱)أُمَّهَاتِهِمْ‌ (۱)وَلَدْنَهُمْ‌ (۱)بِضَارِّهِمْ‌ (۱)إِخْوَانَهُمْ‌ (۱)عَشِيرَتَهُمْ‌ (۱)أَيَّدَهُمْ‌ (۱)يُدْخِلُهُمْ‌ (۱)مَانِعَتُهُمْ‌ (۱)حُصُونُهُمْ‌ (۱)بُيُوتَهُمْ‌ (۱)لَعَذَّبَهُمْ‌ (۱)لِإِخْوَانِهِمُ‌ (۱)نَصَرُوهُمْ‌ (۱)بَأْسُهُمْ‌ (۱)لِقَوْمِهِمْ‌ (۱)تَبَرُّوهُمْ‌ (۱)تَوَلَّوْهُمْ‌ (۱)عَدُوِّهِمْ‌ (۱)أَجْسَامُهُمْ‌ (۱)لِقَوْلِهِمْ‌ (۱)فَاحْذَرْهُمْ‌ (۱)فَاحْذَرُوهُمْ‌ (۱)سَأَلَهُمْ‌ (۱)أَوْسَطُهُمْ‌ (۱)سَلْهُمْ‌ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ‌ (۱)يُبَصَّرُونَهُمْ‌ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ‌ (۱)يَزِدْهُمْ‌ (۱)خَطِيئَاتِهِمْ‌ (۱)تَذَرْهُمْ‌ (۱)فَزَادُوهُمْ‌ (۱)لَأَسْقَيْنَاهُمْ‌ (۱)اهْجُرْهُمْ‌ (۱)مَهِّلْهُمْ‌ (۱)عِدَّتَهُمْ‌ (۱)تَنْفَعُهُمْ‌ (۱)فَوَقَاهُمُ‌ (۱)لَقَّاهُمْ‌ (۱)جَزَاهُمْ‌ (۱)حَسِبْتَهُمْ‌ (۱)عَالِيَهُمْ‌ (۱)سَقَاهُمْ‌ (۱)أَسْرَهُمْ‌ (۱)نُتْبِعُهُمُ‌ (۱)كَالُوهُمْ‌ (۱)وَزَنُوهُمْ‌ (۱)أَهْلِهِمُ‌ (۱)رَأَوْهُمْ‌ (۱)أَمْهِلْهُمْ‌ (۱)إِيَابَهُمْ‌ (۱)حِسَابَهُمْ‌ (۱)كَيْدَهُمْ‌ (۱)تَرْمِيهِمْ‌ (۱)إِيلاَفِهِمْ‌ (۱)أَطْعَمَهُمْ‌ (۱)آمَنَهُمْ‌ (۱)

آیات (۲۱۰۵)

انعام · ۱۱۱

وَ لَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلاَئِكَةَ وَ كَلَّمَهُمُ الْمَوْتَى وَ حَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَ شَيْ‌ءٍ قُبُلاً مَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَ لٰكِنَ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ

(و حتّی) اگر فرشتگان را بر آنها نازل می‌کردیم، و مردگان با آنان سخن می‌گفتند، و همه چیز را در برابر آنها جمع می‌نمودیم، هرگز ایمان نمی‌آوردند؛ مگر آنکه خدا بخواهد! ولی بیشتر آنها نمی‌دانند!

انعام · ۱۱۲

وَ كَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِ نَبِيٍ عَدُوّاً شَيَاطِينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً وَ لَوْ شَاءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ مَا يَفْتَرُونَ

اینچنین در برابر هر پیامبری، دشمنی از شیاطین انس و جنّ قرار دادیم؛ آنها بطور سری (و درگوشی) سخنان فریبنده و بی‌اساس (برای اغفال مردم) به یکدیگر می‌گفتند؛ و اگر پروردگارت می‌خواست، چنین نمی‌کردند؛ (و می‌توانست جلو آنها را بگیرد؛ ولی اجبار سودی ندارد.) بنابر این، آنها و تهمتهایشان را به حال خود واگذار!

انعام · ۱۱۳

وَ لِتَصْغَى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ لِيَرْضَوْهُ وَ لِيَقْتَرِفُوا مَا هُمْ مُقْتَرِفُونَ

نتیجه (وسوسه‌های شیطان و تبلیغات شیطان‌صفتان) این خواهد شد که دلهای منکران قیامت، به آنها متمایل گردد؛ و به آن راضی شوند؛ و هر گناهی که بخواهند، انجام دهند!

انعام · ۱۱۴

أَ فَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَكَماً وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلاً وَ الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِ فَلاَ تَكُونَنَ مِنَ الْمُمْتَرِينَ

(با این حال،) آیا غیر خدا را به داوری طلبم؟! در حالی که اوست که این کتاب آسمانی را، که همه چیز در آن آمده، به سوی شما فرستاده است؛ و کسانی که به آنها کتاب آسمانی داده‌ایم می‌دانند این کتاب، بحق از طرف پروردگارت نازل شده؛ بنابر این از تردیدکنندگان مباش!

انعام · ۱۱۶

وَ إِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ

اگر از بیشتر کسانی که در روی زمین هستند اطاعت کنی، تو را از راه خدا گمراه می کنند؛ (زیرا) آنها تنها از گمان پیروی می‌نمایند، و تخمین و حدس (واهی) می‌زنند.

انعام · ۱۱۹

وَ مَا لَكُمْ أَلاَّ تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ قَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلاَّ مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَ إِنَ كَثِيراً لَيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ

چرا از چیزها [= گوشتها] ئی که نام خدا بر آنها برده شده نمی‌خورید؟! در حالی که (خداوند) آنچه را بر شما حرام بوده، بیان کرده است! مگر اینکه ناچار باشید؛ (که در این صورت، خوردن از گوشت آن حیوانات جایز است.) و بسیاری از مردم، به خاطر هوی و هوس و بی‌دانشی، (دیگران را) گمراه می‌سازند؛ و پروردگارت، تجاوزکاران را بهتر می‌شناسد.

انعام · ۱۲۱

وَ لاَ تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ وَ إِنَ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ

و از آنچه نام خدا بر آن برده نشده، نخورید! این کار گناه است؛ و شیاطین به دوستان خود مطالبی مخفیانه القا می‌کنند، تا با شما به مجادله برخیزند؛ اگر از آنها اطاعت کنید، شما هم مشرک خواهید بود!

انعام · ۱۲۳

وَ كَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيهَا لِيَمْكُرُوا فِيهَا وَ مَا يَمْكُرُونَ إِلاَّ بِأَنْفُسِهِمْ وَ مَا يَشْعُرُونَ

و (نیز) این گونه در هر شهر و آبادی، بزرگان گنهکاری قرار دادیم؛ (افرادی که همه گونه قدرت در اختیارشان گذاردیم؛ اما آنها سوء استفاده کرده، و راه خطا پیش گرفتند؛) و سرانجام کارشان این شد که به مکر (و فریب مردم) پرداختند؛ ولی تنها خودشان را فریب می‌دهند و نمی‌فهمند!

انعام · ۱۲۴

وَ إِذَا جَاءَتْهُمْ آيَةٌ قَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ

و هنگامی که آیه‌ای برای آنها بیاید، می‌گویند: «ما هرگز ایمان نمی‌آوریم، مگر اینکه همانند چیزی که به پیامبران خدا داده شده، به ما هم داده شود!» خداوند آگاهتر است که رسالت خویش را کجا قرار دهد! بزودی کسانی که مرتکب گناه شدند، (و مردم را از راه حق منحرف ساختند،) در مقابل مکر (و فریب و نیرنگی) که می‌کردند، گرفتار حقارت در پیشگاه خدا، و عذاب شدید خواهند شد.

انعام · ۱۲۷

لَهُمْ دَارُ السَّلاَمِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

برای آنها (در بهشت) خانه امن و امان نزد پروردگارشان خواهد بود؛ و او، ولیّ و یاور آنهاست بخاطر اعمال (نیکی) که انجام می‌دادند.

انعام · ۱۲۸

وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً يَا مَعْشَرَ الْجِنِ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَ قَالَ أَوْلِيَاؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَ بَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنَا قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ خَالِدِينَ فِيهَا إِلاَّ مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

در آن روز که (خدا) همه آنها را جمع و محشور میسازد، (می‌گوید:) ای جمعیّت شیاطین و جن! ّ شما افراد زیادی از انسانها را گمراه ساختید! دوستان و پیروان آنها از میان انسانها می‌گویند: «پروردگارا! هر یک از ما دو گروه [= پیشوایان و پیروان‌گمراه‌] از دیگری استفاده کردیم؛ (ما به لذّات هوس آلود و زودگذر رسیدیم؛ و آنها بر ما حکومت کردند؛) و به اجلی که برای ما مقرّر داشته بودی رسیدیم.» (خداوند) می‌گوید: «آتش جایگاه شماست؛ جاودانه در آن خواهید ماند، مگر آنچه خدا بخواهد» پروردگار تو حکیم و داناست.

انعام · ۱۳۰

يَا مَعْشَرَ الْجِنِ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا قَالُوا شَهِدْنَا عَلَى أَنْفُسِنَا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَ شَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ

(در آن روز به آنها می‌گوید:) ای گروه جنّ و انس! آیا رسولانی از شما به سوی شما نیامدند که آیات مرا برایتان بازگو می‌کردند، و شما را از ملاقات چنین روزی بیم می دادند؟! آنها می‌گویند: «بر ضدّ خودمان گواهی می‌دهیم؛ (آری، ما بد کردیم.)» و زندگی (پر زرق و برق) دنیا آنها را فریب داد؛ و به زیان خود گواهی می‌دهند که کافر بودند!

انعام · ۱۳۶

وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعَامِ نَصِيباً فَقَالُوا هٰذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هٰذَا لِشُرَكَائِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلاَ يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَ مَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَائِهِمْ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ

آنها [= مشرکان‌] سهمی از آنچه خداوند از زراعت و چهارپایان آفریده، برای او قرار دادند؛ (و سهمی برای بتها!) و بگمان خود گفتند: «این مال خداست! و این هم مال شرکای ما [= یعنی بتها] است!» آنچه مال شرکای آنها بود، به خدا نمی‌رسید؛ ولی آنچه مال خدا بود، به شرکایشان می‌رسید! (آری، اگر سهم بتها با کمبودی مواجه می‌شد، مال خدا را به بتها می‌دادند؛ امّا عکس آن را مجاز نمی‌دانستند!) چه بد حکم می‌کنند (که علاوه بر شرک، حتّی خدا را کمتر از بتها می‌دانند)!

انعام · ۱۳۷

وَ كَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلاَدِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَ لِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَ لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ مَا يَفْتَرُونَ

همین‌گونه شرکای آنها [= بتها]، قتل فرزندانشان را در نظرشان جلوه دادند؛ (کودکان خود را قربانی بتها می‌کردند، و افتخار می‌نمودند!) سرانجام آنها را به هلاکت افکندند؛ و آیینشان را بر آنان مشتبه ساختند. و اگر خدا می‌خواست، چنین نمی‌کردند؛ (زیرا می‌توانست جلو آنان را بگیرد؛ ولی اجبار سودی ندارد.) بنابر این، آنها و تهمتهایشان را به حال خود واگذار (و به آنها اعتنا مکن)!

انعام · ۱۳۸

وَ قَالُوا هٰذِهِ أَنْعَامٌ وَ حَرْثٌ حِجْرٌ لاَ يَطْعَمُهَا إِلاَّ مَنْ نَشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَ أَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَ أَنْعَامٌ لاَ يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ سَيَجْزِيهِمْ بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ

و گفتند: «این قسمت از چهارپایان و زراعت (که مخصوص بتهاست، برای همه) ممنوع است؛ و جز کسانی که ما بخواهیم -به گمان آنها- نباید از آن بخورند! و (اینها) چهارپایانی است که سوارشدن بر آنها (بر ما) حرام شده است!» و (نیز) چهارپایانی (بود) که (هنگام ذبح،) نام خدا را بر آن نمی‌بردند، و به خدا دروغ می‌بستند؛ (و می‌گفتند: «این احکام، همه از ناحیه اوست.») بزودی (خدا) کیفر افتراهای آنها را می‌دهد!

انعام · ۱۳۹

وَ قَالُوا مَا فِي بُطُونِ هٰذِهِ الْأَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِذُكُورِنَا وَ مُحَرَّمٌ عَلَى أَزْوَاجِنَا وَ إِنْ يَكُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكَاءُ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

و گفتند: «آنچه (از بچّه) در شکم این حیوانات است، مخصوص مردان ماست؛ و بر همسران ما حرام است! امّا اگر مرده باشد [= مرده متولّد شود]، همگی در آن شریکند.» بزودی (خدا) کیفر این توصیف (و احکام دروغین) آنها را می‌دهد؛ او حکیم و داناست.

انعام · ۱۴۰

قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلاَدَهُمْ سَفَهاً بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ حَرَّمُوا مَا رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِرَاءً عَلَى اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَ مَا كَانُوا مُهْتَدِينَ

به یقین آنها که فرزندان خود را از روی جهل و نادانی کشتند، گرفتار خسران شدند؛ (زیرا) آنچه را خدا به آنها روزی داده بود، بر خود تحریم کردند؛ و بر خدا افترا بستند. آنها گمراه شدند؛ و (هرگز) هدایت نیافته بودند.

انعام · ۱۴۶

وَ عَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَ ذِي ظُفُرٍ وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلاَّ مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذٰلِكَ جَزَيْنَاهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَ إِنَّا لَصَادِقُونَ

و بر یهودیان، هر حیوان ناخن‌دار [= حیواناتی که سم یکپارچه دارند] را حرام کردیم؛ و از گاو و گوسفند، پیه و چربیشان را بر آنان تحریم نمودیم؛ مگر چربیهایی که بر پشت آنها قرار دارد، و یا در دو طرف پهلوها، و یا آنها که با استخوان آمیخته است؛ این را بخاطر ستمی که می‌کردند به آنها کیفر دادیم؛ و ما راست می‌گوییم.

انعام · ۱۴۸

سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَ لاَ آبَاؤُنَا وَ لاَ حَرَّمْنَا مِنْ شَيْ‌ءٍ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتَّى ذَاقُوا بَأْسَنَا قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَ وَ إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ تَخْرُصُونَ

بزودی مشرکان (برای تبرئه خویش) می‌گویند: «اگر خدا می‌خواست، نه ما مشرک می‌شدیم و نه پدران ما؛ و نه چیزی را تحریم می‌کردیم!» کسانی که پیش از آنها بودند نیز، همین گونه دروغ می‌گفتند؛ و سرانجام (طعم) کیفر ما را چشیدند. بگو: «آیا دلیل روشنی (بر این موضوع) دارید؟ پس آن را به ما نشان دهید؟ شما فقط از پندارهای بی‌اساس پیروی می‌کنید، و تخمینهای نابجا می‌زنید.»

انعام · ۱۵۰

قُلْ هَلُمَ شُهَدَاءَكُمُ الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَ اللَّهَ حَرَّمَ هٰذَا فَإِنْ شَهِدُوا فَلاَ تَشْهَدْ مَعَهُمْ وَ لاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ هُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ

بگو: «گواهان خود را، که گواهی می‌دهند خداوند اینها را حرام کرده است، بیاورید!» اگر آنها (بدروغ) گواهی دهند، تو با آنان (همصدا نشو! و) گواهی نده! و از هوی و هوس کسانی که آیات ما را تکذیب کردند، و کسانی که به آخرت ایمان ندارند و برای خدا شریک قائلند، پیروی مکن!

انعام · ۱۵۱

قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلاَّ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَ بِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً وَ لاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ مِنْ إِمْلاَقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ وَ لاَ تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ مَا بَطَنَ وَ لاَ تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِ ذٰلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

بگو: «بیایید آنچه را پروردگارتان بر شما حرام کرده است برایتان بخوانم: اینکه چیزی را شریک خدا قرار ندهید! و به پدر و مادر نیکی کنید! و فرزندانتان را از (ترس) فقر، نکشید! ما شما و آنها را روزی می‌دهیم؛ و نزدیک کارهای زشت نروید، چه آشکار باشد چه پنهان! و انسانی را که خداوند محترم شمرده، به قتل نرسانید! مگر بحق (و از روی استحقاق)؛ این چیزی است که خداوند شما را به آن سفارش کرده، شاید درک کنید!

انعام · ۱۵۴

ثُمَ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ تَمَاماً عَلَى الَّذِي أَحْسَنَ وَ تَفْصِيلاً لِكُلِ شَيْ‌ءٍ وَ هُدًى وَ رَحْمَةً لَعَلَّهُمْ بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ

سپس به موسی کتاب (آسمانی) دادیم؛ (و نعمت خود را) بر آنها که نیکوکار بودند، کامل کردیم؛ و همه چیز را (که مورد نیاز آنها بود، در آن) روشن ساختیم؛ کتابی که مایه هدایت و رحمت بود؛ شاید به لقای پروردگارشان (و روز رستاخیز)، ایمان بیاورند!

انعام · ۱۵۶

أَنْ تَقُولُوا إِنَّمَا أُنْزِلَ الْكِتَابُ عَلَى طَائِفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَا وَ إِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغَافِلِينَ

(ما این کتاب را با این امتیازات نازل کردیم) تا نگویید: «کتاب آسمانی تنها بر دو طایفه پیش از ما [= یهود و نصاری‌] نازل شده بود؛ و ما از بحث و بررسی آنها بی خبر بودیم»!

انعام · ۱۵۷

أَوْ تَقُولُوا لَوْ أَنَّا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتَابُ لَكُنَّا أَهْدَى مِنْهُمْ فَقَدْ جَاءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدًى وَ رَحْمَةٌ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَ صَدَفَ عَنْهَا سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آيَاتِنَا سُوءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوا يَصْدِفُونَ

یا نگویید: «اگر کتاب آسمانی بر ما نازل می‌شد، از آنها هدایت یافته‌تر بودیم»! اینک آیات و دلایل روشن از جانب پروردگارتان، و هدایت و رحمت برای شما آمد! پس، چه کسی ستمکارتر است از کسی که آیات خدا را تکذیب کرده، و از آن روی گردانده است؟! اما بزودی کسانی را که از آیات ما روی می‌گردانند، بخاطر همین اعراض بی‌دلیلشان، مجازات شدید خواهیم کرد!

انعام · ۱۵۸

هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلاَئِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنْفَعُ نَفْساً إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْراً قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ

آیا جز این انتظار دارند که فرشتگان (مرگ) به سراغشان آیند، یا خداوند (خودش) به سوی آنها بیاید، یا بعضی از آیات پروردگارت (و نشانه‌های رستاخیز)؟! اما آن روز که بعضی از آیات پروردگارت تحقّق پذیرد، ایمان‌آوردن افرادی که قبلاً ایمان نیاورده‌اند، یا در ایمانشان عمل نیکی انجام نداده‌اند، سودی به حالشان نخواهد داشت! بگو: «(اکنون که شما چنین انتظارات نادرستی دارید،) انتظار بکشید ما هم انتظار (کیفر شما را) می‌کشیم!»

انعام · ۱۵۹

إِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كَانُوا شِيَعاً لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْ‌ءٍ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ

کسانی که آیین خود را پراکنده ساختند، و به دسته‌های گوناگون (و مذاهب مختلف) تقسیم شدند، تو هیچ گونه رابطه‌ای با آنها نداری! سر و کار آنها تنها با خداست؛ سپس خدا آنها را از آنچه انجام می‌دادند، با خبر می‌کند.

انعام · ۱۶۰

مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَ مَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلاَ يُجْزَى إِلاَّ مِثْلَهَا وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

هر کس کار نیکی بجا آورد، ده برابر آن پاداش دارد، و هر کس کار بدی انجام دهد، جز بمانند آن، کیفر نخواهد دید؛ و ستمی بر آنها نخواهد شد.

اعراف · ۴

وَ كَمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا فَجَاءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتاً أَوْ هُمْ قَائِلُونَ

چه بسیار شهرها و آبادیها که آنها را (بر اثر گناه فراوانشان) هلاک کردیم! و عذاب ما شب‌هنگام، یا در روز هنگامی که استراحت کرده بودند، به سراغشان آمد.

اعراف · ۵

فَمَا كَانَ دَعْوَاهُمْ إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا إِلاَّ أَنْ قَالُوا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ

و در آن موقع که عذاب ما به سراغ آنها آمد، سخنی نداشتند جز اینکه گفتند: «ما ظالم بودیم!» (ولی این اعتراف به گناه، دیگر دیر شده بود؛ و سودی به حالشان نداشت.)

اعراف · ۶

فَلَنَسْأَلَنَ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْأَلَنَ الْمُرْسَلِينَ

به یقین، (هم) از کسانی که پیامبران به سوی آنها فرستاده شدند سؤال خواهیم کرد؛ (و هم) از پیامبران سؤال می‌کنیم!

اعراف · ۷

فَلَنَقُصَّنَ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَ مَا كُنَّا غَائِبِينَ

و مسلماً (اعمالشان را) با علم (خود) برای آنان شرح خواهیم داد؛ و ما هرگز غایب نبودیم (بلکه همه جا حاضر و ناظر اعمال بندگان هستیم)!

اعراف · ۸

وَ الْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

وزن کردن (اعمال، و سنجش ارزش آنها) در آن روز، حقّ است! کسانی که میزانهای (عمل) آنها سنگین است، همان رستگارانند!

اعراف · ۹

وَ مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوا بِآيَاتِنَا يَظْلِمُونَ

و کسانی که میزانهای (عمل) آنها سبک است، افرادی هستند که سرمایه وجود خود را، بخاطر ظلم و ستمی که نسبت به آیات ما می‌کردند، از دست داده‌اند.

اعراف · ۱۶

قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ

گفت: «اکنون که مرا گمراه ساختی، من بر سر راه مستقیم تو، در برابر آنها کمین می کنم!

اعراف · ۱۷

ثُمَ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَيْمَانِهِمْ وَ عَنْ شَمَائِلِهِمْ وَ لاَ تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ

سپس از پیش رو و از پشت سر، و از طرف راست و از طرف چپ آنها، به سراغشان می‌روم؛ و بیشتر آنها را شکرگزار نخواهی یافت!»

اعراف · ۱۸

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوماً مَدْحُوراً لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَأَمْلَأَنَ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ أَجْمَعِينَ

فرمود: «از آن (مقام)، با ننگ و عار و خواری، بیرون رو! و سوگند یاد می‌کنم که هر کس از آنها از تو پیروی کند، جهنم را از شما همگی پر می‌کنم!

اعراف · ۲۶

يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاساً يُوَارِي سَوْآتِكُمْ وَ رِيشاً وَ لِبَاسُ التَّقْوَى ذٰلِكَ خَيْرٌ ذٰلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ

ای فرزندان آدم! لباسی برای شما فرستادیم که اندام شما را می‌پوشاند و مایه زینت شماست؛ اما لباس پرهیزگاری بهتر است! اینها (همه) از آیات خداست، تا متذکّر (نعمتهای او) شوند!

اعراف · ۲۷

يَا بَنِي آدَمَ لاَ يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَ قَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ لِلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ

ای فرزندان آدم! شیطان شما را نفریبد، آن گونه که پدر و مادر شما را از بهشت بیرون کرد، و لباسشان را از تنشان بیرون ساخت تا عورتشان را به آنها نشان دهد! چه اینکه او و همکارانش شما را می‌بینند از جایی که شما آنها را نمی‌بینید؛ (امّا بدانید) ما شیاطین را اولیای کسانی قرار دادیم که ایمان نمی‌آورند!

اعراف · ۳۰

فَرِيقاً هَدَى وَ فَرِيقاً حَقَ عَلَيْهِمُ الضَّلاَلَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ

جمعی را هدایت کرده؛ و جمعی (که شایستگی نداشته‌اند،) گمراهی بر آنها مسلّم شده است. آنها (کسانی هستند که) شیاطین را به جای خداوند، اولیای خود انتخاب کردند؛ و گمان می‌کنند هدایت یافته‌اند!

اعراف · ۳۴

وَ لِكُلِ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لاَ يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَ لاَ يَسْتَقْدِمُونَ

برای هر قوم و جمعیّتی، زمان و سرآمد (معیّنی) است؛ و هنگامی که سرآمد آنها فرا رسد، نه ساعتی از آن تأخیر می‌کنند، و نه بر آن پیشی می‌گیرند.

اعراف · ۳۵

يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى وَ أَصْلَحَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاَ هُمْ يَحْزَنُونَ

ای فرزندان آدم! اگر رسولانی از خود شما به سراغتان بیایند که آیات مرا برای شما بازگو کنند، (از آنها پیروی کنید؛) کسانی که پرهیزگاری پیشه کنند و عمل صالح انجام دهند (و در اصلاح خویش و دیگران بکوشند)، نه ترسی بر آنهاست و نه غمناک می شوند.

اعراف · ۳۶

وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

و آنها که آیات ما را تکذیب کنند، و در برابر آن تکبّر ورزند، اهل دوزخند؛ جاودانه در آن خواهند ماند.

اعراف · ۳۷

فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ أُولٰئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُمْ مِنَ الْكِتَابِ حَتَّى إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَ شَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ

چه کسی ستمکارتر است از آنها که بر خدا دروغ می‌بندند، یا آیات او را تکذیب می کنند؟! آنها نصیبشان را از آنچه مقدّر شده (از نعمتها و مواهب این جهان) می‌برند؛ تا زمانی که فرستادگان ما [= فرشتگان قبض ارواح‌] به سراغشان روند و جانشان را بگیرند؛ از آنها می‌پرسند: «کجایند معبودهایی که غیر از خدا می‌خواندید؟! (چرا به یاری شما نمی‌آیند؟!)» می‌گویند: «آنها (همه) گم شدند (و از ما دور گشتند!)» و بر ضدّ خود گواهی می‌دهند که کافر بودند!

اعراف · ۳۸

قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِ وَ الْإِنْسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعاً قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولاَهُمْ رَبَّنَا هٰؤُلاَءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍ ضِعْفٌ وَ لٰكِنْ لاَ تَعْلَمُونَ

(خداوند به آنها) می‌گوید: «در صفّ گروه‌های مشابه خود از جنّ و انس در آتش وارد شوید!» هر زمان که گروهی وارد می‌شوند، گروه دیگر را لعن می‌کنند؛ تا همگی با ذلّت در آن قرار گیرند. (در این هنگام) گروه پیروان درباره پیشوایان خود می‌گویند: «خداوندا! اینها بودند که ما را گمراه ساختند؛ پس کیفر آنها را از آتش دو برابر کن! (کیفری برای گمراهیشان، و کیفری بخاطر گمراه ساختن ما.)» می‌فرماید: «برای هر کدام (از شما) عذاب مضاعف است؛ ولی نمی‌دانید! (چرا که پیروان اگر گرد پیشوایان گمراه را نگرفته بودند، قدرتی بر اغوای مردم نداشتند.)»

اعراف · ۳۹

وَ قَالَتْ أُولاَهُمْ لِأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ

و پیشوایان آنها به پیروان خود می‌گویند: «شما امتیازی بر ما نداشتید؛ پس بچشید عذاب (الهی) را در برابر آنچه انجام می‌دادید!

اعراف · ۴۰

إِنَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لاَ تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ لاَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِ الْخِيَاطِ وَ كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ

کسانی که آیات ما را تکذیب کردند، و در برابر آن تکبّر ورزیدند، (هرگز) درهای آسمان به رویشان گشوده نمی‌شود؛ و (هیچ گاه) داخل بهشت نخواهند شد مگر اینکه شتر از سوراخ سوزن بگذرد! این گونه، گنهکاران را جزا می‌دهیم!

اعراف · ۴۱

لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ وَ كَذٰلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ

برای آنها بستری از (آتش) دوزخ، و روی آنها پوششهایی (از آن) است؛ و اینچنین ظالمان را جزا میدهیم!

اعراف · ۴۲

وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لاَ نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَهَا أُولٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

و کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند -البته هیچ کس را جز به اندازه تواناییش تکلیف نمی‌کنیم- آنها اهل بهشتند؛ و جاودانه در آن خواهند ماند.

اعراف · ۴۳

وَ نَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ وَ قَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهٰذَا وَ مَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لاَ أَنْ هَدَانَا اللَّهُ لَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِ وَ نُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

و آنچه در دلها از کینه و حسد دارند، برمی‌کنیم (تا در صفا و صمیمیّت با هم زندگی کنند)؛ و از زیر (قصرها و درختان) آنها، نهرها جریان دارد؛ می‌گویند: «ستایش مخصوص خداوندی است که ما را به این (همه نعمتها) رهنمون شد؛ و اگر خدا ما را هدایت نکرده بود، ما (به اینها) راه نمی‌یافتیم! مسلّماً فرستادگان پروردگار ما حق را آوردند!» و (در این هنگام) به آنان ندا داده می‌شود که: «این بهشت را در برابر اعمالی که انجام می‌دادید، به ارث بردید!»

اعراف · ۴۴

وَ نَادَى أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقّاً فَهَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقّاً قَالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ

و بهشتیان دوزخیان را صدا می‌زنند که: «آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود، همه را حق یافتیم؛ آیا شما هم آنچه را پروردگارتان به شما وعده داده بود حق یافتید؟!» گفتند: «بله!» در این هنگام، ندادهنده‌ای در میان آنها ندا می‌دهد که: «لعنت خدا بر ستمگران باد!