و

تکرارها: ۹۵۹۴آیات: ۴۵۱۳

۰۲۰۰۴۰۰۶۰۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۷۱سال ۲: ۲۶۰سال ۳: ۴۰۲سال ۴: ۳۹۰سال ۵: ۴۵۷سال ۶: ۵۱۴سال ۷: ۴۱۵سال ۸: ۴۶۵سال ۹: ۴۰۵سال ۱۰: ۵۰۸سال ۱۱: ۳۹۲سال ۱۲: ۴۴۲سال ۱۳: ۴۷۰سال ۱۴: ۴۷۶سال ۱۵: ۴۵۶سال ۱۶: ۴۶۷سال ۱۷: ۵۰۹سال ۱۸: ۵۴۱سال ۱۹: ۴۷۵سال ۲۰: ۴۸۶سال ۲۱: ۴۶۹سال ۲۲: ۴۳۲سال ۲۳: ۹۲
مشتقات
وَ (۹۵۹۱)فَوَ (۳)

آیات (۴۵۱۳)

شعراء · ۶۹

وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ

و بر آنان خبر ابراهیم را بخوان،

شعراء · ۷۰

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ

هنگامی که به پدر و قومش گفت: «چه چیز را می‌پرستید؟!»

شعراء · ۷۶

أَنْتُمْ وَ آبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ

شما و پدران پیشین شما،

شعراء · ۷۹

وَ الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَ يَسْقِينِ

و کسی که مرا غذا می‌دهد و سیراب می‌نماید،

شعراء · ۸۰

وَ إِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا می‌دهد،

شعراء · ۸۱

وَ الَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَ يُحْيِينِ

و کسی که مرا می‌میراند و سپس زنده می‌کند،

شعراء · ۸۲

وَ الَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ

و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشد!

شعراء · ۸۳

رَبِ هَبْ لِي حُكْماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

پروردگارا! به من علم و دانش ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن!

شعراء · ۸۴

وَ اجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ

و برای من در میان امّتهای آینده، زبان صدق (و ذکر خیری) قرار ده!

شعراء · ۸۵

وَ اجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ

و مرا وارثان بهشت پرنعمت گردان!

شعراء · ۸۶

وَ اغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ

و پدرم [= عمویم‌] را بیامرز، که او از گمراهان بود!

شعراء · ۸۷

وَ لاَ تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ

و در آن روز که مردم برانگیخته می‌شوند، مرا شرمنده و رسوا مکن!

شعراء · ۸۸

يَوْمَ لاَ يَنْفَعُ مَالٌ وَ لاَ بَنُونَ

در آن روز که مال و فرزندان سودی نمی‌بخشد،

شعراء · ۹۰

وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ

(در آن روز،) بهشت برای پرهیزکاران نزدیک می‌شود،

شعراء · ۹۱

وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ

و دوزخ برای گمراهان آشکار می‌گردد،

شعراء · ۹۲

وَ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ

و به آنان گفته می‌شود: «کجا هستند معبودانی که آنها را پرستش می‌کردید...

شعراء · ۹۴

فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَ الْغَاوُونَ

در آن هنگام همه آن معبودان با عابدان گمراه به دوزخ افکنده می‌شوند؛

شعراء · ۹۵

وَ جُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ

و همچنین همگی لشکریان ابلیس!

شعراء · ۹۶

قَالُوا وَ هُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ

آنها در آنجا در حالی که به مخاصمه برخاسته‌اند می‌گویند:

شعراء · ۹۹

وَ مَا أَضَلَّنَا إِلاَّ الْمُجْرِمُونَ

امّا کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد!

شعراء · ۱۰۱

وَ لاَ صَدِيقٍ حَمِيمٍ

و نه دوست گرم و پرمحبّتی!

شعراء · ۱۰۳

إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

در این ماجرا، نشانه (و عبرتی) است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!

شعراء · ۱۰۴

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگار تو عزیز و رحیم است!

شعراء · ۱۰۸

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ

تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!

شعراء · ۱۰۹

وَ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى رَبِ الْعَالَمِينَ

من برای این دعوت، هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است!

شعراء · ۱۱۰

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ

پس، تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!»

شعراء · ۱۱۱

قَالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ

گفتند: «آیا ما به تو ایمان بیاوریم در حالی که افراد پست و بی‌ارزش از تو پیروی کرده‌اند؟!»

شعراء · ۱۱۲

قَالَ وَ مَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

(نوح) گفت: «من چه می‌دانم آنها چه کاری داشته‌اند!

شعراء · ۱۱۴

وَ مَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ

و من هرگز مؤمنان را طرد نخواهم کرد.

شعراء · ۱۱۸

فَافْتَحْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فَتْحاً وَ نَجِّنِي وَ مَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

اکنون میان من و آنها جدایی بیفکن؛ و مرا و مؤمنانی را که با من هستند رهایی بخش!»

شعراء · ۱۱۹

فَأَنْجَيْنَاهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

ما، او و کسانی را که با او بودند، در آن کشتی که پر (از انسان و انواع حیوانات) بود، رهایی بخشیدیم!

شعراء · ۱۲۱

إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

در این ماجرا نشانه روشنی است؛ امّا بیشتر آنان مؤمن نبودند.

شعراء · ۱۲۲

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگار تو عزیز و رحیم است.

شعراء · ۱۲۶

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ

پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!

شعراء · ۱۲۷

وَ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى رَبِ الْعَالَمِينَ

من در برابر این دعوت، هیچ اجر و پاداشی از شما نمی‌طلبم؛ اجر و پاداش من تنها بر پروردگار عالمیان است.

شعراء · ۱۲۹

وَ تَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ

و قصرها و قلعه‌های زیبا و محکم بنا می‌کنید شاید در دنیا جاودانه بمانید؟!

شعراء · ۱۳۰

وَ إِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ

و هنگامی که کسی را مجازات می‌کنید همچون جبّاران کیفر می‌دهید!

شعراء · ۱۳۱

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ

پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!

شعراء · ۱۳۲

وَ اتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ

و از (نافرمانی) خدایی بپرهیزید که شما را به نعمتهایی که می‌دانید امداد کرده؛

شعراء · ۱۳۳

أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَ بَنِينَ

شما را به چهارپایان و نیز پسران (لایق و برومند) امداد فرموده؛

شعراء · ۱۳۴

وَ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ

همچنین به باغها و چشمه‌ها!

شعراء · ۱۳۸

وَ مَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

و ما هرگز مجازات نخواهیم شد!»

شعراء · ۱۳۹

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

آنان هود را تکذیب کردند، ما هم نابودشان کردیم؛ و در این، آیت و نشانه‌ای است (برای آگاهان)؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!

شعراء · ۱۴۰

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگار تو عزیز و رحیم است!

شعراء · ۱۴۴

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ

پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!

شعراء · ۱۴۵

وَ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى رَبِ الْعَالَمِينَ

من در برابر این دعوت، اجر و پاداشی از شما نمی‌طلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است!

شعراء · ۱۴۷

فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ

در این باغها و چشمه‌ها،

شعراء · ۱۴۸

وَ زُرُوعٍ وَ نَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ

در این زراعتها و نخلهایی که میوه‌هایش شیرین و رسیده است؟!

شعراء · ۱۴۹

وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتاً فَارِهِينَ

و از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشید، و در آن به عیش و نوش می‌پردازید!

شعراء · ۱۵۰

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ

پس از خدا بترسید و مرا اطاعت کنید!