«مُنْهَمِر» از مادّه «همر» (بر وزن صبر) به معنای فرو ریختن شدید اشک یا آب است، این تعبیر، در مورد دوشیدن پستان حیوانات تا آخرین قطره نیز به کار می رود.
=== قاموس قرآن ===
[قمر:11]. هَمْر (بروزن فلس) به معنی ریختن اشک وآب است «هَمَرَهُ فَانْهَمَرَ» ریخت آن را پس ریخته شد. لازم و متعدی آمده است. طبرسی شدت را در آن قیدکرده است یعنی درهای آسمان را باز کردیم به آبی که به شدت میریخت. بازشدن درهای آسمان و به شدت ریختن آب نشان میدهد که باران خارق العاده بوده است این لفظ فقط یکبار در قرآن مجید آمده است.