=== قاموس قرآن ===
مواراة به معنی پوشیدن و مستور کردن است. [مائده:31]. ای وای بر من آیا عاجز شدم از اینکه مانند این زاغ باشم و جنازه برادرم را مستور کنم. تواری: مستور شدن [ص:32]. تا آفتاب بپرده نهان شد. *** ایراء: آتش افروختن. «وَرِیَ الزَّنْدُ: خَرَجَتْنارُهُ» آتش سنگ خارج شد [واقعة:71-72]. خبر دهید از آتشی که میافروزید آیا چوب آن را شما بوجود آوردهاید؟ [عادیات:1-2]. قسم به دوندگان نَفَس زن. پس قسم به آتش افروزان به زدن سم رجوع شود به «عدو».