«أَثْل» از مادّه «اثل» (بر وزن اصل) به معنای درخت «شوره گز» است.
=== قاموس قرآن ===
[سباء:16] اَثل بمعنی درخت گز است در برهان قاطع ذیل اثل مینویسد: نوعی از درخت گز را گویند و در ذیل گز گوید: گز درختی است که بیشتر در کنارههای آب و رودخانه روید و آنرا به عربی طرفاء گویند. در کتب لغت عرب گفتهاند اثل درخت طرفاء و یا نوعی از آن است. در مجمع البحرین هست: (اِنَّ مِنْبر النَّبی کانَ من اَثلِ الغابة) منبر رسول خدا «صلی اللّه علیه و آله وسلم» از درخت گز بیشه بود. در نهایه گفته: آن غیضهای بود در 9 میلی مدینه. غیضه محلی است که آبش فرو رفته و در آن درخت روئیده باشد(بیشه) معنی آیه در(خَمْط) دیده شود.
امّا آنها (از خدا) رویگردان شدند، و ما سیل ویرانگر را بر آنان فرستادیم، و دو باغ (پربرکت) شان را به دو باغ (بیارزش) با میوههای تلخ و درختان شوره گز و اندکی درخت سدر مبدّل ساختیم!