أَتَوَكّأ

تکرارها: ۱

=== قاموس قرآن === تَوَکُّؤ به معنی تکیه کردن است [طه:18]. گفت: آن عصای من است به آن تکیه می‏کنم و با آن به گوسفندانم برگ می‏تکانم. اِتِکاء: نشستن به حالت اطمینان و آرامش در مصباح و اقرب الموارد گوید: «اِتِکأَ اِتِکاءٍ: جَلَسَ مُتَمَکِنّاً» [زخرف:34]. مراد چنانکه در مصاح گفته نشستن به اطمینان است یعنی: سریرهایی که به اطمینان و آرامش روی آنها می‏نشینند. پس اتکاء به معنی نشستن با اطمینان و آرامش است گرچه به معنی تکیه کردن نیز آمده است [یس:56]. آنها و ازواجشان در سایه‏هایی بر تختها به اطمینان و آرامش خاطر نشسته‏اند در مجمع ذیل [کهف:31]. متکّئین را متنّعمان فرموده و اضافه می‏کند: چرا به جای متنعمین متکئین فرموده؟ چون اتکاء مفید آن است که آنها در امن و راحت منعم‏اند که انسان تکیه نمی‏کند مگر در حال امن و سلامت. * [یوسف:31]. مُتَّکِئاً اسم مفعول است از اتکاء و آن چیزی است که به آن تکیه می‏کنند پشتی باشد یا سریر. در قرائت نادره آنرا «مُتْکاً» بر وزن قفل خوانده‏اند که به معنی ترنج است وبعضی آن را «مُتَّکاً» بدون همزه و مشدد خوانده‏اند. یعنی طعامیکه بریده می‏شود. به نظر نگارنده: مراد از «مُتَکَئاً» پشتی و بالش نیست بلکه منظور مجلسی است که با اطمینان و آرامش در آن می‏نشینند در مصباح آن را مجلس معنی کرده است معنی آیه چنین می‏شود: چون از مکر و گفتگوی زنان آگاه شد آنها را دعوت کرد و مجلسی برای آنهابیاراست و به هریک چاقویی داد - تا در خوردن میوه وطعام از آن استفاده کنند. ولی این طبیعی نخواهد بود که بگوییم: آنها را دعوت کرد وبر ایشان پشتی آماده نمود و اگر قرائت «مُتْکاً» به معنی ترنج مشهور بود آن کاملا مناسب به نظر میرسد.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۱سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
طه · ۱۸

قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَ أَهُشُ بِهَا عَلَى غَنَمِي وَ لِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَى

گفت: «این عصای من است؛ بر آن تکیه می‌کنم، برگ درختان را با آن برای گوسفندانم فرومی‌ریزم؛ و مرا با آن کارها و نیازهای دیگری است.