=== قاموس قرآن ===
(به فتح اوّل) بازکردن. (صحاح - مفردات) [طه:27] گره از زبان من باز کن. حلول که به معنی نزول است اصل آن باز کردن بار وقت نزول است سپس در مجرّد نزول به کار رفته. مثل [طه:81] هر که غضب من بر او نازل شود حقّا که سقوط کرده است . حلّ به کسر حاء به معنی حلال استعاره از باز کردن گره (معنی اصلی) است مثل [نحل:116] (مفردات) پس حلال آن است که از ممنوعیّت باز شده است . * [مائده:2] منظور از «حَلَلْتُمْ» خروج از احرام است یعنی چون از احرام خارج شدید پس صید کنید دیگر شکار بر شما حرام نیست . * [بقره:275] احلال کردن و رفع ممنوعیّت است * [نساء:23] منظور از حیلهها، زنان پسران صلبی است که بر شخص حراماند. * [تحریم:2] تحلّ و تحلیل هر دو مصدراند (مجمع) یعنی خدا باز کردن سوگندها را برای شما معیّن کرده است گویند مراد از آن کفّاره قسم است .