«شیب» (بر وزن سیب) جمع «اشیب» به معنای پیر است و در اصل از مادّه «شیب» (بر وزن عیب) آمده و «مشیب» به معنای سفید شدن مو است.
=== قاموس قرآن ===
سفید شدن موی همچنین است (راغب) «شاب الرجل یشیب شیباً: لبیض شعره» [مریم:4]. آن درکنایه از پیری است. شیب به کسر اول. در آیه [مزّمل:17]. جمع اشیب به معنی پیران، موو سفیدان است (مجمع) [روم:54]. سپس از بعد ضعف و طفولیت قدرت و نیروی جوانی داد، آنگاه از بعد جوانی ناتوانی و پیری قرار داد. صحاح از اصعی نقل میکند: شیب سفیدی موی و مشیب وارد شدن بدان وقت است .