=== قاموس قرآن ===
نشستن. [جن:9]. ما در مقاعد آسمان برای استراق سمع مینشستیم. به کوتاهی از کار نیز اطلاق میشود مثل [توبه:90]. آنکه به خدا و رسول دروغ گفتند کوتاهی کردند [توبه:83]. قعود: جمع قاعد نیز آمده است مثل سجود جمع ساجد [آل عمران:191]. قیام جمع قائم و قعود جمع قاعد است یعنی آنکه خدا را درحال ایستاده و نشسته و خوابیده یاد میکنند. قعید: صفت مشبهه و مفید دوام است لذا طبرسی در [ق:17]. فرموده مراد از قعید ملازمی است که پیوسته هست نه قاعد ضد قائم و اهل لغت آن را حافظ گفتهاند. مقعد: مصدر میمی و اسم مکان هر دو آمده است مثل [توبه:81]. که مصدر میمی است و مثل [قمر:55]. که اسم مکان میباشد یعنی: در مجلس راستین نزد پادشاه توانا. مقاعد: جمع مقعد است [آل عمران:121]. و چون از نزد عائله ات خارج شدی برای مومنان مواضعی برای جنگ آماده میکردی. قواعد: جمع قائده است [نور:60]. زنان بازنشسته که رغبتی به نکاح ندارند[بقره:127]. آن در آیه جمع قاعده به معنی پایه هاست یعنی آنگاه که ابراهیم پایههای کعبه را بالا میبرد.