يُبْلِس

تکرارها: ۱

«یُبْلِسُ» از مادّه «ابلاس»، در اصل به معنای غم و اندوهی است که از شدت یأس و نومیدی دست می دهد. بدیهی است، اگر چیزی که انسان از آن ناامید می شود، امری ضروری نباشد نومیدیش مهم نیست، اما غم و اندوه نشان می دهد که در این موارد از یک امر ضروری نومید شده است، لذا بعضی از مفسران ضروری بودن را جزء مادّه «ابلاس» می دانند. «ابلیس» را نیز به همین مناسبت «ابلیس» گفته اند که، از رحمت خدا مأیوس و غمناک شد. === قاموس قرآن === ابلاس به معنی یأس است [روم:12] روزی که قیامت برپا شود گناهکاران مأیوس شوند. طبرسی در ذیل آیه فوق فرموده: ابلاس به معنی یأس است گفته‏اند: به معنی حیرت به هنگام تمام بودن حجّت طرف است. علی هذا معنی آیه این است که: گناهکاران متحیّر می‏شوند. در قاموس هست: «اَبْلَسَ: یَئِسَ و تَحَیَّرَ». راغب گوید: ابلاس اندوهی است که از شدّت سختی ناشی شود... و چون شخص اندوهگین بیشتر اوقات ساکت می‏شود و چاره را از یاد می‏برد گویند: اَبْلَسَ فلان یعنی ساکت شد و حجّتش قطع گردید. باید دانست تحیّر و یأس و اندوه از هم جدا نیستند و اگر معنای اصلی را یأس یا اندوه بگیریم مانعی نخواهد داشت [انعام:44]، آنها را به ناگهان گرفتیم پس آنگاه مأیوس و متحیّر بودند. در سوره روم پس از ذکر آمدن باران و شادی مردم، آمده [روم:49] و حقّا که آنها پیش از نزول باران مأیوس بودند. نظیر این آیه، آیه [شوری:28]، است و با ملاحظه آن روشن می‏شود که ابلاس به معنی یأس است زیرا قنوط مسلّماً به معنای یأس می‏باشد.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۱سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
روم · ۱۲

وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ

آن روز که قیامت برپا می‌شود، مجرمان در نومیدی و غم و اندوه فرو می‌روند!