يُوثِق

تکرارها: ۱

=== قاموس قرآن === وُثُوق، ثِقَهْ به معنی اعتماد است. «وَثِقَ بِهِ وُثوُقاً وثِقَهً» یعنی به او اعتماد کرد. وَثاقَةً به معنی محکم وثابت شدن است «وَثُقَ وَثاقِةً: قوی وثبت» فعل اولی از باب حَسِبَ یَحْسِبُ و فعل دومی از باب کَرُمَ یَکْرُمُ می‏باشد. مُواثَقَه: معاهده محکم. [مائده:7]. یاد کنید پیمان اکید خدا را که از شما پیمان گرفته است. ایثاق: بستن. «اَوْثَقَهُ فِی الْوِثاقِ ایثاقاً» یعنی او را به ریسمان بست [فجر:25-26]. وَثْاق مصدر است به معنی بستن چنانکه طبرسی گفته ضمیر (عَذابَهُ - وَثاقَهُ) چنانکه گفته‏اند راجع به خدا است یعنی: آن روز کسی مانند عذاب خدا عذاب نمی‏کند و کسی مانند بستن خدا نمی‏بندد. *** وِثَاق: به کسرو فتح اول چیزی است که باآن می‏بندند مانند زنجیر و ریسمان. و نیز مصدر است چنانکه از مجمع نقل شد. [محمّد:4]. چون کافران را از کار انداخته و اسیر گرفتید ریسمان را محکم کنید. مَوْثِق: (به فتح میم وکسرثاء) و میثاق به معنی پیمان اکید است [یوسف:66]. گفت: هرگز او را باشما نخواهم فرستاد تا پیمان محکمی از خدا بدهید که او را بیاورید. موثق سه بار در قرآن مجید آمده است [یوسف:66-80]. میثاق: چنانکه گفته شد به معنی پیمان محکم است [بقره:83]. راغب می‏گوید: میثاق پیمانی است که با سوگند و عهد تأکید شده باشد. می‏شود گفت: میثاق مصدر نیز بکار می‏رود به معنی محکم کردن چنانکه در جوامع الجامع و کشاف در ذیل آیه [بقره:27]. گفته است. ضمیر «میثقاقِه» اگر به «عهد» برگردد معنی این است که پیمان خدا را بعد از استوار کردن آن می‏شکنند و اگر راجع به «الله» باشد منظور محکم کردن خدا است بنظر نگارنده ضمیر راجع به «الله» و مفعول میثاق که «عهد» باشد محذوف است یعنی عهد خدا را نقض می‏کنند پس از آنکه خدا آن را بوسیله ارسال رسل محکم و استوار کرده است در «عهد» گفته‏ایم که ظاهرا مراد از عهد فهم و عقل و درک بشر است که در ذات او گذاشته شده و مراد از میثاق محکم کردن آن است بوسیله انبیاء و رسل علیهم السلام.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۱سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
فجر · ۲۶

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ

و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‌کشد!