=== قاموس قرآن ===
شتّ و شتاب و شتیت پراکنده کردن و پراکنده شدن است شتّ و شتیت وصف نیز آمدهاند به معنی متفرق. جمع اوّلی اشتاب و دومی شتّی است مثل مریض و مرضی (اقرب) [طه:53]. [حشر:14]و یعنی رویانیدیم به وسیله باران انواع مختلف نبات را دلهای آنها مختلف و پراکنده است وحدت کلمه و وحدت عقیده ندارند [لیل:4]. سعی مطلق و در معنی مطلق و در معنی جمع و به جای آمده است. [زلزله:6]. آن روز مردم متفرق و مختلف ظاهر میشوند تا کارهای خویش را ببیند. ظاهراً مراد از اشتاب پراکنده و بی نظم بودن است چنانکه فرموده [قمر:7]. و فرموده [قارعة:4]. شتاء: زمستان [قریش:2]. معنی آیه در «رحل» گذشت.