→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۳۴

حدیث امام رضا (ع) در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة‏‏‏ حَدِيثُ مَنْ وُلِدَ فِي الْإِسْلَام‏

کتاب الروضة · روایت شده از امام رضا عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن معمر بن خلاد قال قال لي ابو الحسن الرضا ع :

قَالَ لِيَ‏ اَلْمَأْمُونُ‏ يَا أَبَا اَلْحَسَنِ‏ لَوْ كَتَبْتَ‏ إِلَى بَعْضِ مَنْ يُطِيعُكَ فِي هَذِهِ اَلنَّوَاحِي اَلَّتِي قَدْ فَسَدَتْ عَلَيْنَا قَالَ قُلْتُ لَهُ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ إِنْ وَفَيْتَ لِي وَفَيْتُ لَكَ إِنَّمَا دَخَلْتُ فِي هَذَا اَلْأَمْرِ اَلَّذِي دَخَلْتُ فِيهِ عَلَى أَنْ لاَ آمُرَ وَ لاَ أَنْهَى وَ لاَ أُوَلِّيَ وَ لاَ أَعْزِلَ وَ مَا زَادَنِي هَذَا اَلْأَمْرُ اَلَّذِي دَخَلْتُ فِيهِ فِي اَلنِّعْمَةِ عِنْدِي شَيْئاً وَ لَقَدْ كُنْتُ‏ بِالْمَدِينَةِ وَ كِتَابِي يَنْفُذُ فِي اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ وَ لَقَدْ كُنْتُ أَرْكَبُ حِمَارِي وَ أَمُرُّ فِي سِكَكِ‏ اَلْمَدِينَةِ وَ مَا بِهَا أَعَزُّ مِنِّي وَ مَا كَانَ بِهَا أَحَدٌ مِنْهُمْ يَسْأَلُنِي حَاجَةً يُمْكِنُنِي قَضَاؤُهَا لَهُ إِلاَّ قَضَيْتُهَا لَهُ قَالَ فَقَالَ لِي أَفِي لَكَ

ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۲۱ معمر بن خلاد گوید: حضرت رضا علیه السّلام بمن فرمود: که مأمون بمن گفت: خوب بود نامه‏هائی بانقلابیون- که پیرو دستور شمایند و در این نواحی بر ما شورش کرده‏اند- مینوشتی (و آنها را بآرامش دعوت میکردی)؟ من باو گفتم: یا امیر المؤمنین اگر بقرارداد با من وفادار باشی من هم وفادارم، و من که زیر بار این مسئولیت (ولیعهدی) رفتم بدین شرط بود که امر و نهیی نکنم و کسی را نیز عزل و نصب نکنم، و این کاری را که قبول کردم هیچ بر نعمت (و شخصیت) من نیفزود، و من در مدینه بودم و نامه‏ام در شرق و غرب نفوذ داشت و من سوار الاغم میشدم و در کوچه‏های مدینه میگذشتم و هیچ کس عزیزتر از من نبود، و کسی نبود که از من درخواستی کند و من بتوانم آن را برآورم جز آنکه حاجتش را برمیآوردم ...: مأمون (که این سخنان را شنید) گفت: من بقرارداد با تو وفادارم. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۱۹۴ معمر بن خلاد می‏گوید: امام رضا علیه السّلام به من فرمود: مأمون به من گفت: ای ابا الحسن! کاش به برخی کسانی که در این نواحی از تو فرمان می‏برند و بر ما شوریده‏اند نامه‏ای می‏نوشتی. امام فرمود: به او گفتم: اگر تو به من وفاداری کنی من هم به تو وفاداری می‏کنم. همانا من در این امر [ولایتعهدی‏] درآمدم به شرط آنکه نه فرمانی دهم و نه نهی کنم، نه حاکمی گمارم و نه برکنار کنم. امری که بدان وارد شدم هیچ نعمتی بر من نیفزود. من در مدینه بودم و نامه‏ام در شرق و غرب نفوذ داشت، الاغم را سوار می‏شدم و در راههای مدینه آمد و شد می‏کردم و در آن جا هیچ کس عزیزتر از من نبود و هیچ کس از آنها خواهشی از من نمی‏کرد مگر اینکه در صورت امکان آن را برمی‏آوردم. امام علیه السّلام فرمود: سپس مأمون به من گفت: به قولی که به تو دادم وفا می‏کنم.

راویان