الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۵۱

سهل بن زياد عن عمرو بن عثمان عن عبد الله بن المغيره عن طلحه بن زيد عن ابي عبد الله ع :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۳۲ طلحة بن زید از امام صادق علیه السّلام روایت کند که در (تفسیر) گفتار خدای تعالی: «و چون فراموش کردند آنچه را بدان اندرزشان داده بودند ما هم نجات دادیم آن کسانی را که از بدی جلوگیری میکردند ...» (سوره اعراف آیه ۱۶۵) فرمود: که اینها سه دسته بودند. دسته‏ای که هم خود فرمانبردار بودند و هم دیگران را بکار خوب فرمان میدادند. دسته‏ای که خود فرمانبردار بودند ولی دیگران را فرمان نمیدادند که اینها بصورت مورچگان درآمدند. و دسته‏ای که نه فرمان می‏بردند و نه فرمان بخوبی میدادند که آنها بکلی نابود گشتند؟ حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۲۰۲ امام صادق علیه السّلام در تفسیر آیه شریفه: فَلَمَّا نَسُوا ما ذُکِّرُوا بِهِ أَنْجَیْنَا الَّذِینَ یَنْهَوْنَ‏ عَنِ السُّوءِ ... «۱» می‏فرماید: آنها سه گروه بودند: گروهی که فرمانبر بودند و امر بدان هم می‏کردند و رهایی یافتند، و گروهی که خود فرمانبر بودند ولی امر به معروف نمی‏کردند که اینها به شکل مورچه درآمدند، و گروهی که نه خود فرمانبر بودند و نه امر به معروف می‏کردند که اینها نابود شدند. __________________________________________________ (۱) «پس هنگامی که آنچه را بدان تذکر داده شده بودند از یاد برند کسانی را که از [کار] بد باز می‏داشتند نجات دادیم» (سوره اعراف/ آیه ۱۶۵).