الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۷۹

علي بن ابراهيم عن ابيه و عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن يعقوب بن يزيد جميعا عن حماد بن عيسي عن ابراهيم بن عمر عن رجل عن ابي عبد الله ع انه قال :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۴۳ مردی از امام صادق علیه السّلام روایت کند که فرمود: ای کاش ما را هم کاروانی بود مانند خاندان یعقوب تا خداوند میان ما و مردم حکم میکرد و قضاوت میفرمود. شرح- در این کلام امام علیه السّلام چند احتمال است که شاید بهتر از همه معنائی است که مرحوم فیض (ره) از آن کرده است که فرموده: اینکه امام علیه السّلام آرزو کرده که کاش مانند اولاد یعقوب در شهرها مسافرت میکرد بخاطر آزار و صدمات بسیاری بود که در شهر خود از دست فامیل و حاکم ستمگر آن میکشید و میدید که هر روز یکی از عموزادگانش بسلطان وقت خروج میکند و بدست او نابود می‏شود، و امثال این گونه ناراحتی‏ها (پایان کلام فیض). و ممکن است مقصود از کاروان همان کاروانی باشد که سر چاه آمدند و یوسف را از چاه بیرون آورده و با خود بمصر بردند و در نتیجه این تصادف بود که یوسف عزیز مصر گردید، و امام علیه السّلام آرزو میکند که ای کاش چنین کاروانی هم بما برمیخورد و ما را از میان این مردم و این شهر بیرون میبرد تا خداوند ما را هم بمقام واقعی خود در میان مردم برساند، و این احتمال را با این شرح ندیده‏ام کسی ذکر کرده باشد فقط در کلام مجلسی (ره) اشاره‏ای بدان شده است. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۲۱۲ مردی به نقل از امام صادق علیه السّلام می‏گوید که فرمود: ای کاش ما هم کاروانی همچون آل یعقوب می‏بودیم تا خداوند میان ما و خلقش داوری می‏کرد.