هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۲ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۸
یعقوب سراج گوید: بامام صادق علیه السّلام عرضکردم: فرج شیعیان شما چه وقت است؟ فرمود:
هنگامی که میان فرزندان عباس اختلاف افتد و پایههای سلطنتشان سست شود، و طمع بندد در سلطنت آنان کسی که طمع در آنها نداشت و عرب زنجیرهای اسارت خود را پاره کند (و از زیر بار سلطه سلاطین بیرون رود) و هر نیرومندی قدرت خود را آشکار سازد، و آن شامی (مجلسی (ره) گوید: مقصود سفیانی است) ظهور کند، و یمانی بیاید، و حسنی جنبش کند، و صاحب الامر آنچه را از رسول خدا (ص) باو ارث رسیده بردارد و از مدینه بمکه رود.
عرضکردم: آنچه از رسول خدا (ص) باو ارث رسیده چیست؟ فرمود: شمشیر رسول خدا و زره و عمامه و برد و چوبدستی و پرچم و سلاح و زین مخصوص او است.
آنها را بردارد تا بمکه درآید پس شمشیر را از غلاف بیرون کشد و زره را بپوشد، و پرچم را برافرازد و برد و عمامه را در بر کند و چوب دستی مخصوص را بدست گیرد، و از خداوند برای ظهور خویش اذن طلبد، این جریان را برخی از نزدیکانش مطلع گردند و بنزد حسنی روند و او را مطلع سازند حسنی قیام کند، اهل مکه بر او بشورند و او را بکشند و سرش را برای شامی بفرستند، در این وقت صاحب الامر ظاهر گردد و مردم با او بیعت کنند و از او پیروی کنند.
در این وقت شامی لشکری بمدینه فرستد و خدای عز و جل لشکر مزبور را پیش از رسیدن بمدینه نابود کند، در آن هنگام هر که از فرزندان علی (ع) که در مدینه سکونت دارد بمکه فرار کند و بصاحب الامر بپیوندد.
حضرت صاحب الامر بسوی عراق حرکت کند و لشکری بمدینه فرستد تا مردم مدینه امنیت یابند و بدان جا باز گردند.
حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی, ۲۶۸
یعقوب سرّاج میگوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم: فرج شیعیان شما چه هنگام است؟ فرمود: آن هنگام که فرزندان عباس با یک دیگر اختلاف یابند و بنیان حکومتشان به سستی گراید و کسانی به حکومت ایشان آز ورزند که پیشتر بدان آزی نداشتند، و عربیان زنجیر اسارت خویش بگسلند و هر نیرومندی قدرت خویش را هویدا سازد و آن شامی [سفیانی] ظهور کند و یمانی بیاید و حسنی جنبش به پا کند و صاحب الامر آنچه را از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به او ارث رسیده برگیرد و از مدینه به مکه رود. عرض کردم: آنچه از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به او ارث رسیده چیست؟ فرمود: شمشیر رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم و زره و عمامه و برد و چوبدستی و پرچم و سلاح و زین مخصوص او. او آنها را برمیدارد تا به مکه درآید، پس شمشیر را از غلاف بیرون کشد و زره را بپوشدو پرچم را برافرازد و برد و عمامه را بر تن کند و چوبدستی مخصوص را به دست گیرد، و از خداوند برای ظهور خویش اجازت طلبد. برخی از نزدیکانش از این مهم آگاهی یابند و به نزد حسنی روند و او را بیاگاهانند و حسنی قیام کند و اهل مکه بر او بشورند و او را بکشند و سرش را برای شامی فرستند، در این هنگام صاحب الامر ظاهر گردد و مردم با او بیعت و از او پیروی کنند. در این هنگام شامی لشکری به مدینه گسیل دارد و خدای عزّ و جلّ سپاه او را پیش از رسیدن به مدینه نابود کند، و در این هنگام هر کدام از فرزندان علی علیه السّلام که در مدینه سکونت دارند به مکه بگریزد و به صاحب الامر بپیوندد، و حضرت صاحب الامر به سوی عراق حرکت کند و لشکری به سوی مدینه گسیل دارد تا مردم مدینه امنیت یابند و بدان جا باز گردند.