الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۳۰۳

عنه عن صالح عن محمد بن اورمه عن ابن سنان عن المفضل بن عمر قال :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۲ ترجمه رسولی محلاتی, ۳۷ مفضل بن عمر گوید: من و قاسم شریکی و نجم بن حطیم و صالح بن سهل در مدینه بودیم و در باره ربوبیت (ائمه) بمناظره و بحث پرداختیم، پس برخی از آنها گفتند: این چه بحثی است که میکنید؟ ما هم اکنون بامام نزدیکیم، و او هم از ما تقیه نمی‏کند برخیزید تا بنزد آن حضرت برویم (و از خود آن حضرت این مطلب را بپرسیم). مفضل گوید: ما برخاستیم و بخدا سوگند هنوز بدر خانه آن حضرت نرسیده بودیم که دیدیم آن حضرت (که ظاهرا مقصود امام صادق علیه السلام است) بدون کفش و عبا از در بیرون آمد و (از شدت ناراحتی) تمام موهای سرش بلند شده بود و بما فرمود: نه، نه! ای مفضل و ای قاسم، و ای نجم. نه، نه! (چنان نیست که شما خیال کرده‏اید) بلکه ما (از آن) بندگان گرامی (درگاه خدا) هستیم که در گفتار بدو پیشی نگیرند و بدستور او عمل کنند. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۲۷۵ مفضّل بن عمر می‏گوید: من و قاسم شریکم و نجم بن حطیم و صالح بن سهل در مدینه بودیم و در باره ربوبیّت ائمه بحث و مذاکره می‏کردیم. پس یکی از آنها گفت: این چه سخنی است که می‏گویید؟ ما هم اینک به امام نزدیک هستیم و او هم از ما تقیّه نمی‏کند، پس برخیزید تا خدمت آن حضرت رسیم. مفضّل می‏گوید: ما برخاستیم و بخدا سوگند هنوز به در خانه آن حضرت نرسیده بودیم که دیدیم آن حضرت بدون کفش و قبا و در حالی که موی بر تنش راست ایستاده بود به ما فرمود: نه، نه! ای مفضّل و ای قاسم و ای نجم! نه نه، ما بندگانی گرامی در نزد خدا هستیم که در گفتار بدو پیشی نگیرند و به دستور او عمل کنند.