الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۳۰۸

علي بن ابراهيم عن ابيه عن الحسن بن محبوب عن مقاتل بن سليمان قال :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۲ ترجمه رسولی محلاتی, ۳۸ مقاتل بن سلیمان گوید: پرسیدم از امام صادق علیه السّلام هنگامی که آدم علیه السّلام و حواء بزمین فرود آمدند طول قامت آن دو چه اندازه بود؟ فرمود: ما در کتاب علی بن ابی طالب (ع) یافته‏ایم که چون خدای عز و جل حضرت آدم و همسرش حواء را بزمین فرستاد دو پای آدم روی بلندی کوه صفا بود و سرش زیر افق آسمان، آدم از آزاری که از گرمای آفتاب بدو میرسید بخداوند شکایت کرد، خدای عز و جل بجبرئیل (ع) وحی فرمود: که آدم از شدت حرارت آفتاب شکایت دارد جبرئیل او را در هم فشرد و قامتش هفتاد ذراع بذراع خود آدم گردید، و حواء را نیز در هم فشرد و او نیز طول قامتش سی و پنج ذراع بذراع خودش شد. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۲۷۷ مقاتل بن سلیمان می‏گوید: از امام صادق علیه السّلام پرسیدم: طول قامت آدم و حوّا آن هنگام که به زمین فرو درآمدند چه قدر بود؟ امام علیه السّلام فرمود: ما در کتاب علی بن ابی طالب علیه السّلام چنین یافته‏ایم که چون خدای عزّ و جلّ آدم و همسرش حوّا را به زمین در فرو فرستاد دو پای آدم روی بلندی کوه صفا بود و سرش زیر افق آسمان. آدم از گرمای خورشید به درگاه الهی نالیده خداوند عزّ و جلّ به جبرئیل وحی فرمود که آدم از گرمای فراوان آفتاب می‏نالد، جبرئیل او را در هم فشرد و قامتش هفتاد ذراع به ذراع خود آدم گردید، و حوّا را نیز در هم فشرد و او نیز قامتی به طول سی و پنج ذراع به ذراع خودش گشت.