→ الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۳۳۶
حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره آرزو در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة حَدِيثُ الْقِبَاب
کتاب الروضة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن محمد بن عبد الله عن ابراهيم بن اسحاق عن عبد الله بن حماد عن ابن مسكان عن ابي عبد الله ع قال :
نَحْنُ أَصْلُ كُلِّ خَيْرٍ وَ مِنْ فُرُوعِنَا كُلُّ بِرٍّ فَمِنَ اَلْبِرِّ اَلتَّوْحِيدُ وَ اَلصَّلاَةُ وَ اَلصِّيَامُ وَ كَظْمُ اَلْغَيْظِ وَ اَلْعَفْوُ عَنِ اَلْمُسِيءِ وَ رَحْمَةُ اَلْفَقِيرِ وَ تَعَهُّدُ اَلْجَارِ وَ اَلْإِقْرَارُ بِالْفَضْلِ لِأَهْلِهِ وَ عَدُوُّنَا أَصْلُ كُلِّ شَرٍّ وَ مِنْ فُرُوعِهِمْ كُلُّ قَبِيحٍ وَ فَاحِشَةٍ فَمِنْهُمُ اَلْكَذِبُ وَ اَلْبُخْلُ وَ اَلنَّمِيمَةُ وَ اَلْقَطِيعَةُ وَ أَكْلُ اَلرِّبَا وَ أَكْلُ مَالِ اَلْيَتِيمِ بِغَيْرِ حَقِّهِ وَ تَعَدِّي اَلْحُدُودِ اَلَّتِي أَمَرَ اَللَّهُ وَ رُكُوبُ اَلْفَوَاحِشِ مََا ظَهَرَ مِنْهََا وَ مََا بَطَنَ وَ اَلزِّنَا وَ اَلسَّرِقَةُ وَ كُلُّ مَا وَافَقَ ذَلِكَ مِنَ اَلْقَبِيحِ فَكَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ مَعَنَا وَ هُوَ مُتَعَلِّقٌ بِفُرُوعِ غَيْرِنَا
ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۲ ترجمه رسولی محلاتی, ۵۱
ابن مسکان از امام صادق علیه السّلام روایت کرده که فرمود: مائیم ریشه هر خیر و خوبی، و همه نیکیها از شاخههای وجود ما است، و از جمله نیکیها است یگانهپرستی، و نماز و روزه و فرو بردن خشم و گذشت از نافرمان بدکردار، و مهرورزی نسبت بمستمند و تفقد از همسایه و اقرار بفضیلت اهل فضل، و از دشمن ما است ریشه و اساس هر شر و بدی، و از شاخههای وجود آنها است هر کار زشت و هرزهای، از آنها است دروغ و بخل و سخن چینی و بریدن از خویشاوندان و رباخواری و خوردن مال یتیم بناحق و تجاوز بحدودی که خداوند مقرر فرموده، و ارتکاب کارهای هرزه از آشکار و پنهانش، و زنا و دزدی و هر کار زشتی که همانند اینها باشد، و از این رو دروغ گوید هر کس که پندارد با ما است ولی بشاخههای دیگران غیر از ما چنگ زده.
حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی, ۲۸۶
ابن مسکان از امام صادق علیه السّلام روایت کرده که فرمود: ما ریشه هر گونه خیر و خوبی هستیم و همه نیکیها از شاخههای ماست، و از جمله نیکیهاست یکتاپرستی و نماز و روزه و فرو خوردن خشم و چشم پوشی از تبهکار و مهربانی به کم توشه و دلجویی از همسایه و اعتراف به فضیلت اهل فضل، و دشمنان مایند ریشه هر شر و تباهی و از شاخه آنهاست زشتی و هرزگی. از آنهاست دروغ و بخل و سخن چینی و بریدن از خویشاوندان و رباخواری و بناحق خوردن مال یتیم و تجاوز به حقوقی که خداوند تعیین کرده و ارتکاب کارهای پنهان و پیدای پلید و زنا و دزدی و کارهای زشتی مانند اینها، و لذا دروغ میگوید هر که گمان میکند که با ماست لیکن به شاخههای دیگری جز ما چنگ میافکند.
راویان
موضوعات